جنجال گروه پاپ هوش مصنوعی در چین؛ اعلام بارداری ساختگی برای حذف یکی از اعضا

سازندگان گروه موسیقی مجازی Babyqueen در چین اعتراف کردند که در اکتبر ۲۰۲۶ برای کاهش اعضای این گروه پنج‌نفره، خبر بارداری یکی از شخصیت‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی خود را جعل کرده‌اند.

یک ستاره خیالی موسیقی پاپ اعلام کرد باردار است، برخی از هواداران حرف او را باور کردند، در حالی که او از ابتدا انسانی واقعی نبود. این شرایط عجیبی است که سازندگان Babyqueen، گروه دخترانه چینی ساخته‌شده با هوش مصنوعی که با الهام از گروه‌های کی‌پاپ شکل گرفته است، در ماه اکتبر ۲۰۲۶ بابت آن ناچار به عذرخواهی شدند. این اتفاق نشان می‌دهد که تصویرسازی واقع‌گرایانه چگونه می‌تواند مخاطبان را به سمتی سوق دهد که یک شخصیت کاملاً مجازی را همانند انسانی واقعی در نظر بگیرند.

اطلاعیه‌ای که هرگز حقیقت نداشت

اعلام ساختگی خبر بارداری، شکاف عمیق میان بازنمایی هوش مصنوعی و انتظارات مخاطبان را آشکار کرد.

گروه Babyqueen حوالی سپتامبر ۲۰۲۶ به‌عنوان یک پروژه تفننی توسط جمعی از هواداران چینی کی‌پاپ راه‌اندازی شد. این گروه پنج عضو تولیدشده با هوش مصنوعی داشت که هر کدام نام و زندگینامه‌ای اختصاصی داشتند.

یکی از این اعضا به نام Mity با انتشار بیانیه‌ای در شبکه‌های اجتماعی چین اعلام کرد باردار است و برای استراحت و مراقبت از خود، گروه را ترک می‌کند. این متن درست با همان ادبیات رسمی بیانیه‌های مدیریتی دنیای موسیقی درباره تعلیق فعالیت‌ها و در قالب مرسوم اطلاعیه‌های گروه‌های موسیقی پاپ نگاشته شده بود.

برخی از دنبال‌کنندگان این اطلاعیه را کاملاً جدی گرفتند و آن را باور کردند؛ در حالی که Mity اصلاً یک هنرمند واقعی نبود، بلکه شخصیتی خلق‌شده با هوش مصنوعی مولد بود.

مدتی بعد سازندگان اعتراف کردند که این داستان ساختگی بوده است. اداره هم‌زمان چندین شخصیت مجازی بسیار دشوار و زمان‌بر شده بود و آن‌ها از سناریوی بارداری برای خارج کردن یکی از اعضا از فهرست فعال استفاده کردند تا تعداد اعضای گروه را از پنج نفر به چهار نفر برسانند.

تنها اندکی پس از اطلاعیه خروج Mity، تیزر بازگشت اعضای باقی‌مانده منتشر شد. زمان‌بندی نامناسب این انتشار به محور اصلی انتقادهای کاربران در فضای مجازی بدل گشت.

پیامدهای اخلاقی بازی با مفاهیم مادرانه

انتقادها تنها به گمراه‌سازی هواداران محدود نماند، بلکه انتخاب موضوعی بسیار حساس برای پیشبرد این نقشه اعتراض‌های فراوانی برانگیخت.

منتقدان دو ایراد اساسی مطرح کردند: اول اینکه نحوه اطلاع‌رسانی باعث فریب مخاطبان شد و دوم اینکه انتخاب موضوع بارداری به‌عنوان دستاویزی برای خروج، استفاده ابزاری از یک تجربه انسانی و واقعی برای حل مشکلی فنی و مدیریتی بود. سازندگان نیز بعدها پذیرفتند که این توجیه به‌هیچ‌وجه مناسب نبوده است.

همان‌طور که این رویداد نشان داد، در ادراک مخاطبان مرز بسیار باریکی میان یک شخصیت مجازی و یک انسان واقعی وجود دارد. زمانی که به یک هویت دیجیتال نامی مشخص، داستانی از پیشینه فردی و مکاتباتی با سبک بیانیه‌های رسمی داده می‌شود، مخاطبان ناخودآگاه بقیه جزئیات انسانی را نیز در ذهن خود بازسازی می‌کنند.

دلبستگی شبه‌اجتماعی (Parasocial attachment) به شخصیت‌های خیالی پدیده تازه‌ای نیست؛ جامعه‌های هواداری بزرگی حول شخصیت‌های انیمه، قهرمانان بازی‌های ویدیویی و اینفلوئنسرهای مجازی مانند Lil Miquela شکل گرفته‌اند. با این حال، گروه Babyqueen این ارتباط ذهنی را به حوزه‌هایی نظیر بارداری و مادری کشاند که بار عاطفی و اجتماعی بسیار عمیق و واقعی دارند.

چالش شفافیت در دنیای شخصیت‌های مجازی

ماجرای Babyqueen پرسش‌هایی جدی را پیرامون شفاف‌سازی و مسئولیت‌پذیری در صنعت سرگرمی دیجیتال برانگیخته که هنوز پاسخی برای آن‌ها تعریف نشده است.

سازندگان ادعا کردند که مدیریت چند شخصیت هوش مصنوعی به باری سنگین تبدیل شده بود و کاهش اعضا این فشار کاری را کم می‌کرد. با این حال، مخاطب تا پیش از تصمیم سازندگان هیچ راهی برای تشخیص مرز میان داستان‌پردازی نمایشی و واقعیت‌های پشت صحنه ندارد.

توجیه‌های داستانی مرتبط با مسائل سلامت یا خانواده می‌تواند آسیب‌های اخلاقی و حیثیتی پایداری ایجاد کند که پیامدهای آن بسیار فراتر از یک راه‌حل موقت مدیریتی خواهد بود. موقعیت پیش‌آمده برای Babyqueen نشان داد که مرز میان قصه‌پردازی تخیلی و فریب مخاطب تا چه اندازه شکننده است؛ چالشی که دنیای سرگرمی‌های مجازی هنوز راه‌حلی برای آن نیافته است.

پروژه‌های این حوزه به‌زودی با فشارهای فزاینده‌ای برای برچسب‌گذاری دقیق شخصیت‌های هوش مصنوعی روبه‌رو خواهند شد. این پروژه‌ها باید مرز میان خط داستانی و اخبار دنیای واقعی را شفاف کنند و هویت گردانندگان اصلی حساب‌های کاربری را مشخص سازند. پلتفرم‌ها و حامیان مالی نیز احتمالاً ناچار به تدوین استانداردهای رسمی برای نحوه مواجهه شخصیت‌های مصنوعی با موضوعات حساس خواهند شد.

پرسش بنیادینی که ماجرای Babyqueen مطرح می‌کند این نیست که آیا یک شخصیت هوش مصنوعی می‌تواند باردار شود یا خیر؛ بلکه مسئله اصلی این است که آیا مخاطب پیش از آنکه از نظر احساسی به یک شخصیت وابسته شود، می‌داند که با داستانی خیالی روبه‌رو است یا خیر.