پشت پرده ارتش ۱ میلیونی ربات‌های آمازون؛ سرنوشت نیروی کار انسانی به کجا می‌رسد؟

در تمام دنیا هیچ سازمان یا شرکتی پیدا نمی‌شود که به اندازه آمازون ربات در خدمت داشته باشد. این غول دنیای فناوری همین حالا بیش از ۱ میلیون ربات در انبارهای سرتاسر جهان دارد که شبانه‌روزی کار می‌کنند تا وعده تحویل بسته‌ها در همان روز یا یک‌روزه برای ده‌ها میلیون مشتری عملی شود. جالب اینکه ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود؛ آمازون خواب‌های بسیار بزرگ‌تری برای سال‌های آینده دیده و با راه‌اندازی کارخانه‌های تازه، قصد دارد ناوگان کارگران مکانیکی خودش را با شتابی باورنکردنی گسترش دهد و ربات‌هایی به مراتب باهوش‌تر را روانه کار کند.

با وجود داشتن چنین ارتش عظیمی از ربات‌ها، آمازون طبق گزارش سالانه ۲۰۲۵ خود، با داشتن بیش از ۱.۵ میلیون کارمند تمام‌وقت و پاره‌وقت، دومین کارفرمای بزرگ شرکتی در سراسر جهان به حساب می‌آید. مدیران ارشد آمازون همیشه با افتخار می‌گویند که حضور این ربات‌ها بار سنگین کار را از دوش نیروهای انسانی برداشته و کار‌های طاقت‌فرسای انبارداری را که بالا‌ترین خطر فرسودگی جسمی و مصدومیت را داشتند به دوش کشیده است. با این حال، گروه‌های حامی حقوق کارگران و پژوهشگران مستقل شواهد دیگری رو کرده‌اند که نشان می‌دهد اتوماسیون انبارهای آمازون به رهبری هوش مصنوعی، آن‌قدرها هم که ادعا می‌شود برای کارگرانی که دوشادوش این ماشین‌ها عرق می‌ریزند گل و بلبل نبوده است.

برایان گرینوود، استاد مدیریت دانشگاه جورج میسون، در این رابطه توضیح می‌دهد: «در طول صد سال گذشته، بخش اعظم اتوماسیونی که در صنایع مختلف دیده‌ایم، دور از خودِ کارگران اتفاق افتاده است؛ یعنی یک وظیفه پرخطر را از کارگر می‌گرفتید و این کار طوری انجام می‌شد که کارگر و دستگاه در مجاورت فیزیکی مستقیم یکدیگر نبودند. اما ظهور ربات‌های همکار (Cobot) این معادله را به دو دلیل کاملاً به هم زده است: اول اینکه ربات دقیقاً بیخ گوش کارگر کار می‌کند، و دوم اینکه این ربات است که سرعت و ضرب‌آهنگ کار را به انسان دیکته می‌کند.»

از خیلی جهات، رباتیک و هوش مصنوعی کاملاً با ضرب‌آهنگ بی‌رحمانه و توقف‌ناپذیر کار در مراکز بسته‌بندی و پردازش سفارش‌های تجارت الکترونیک همخوانی دارند. آمازون به ۲۰۰ میلیون کاربر سرویس پرایم خود قول تحویل فوق‌سریع داده است؛ وعده‌ای که پای صدها هزار نیروی انسانی را وسط می‌کشد تا سفارش‌های درهم و شلوغ مشتریان را که ترکیبی گیج‌کننده از هزاران محصول مختلف است، با سرعتی سرسام‌آور سرهم‌بندی و ارسال کنند.

بخش عمده‌ای از فعالیت‌های مراکز پردازش سفارش در دسته کار‌های «تکراری، کثیف و خطرناک» قرار می‌گیرد؛ یعنی دقیقاً همان وظایفی که هر انسانی ترجیح می‌دهد آن‌ها را به یک ربات واگذار کند. بر اساس آمار‌های سازمان ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا (OSHA)، نرخ آسیب‌دیدگی و بیماری کارگران در بخش انبارهای ایالات متحده معمولاً بیش از دو برابر میانگین تمام صنایع دیگر بوده است.

گرینوود می‌گوید: «نزدیک به ۲ میلیون نفر در بخش انبارداری ایالات متحده مشغول به کار هستند؛ صنعتی که مشخصه اصلی آن جا‌به‌جایی مداوم نیروها و نرخ بسیار بالای حوادث و آسیب‌دیدگی‌های حین کار است.»

اما هنوز راه درازی مانده تا ربات‌ها بتوانند از پس تمام ریزه‌کاری‌ها و کار‌های متنوعی که از دست یک انسان برمی‌آید بربیایند. به همین دلیل آمازون همچنان ارتشی عظیم از کارگران انسانی را در کنار ناوگان رو به رشد ربات‌های چرخ‌دار و بازوهای مکانیکی خود به خط کرده است؛ همزیستی اجباری که وقتی پای هماهنگ شدن سرعت انسان با همتایان مکانیکی‌اش به میان می‌آید، محیط کار را به شدت پیچیده و پرچالش می‌کند.

شروع جهش انفجاری ناوگان رباتیک آمازون به تصمیم سرنوشت‌ساز این شرکت در سال ۲۰۱۲ برای خرید استارتاپ رباتیک Kiva Systems بازمی‌گردد. کیوا یکی از پیشگامان ساخت ربات‌های چرخ‌دار متحرکی بود که قفسه‌های پر از کالا را مستقیماً نزد کارگران می‌آوردند؛ نوآوری مهمی که باعث شد دیگر نیازی نباشد کارگران تمام طول روز در راهروهای بی‌پایان انبارها پیاده‌روی کنند و وسایل را از قفسه‌ها بردارند.

پس از این ادغام بزرگ، شرکت کیوا به آمازون رباتیکس (Amazon Robotics) تغییر نام داد و تمرکز خود را روی به‌کارگیری آرایه‌ای از ربات‌های متحرک و بازوهای مکانیکی گذاشت؛ تجهیزاتی که آمازون بخش عمده آن‌ها را مستقیماً در کارخانه‌های اختصاصی خود در ماساچوست می‌سازد. علاوه بر این، این شرکت امسال اعلام کرد کارخانه‌های تولیدی جدیدی در آستین تگزاس و گرین‌وود ایندیانا تأسیس خواهد کرد تا در آینده خط تولید ربات‌هایش را با توان بیشتری به حرکت درآورد.

اسکات درِسر، نایب‌رئیس بخش آمازون رباتیکس، در گفت‌وگو با خبرنگاران می‌گوید: «دیدگاه کلی ما این است که ببینیم چطور می‌توانیم با این فناوری‌ها به همکاران و کارمندانمان در حل چالش‌ها کمک کنیم و زندگی مشتریانمان را بهتر سازیم. در هر قدم از این مسیر، ما با مجموعه‌ای از چالش‌های فنی دشوار و عمیق دست‌وپنجه نرم می‌کنیم تا به این هدف دست یابیم.»

اکثر ربات‌های این ناوگان یک میلیونی همچنان از نوع همین ربات‌های چرخ‌دار متحرک هستند. آمازون ادعا می‌کند سامانه رباتیک جدیدش به نام سکویا (Sequoia) با هماهنگ کردن گروهی این ربات‌ها، فرآیند شناسایی و ذخیره‌سازی کالاها در انبارها را تا ۷۵ درصد سریع‌تر کرده است. ربات‌های هرکول (Hercules) و تایتان (Titan) هم که به ترتیب به اندازه یک میز بیلیارد و یک پیانوی بزرگ هستند، مدام در راهروهای انبار پرسه می‌زنند تا قفسه‌های پارچه‌ای بلند پر از جعبه‌های پلاستیکی را بلند کنند و به دست کارگران در ایستگاه‌های مختلف برسانند.

این ربات‌های متحرک معمولاً خطوط شبکه‌ای از برچسب‌های کف انبار را دنبال می‌کنند و در محدوده‌های فنس‌کشی‌شده و جدا از کارگران رفت‌وآمد دارند. با این حال، تازه‌ترین ربات متحرک آمازون به نام پروتئوس (Proteus) به حسگر‌های پیشرفته‌ای مجهز شده که به آن اجازه می‌دهد با حفظ کامل ایمنی، در کنار انسان‌ها و دیگر اشیا آزادانه حرکت کند.

البته حرکت انبوه این ربات‌ها در مسیرهای باریک بین قفسه‌ها گاهی ترافیک‌های سنگینی از ماشین‌ها درست می‌کند! به همین دلیل، آمازون برای نظم بخشیدن به این شلوغی، هماهنگی ربات‌هایش را به مجموعه‌ای از مدل‌های بنیادین هوش مصنوعی به نام دیپ‌فلیت (DeepFleet) سپرده است که می‌توانند گره‌های ترافیکی انبار را قبل از وقوع پیش‌بینی و مدیریت کنند.

در کنار ربات‌های متحرک، آمازون اخیراً تعداد روزافزونی از بازوهای مکانیکی را هم وارد خطوط کرده است؛ بازوهایی که می‌توانند کالاها را از بالا‌ترین بخش قفسه‌ها بیرون بکشند، بسته‌ها را تفکیک کنند و داخل چرخ‌دستی‌ها یا روی ربات‌های متحرک قرار دهند و از پس تنوع سرگیجه‌آور کالاهایی که مردم سفارش می‌دهند برآیند.

برایان اولساوسکی، مدیر ارشد مالی آمازون، در جلسه گزارش مالی ماه ژوئیه اعلام کرد که این شرکت قصد دارد تعداد بازوهای رباتیک خود را امسال به بیش از دو برابر برساند. با پیگیری خبرنگاران، درسر تأیید کرد که تعداد بازوهای مکانیکی فعال این شرکت در حال حاضر در محدوده چند هزار دستگاه است.

مسابقه تسلیحاتی بازوهای رباتیک

آمازون در ابتدا بازوهای رباتیک را از شرکت‌های دیگر می‌خرید تا در بلند کردن پالت‌های سنگین و جعبه‌های بزرگ به کمکش بیایند. اما اولین بازوی مکانیکی که متخصصان آمازون رباتیکس خودشان از صفر تا صد برای تفکیک پاکت‌های پستی و بسته‌ها از میان توده‌های درهم‌ریخته طراحی کردند، رابین (Robin) نام داشت؛ پروژه‌ای که آزمایش‌هایش در سال ۲۰۲۱ کلید خورد و در سال ۲۰۲۲ در مرکز لکلند فلوریدا رسماً وارد خدمت شد.

درسر توضیح می‌دهد: «پروژه رابین واقعاً اولین تلاش جدی ما بود برای اینکه توده‌ای درهم از سفارش‌های جورواجور مشتریان را بگیریم و با سیستم‌های رباتیک پیشرفته، تک‌تک اقلام را شناسایی کنیم، نقشه برداریم که چطور آن‌ها را بلند کنیم و یک مسیر حرکتی موفق بسازیم تا بسته درست روی یکی از واحدهای متحرک قرار بگیرد.»

این بازوی مکانیکی از هشت فنجانک مکنده برای برداشتن بسته‌ها استفاده می‌کند. اما جالب است بدانید قبل از اینکه دست ربات تکان بخورد، نرم‌افزار هوشمند دستگاه تصویری از بالا به پایین از نوار نقاله شلوغ را اسکن و آنالیز می‌کند و در کسری از ثانیه، بهترین روش‌های برداشتن را اولویت‌بندی می‌نماید.

تیم آمازون رباتیکس در مقاله‌ای پژوهشی در سال ۲۰۲۳ توضیح داد که در اوایل کار چندین استراتژی سنتی مختلف برای برداشتن بسته‌ها پیاده‌سازی کرده بود؛ اما هر کدام نقاط ضعف خود را داشتند. مثلاً روشی که اولویت را به برداشتن بسته‌های بزرگ‌تر می‌داد، وقتی بسته‌های کوچک‌تر روی آن‌ها می‌افتادند به بن‌بست می‌خورد. روش دیگری هم که فقط سراغ بسته‌های رویی می‌رفت، عملاً از پس بسته‌های گیرکرده یا نیمه‌مدفون برنمی‌آمد.

نقطه عطف ماجرا زمانی رقم خورد که الگوریتم‌های دستی و سنتی جای خودشان را به تکنیک‌های یادگیری ماشین دادند. این مدل هوش مصنوعی در گام نخست بر پایه داده‌های حاصل از بیش از ۳۹۴ هزار بار برداشتن بسته توسط بازوهای فعال آموزش دید تا شانس موفقیت هر حرکت را تخمین بزند و با یک سیستم رتبه‌بندی آنلاین، بهترین تصمیم را به بازوی رابین دیکته کند.

بهترین روش یادگیری ماشین در آن آزمایش به نرخ موفقیت چشمگیر ۹۳.۷۳ درصد رسید؛ در حالی که بهترین الگوریتم سنتی ۹۲.۲۸ درصد ثبت کرده بود. شاید این اختلاف در نگاه اول کوچک به نظر برسد، اما در مقیاس بیش از ۱ میلیون جابه‌جایی بسته، یعنی حدود ۱۶ هزار و ۵۰۰ خطای کم‌تر در برداشتن کالا! برای غولی مثل آمازون که ثانیه‌ها و مقیاس‌های میلیونی در آن حرف اول را می‌زند، این بهبود یعنی صرفه‌جویی عظیم در زمان و هزینه.

تیم تحقیقاتی آمازون رباتیکس نشان داد که این رویکرد مبتنی بر هوش مصنوعی در آزمایشی با ۲ میلیون بار برداشتن کالا، خطاهای ناموفق را تا ۲۰ درصد کاهش داده است. آن‌ها نتایج این دستاورد مهم را در ژوئیه ۲۰۲۵ در سمپوزیوم بین‌المللی رباتیک تجربی ارائه کردند.

عضو بعدی این خانواده «کاردینال» (Cardinal) بود؛ بازوی قدرتمندی که می‌تواند بسته‌هایی تا وزن ۲۳ کیلوگرم (۵۰ پوند) را بردارد و درون چرخ‌دستی‌هایی بگذارد که در نهایت به کامیون‌های منتظر در سکوهای بارگیری هدایت می‌شوند. این ربات‌ها کار خود را از نوامبر ۲۰۲۲ در مرکزی در نشویل تنسی آغاز کردند.

درسر می‌گوید: «ماجرا مثل بازی تتریس است؛ شما بسته‌ها را تفکیک می‌کنید، درون چرخ‌دستی می‌چینید و هدف این است که فضا را به فشرده‌ترین شکل ممکن پر کنید. بسته‌بندی متراکم‌تر هم از نظر حفظ محیط زیست و پایداری عالی است و هم هزینه‌های حمل‌ونقل را به شدت کاهش می‌دهد.»

کاردینال با بهره‌گیری از درس‌هایی که تیم مهندسی در توسعه رابین آموخته بود ساخته شد و مهارت چیدمان متراکم سفارش‌ها را به آن اضافه کرد. به گفته درسر، آمازون تازه استقرار کاردینال را در تعداد بالا کلید زده و این روند طی سال‌های آینده با سرعت ادامه خواهد داشت.

نسل جدید ربات‌های مجهز به هوش مصنوعی

رابین و کاردینال می‌توانند از پس چند ده مدل بسته‌بندی مختلف بربیایند. اما بازوی جدید‌تر این خانواده یعنی «اسپارو» (Sparrow) برای مأموریتی به مراتب دشوارتر ساخته شده است: دست‌وپنجه نرم کردن با صدها میلیون محصول ریز و درشت در اشکال و اندازه‌های مختلف که ممکن است در سبد خرید مشتریان قرار بگیرند.

وظیفه اصلی اسپارو یکپارچه‌سازی و پر کردن فشرده جعبه‌های بزرگ کالا است. هر بار که کارگران اقلام را برای تکمیل سفارش‌های مشتریان از این جعبه‌ها بیرون می‌کشند، اسپارو بلافاصله آن‌ها را دوباره پر می‌کند تا هیچ ظرفیتی خالی نماند.

درسر توضیح می‌دهد: «وقتی درباره کاربرد هوش مصنوعی در دنیای فیزیکی و علم رباتیک حرف می‌زنیم، اسپارو اولین جایی بود که ما واقعاً مدل‌های بنیادین را به میدان آوردیم تا بتوانیم با چنین تنوع وحشتناکی از محصولات گوناگون کنار بیاییم.»

به گفته درسر، این مدل‌های بنیادین به مهندسان کمک کردند تا با سرعتی باورنکردنی صدها میلیون کالای ناشناخته را شناسایی و دسته‌بندی کنند و برای گرفتن هر کدام استراتژی اختصاصی بریزند؛ بدون اینکه لازم باشد برای هر محصول به صورت دستی کدنویسی جداگانه‌ای انجام شود.

علاوه بر این، تیم آمازون رباتیکس اخیراً یک مدل بنیادین برای ادراک رباتیک توسعه داده که می‌تواند حتی محصولات کاملاً جدید و دیده‌نشده در انبارها را هم بشناسد. این تیم همچنین یک مدل کنش تعمیم‌یافته (GAM) ساخته که با انواع مختلف بازوهای مکانیکی با ترکیب‌های متفاوتی از گیره‌های انگشتی و مکنده‌ها سازگار است.

کپیل کاتیال، مدیر ارشد علوم کاربردی در آمازون رباتیکس، در سخنرانی خود در کنفرانس بین‌المللی ربات‌ها و سیستم‌های هوشمند (IROS) در پیتسبورگ اشاره کرد: «اگر مجبور باشید برای هر مأموریت و هر مدل بدنه ربات یک مدل ادراکی جداگانه بسازید، اصلاً کار در مقیاس بزرگ جواب نمی‌دهد.»

کاتیال ادامه می‌دهد: «به همین دلیل یکی از برنامه‌های اصلی تیم ما طراحی یک مدل بنیادین بود که بتواند روی هر ربات جدیدی که وارد خط می‌کنیم کار کند و تمام وظایف ادراکی و بینایی ماشین مورد نیاز ما را پوشش دهد.»

اکثر بازوهای مکانیکی تا امروز متکی به بینایی ماشین بوده‌اند. اما جدید‌ترین بازوی آمازون به نام والکان (Vulcan)، اولین بازویی است که بینایی را با حسگر‌های بازخورد نیرو ترکیب کرده تا به حس لامسه مجهز شود. این فناوری به والکان اجازه می‌دهد بسته‌ها را با نهایت دقت در قفسه‌های پارچه‌ای جاگذاری کند یا بیرون بکشد.

درسر می‌گوید: «شما باید بتوانید کالایی را در قفسه بگذارید، فضا باز کنید یا چیزی را با احتیاط بیرون بکشید. انجام دادن این کار‌ها با سیستم‌های سنتی بدون حس لامسه، مثل مکنده‌های اسپارو، واقعاً ناممکن بود.»

والکان در ابتدا در مراکزی در اسپوکن واشینگتن و هامبورگ آلمان در سال ۲۰۲۵ به کار گرفته شد. اگرچه هنوز در همه جا مستقر نشده، اما درسر تأکید دارد که آمازون تا سال ۲۰۲۷ استفاده از این بازوی حساس و لمسی را در مقیاسی وسیع گسترش خواهد داد.

ارزیابی آسیب‌ها؛ انسان‌ها زیر چرخ‌دنده‌های اتوماسیون

به ادعای آمازون، هر ربات جدیدی که وارد انبارها می‌شود باری از روی دوش کارگران برمی‌دارد. برای مثال، والکان وظیفه گذاشتن و برداشتن کالاها از بالا‌ترین طبقات قفسه‌ها را بر عهده دارد که قبلاً کارگر باید برای رسیدن به آن‌ها از نردبان بالا می‌رفت، یا وسایل کف انبار را جمع می‌کند تا کارمندان فقط روی اقلامی تمرکز کنند که در ارتفاع مناسب و راحت قرار دارند.

اما تحقیقات گروه‌های مدافع کارگری، روزنامه‌نگاران و حتی کنگره آمریکا چهره به مراتب سیاه‌تری از این اتوماسیون پر زرق‌وبرق به تصویر کشیده‌اند. مرکز سازمان‌دهی استراتژیک (SOC)، ائتلافی از اتحادیه‌های کارگری، در گزارش‌های مه ۲۰۲۱ و آوریل ۲۰۲۲ خود نشان داد که انبارهای رباتیک آمازون در مقایسه با انبارهای معمولی، نرخ مصدومیت بسیار بالاتری دارند. این بررسی بر اساس آمار‌های آسیب‌دیدگی گزارش‌شده به دولت آمریکا بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ استخراج شده است.

جون موریارتی، مدیر تحقیقات استراتژیک SOC، در این باره می‌گوید: «آمازون عاشق این است که از جدید‌ترین ربات‌هایش حرف بزند، چون اصلاً دلش نمی‌خواهد درباره ده‌ها هزار کارگری صحبت کند که هر سال به خاطر وسواس جنون‌آمیز این شرکت در بالا بردن سرعت و کم کردن هزینه‌ها دچار مصدومیت و شکستگی می‌شوند.»

این نهاد در نظرسنجی آنلاینی در فوریه ۲۰۲۱ نظرات نزدیک به ۱۰۰۰ کارگر آمازون را جمع‌آوری کرد. موریارتی می‌گوید: «کارگران متفق‌القول گزارش می‌دهند که حضور ربات‌ها شتاب کاری مورد انتظار در انبارها را به شدت بالا می‌برد و آن‌ها را مجبور می‌کند حرکات سریع و تکراری انجام دهند؛ فشاری که خطر آسیب‌دیدگی‌های شدید را به شدت افزایش می‌دهد.»

کمیته سلامت، آموزش، کار و بازنشستگی سنای آمریکا (HELP) نیز در سال ۲۰۲۴ به رهبری سناتور برنی سندرز تحقیقات گسترده‌ای انجام داد. گزارش رسمی این کمیته تأکید کرد که حتی داده‌های محرمانه داخلی آمازون هم نشان‌دهنده ارتباط مستقیم میان بهره‌وری ربات‌ها و فشار خردکننده روی کارگران انسانی است که به آمار بالای مصدومیت منجر می‌شود.

اما آمازون این گزارش‌ها را ناقص و گمراه‌کننده خواند و مدعی شد این آمار‌ها مربوط به گذشته و قبل از استقرار جدید‌ترین ربات‌ها و بازوهای مکانیکی است. این شرکت همچنین روی بهبود کلی نرخ آسیب‌دیدگی در محیط‌های کاری خود مانور داد، بدون اینکه جزئیاتی از تفاوت انبارهای رباتیک با انبارهای سنتی ارائه دهد.

سخنگوی آمازون در این زمینه ادعا کرد: «این اتهامات نادیده می‌گیرند که از سال ۲۰۱۹، نرخ کل حوادث ثبت‌شده در شرکت ما ۴۳ درصد و نرخ حوادث منجر به مرخصی استعلاجی ۷۰ درصد بهبود یافته است. پیشرفت‌های مستمر ما سال به سال کاملاً همگام با توسعه شبکه رباتیک ما در کل عملیات پیش رفته است.»

اما دقیق‌ترین و بی‌طرفانه‌ترین یافته‌ها درباره اتوماسیون آمازون از دل یک مطالعه علمی معتبر در نشریه ILR Review در آوریل ۲۰۲۵ بیرون آمد. این پژوهش نشان داد که انبارهای رباتیک آمازون با کاهش ۴۰ درصدی آسیب‌های شدید جسمی در مقایسه با انبارهای سنتی همراه بوده‌اند؛ آماری که نشان می‌دهد سپردن سنگین‌ترین و خطرناک‌ترین کار‌ها به ربات‌ها واقعاً تا حدی فایده داشته است.

با این حال، روی دیگر سکه این بود که همین انبارهای مجهز به ربات، با افزایش سرسام‌آور ۷۷ درصدی مصدومیت‌های عضلانی ناشی از فشارهای مکرر و حرکات یکنواخت دست‌وپا مواجه شده‌اند!

گرینوود از دانشگاه جورج میسون که یکی از نویسندگان این مقاله است، می‌گوید: «یکی از دلایل اصلی این وضعیت، شتاب بی‌امان کار است؛ به طوری که نرخ برداشتن و جابه‌جایی کالا در انبارهای رباتیک به ارقامی نجومی و سرسام‌آور می‌رسد.»

او توضیح می‌دهد که اتوماسیون نیمه‌کاره در انبارها در عمل باعث شده «ربات به عنوان تنظیم‌کننده سرعت عمل کند» و کارگران را وادار کند حرکات تکراری را سریع‌تر و بدون مکث انجام دهند. گرینوود می‌گوید: «دقیقاً همین مسأله عامل اصلی کشیدگی‌های شدید عضلانی و پیچ‌خوردگی‌هایی است که در کارگران ثبت کرده‌ایم.»

این پژوهش تا حدی بر پایه داده‌های داخلی آمازون شکل گرفت که توسط خبرنگاران در پایگاه Reveal و مرکز گزارشگری تحقیقی افشا شده بود؛ اسنادی که وضعیت هفتگی بیش از ۱۵۰ انبار آمازون را بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ رصد می‌کردند. اگرچه این آمار‌ها قدیمی‌تر هستند، اما گرینوود معتقد است یافته‌ها کاملاً با واقعیت‌های امروز همخوانی دارند.

گرینوود می‌گوید: «من شواهد زیادی نمی‌بینم که این وضعیت تغییر کرده باشد؛ به ویژه از این جهت که نرخ جابه‌جایی و فرسودگی نیروها در حوزه انبارداری هنوز به شدت بالاست و این مشکل فقط مخصوص آمازون نیست.»

این تیم تحقیقاتی کامنت‌های کارگران آمازون در پلتفرم ردیت (Reddit) را هم تحلیل کردند. در این نظرات، کارگران اعتراف می‌کردند که اگرچه کار در انبارهای رباتیک از نظر بدنی و جابه‌جایی بارهای سنگین آسان‌تر شده، اما به دلیل سرعت دیکته‌شده و حرکات تکراری بی‌پایان برای رسیدن به اهداف بهره‌وری بالا، از نظر روحی و روانی به شدت فرساینده و طاقت‌فرسا است.

آینده مشاغل؛ ماشین‌ها یا انسان‌ها؟

سؤال مهم و چالش‌برانگیز این است که آیا تلاش‌های آمازون و غول‌های صنعتی برای اتوماسیون در نهایت جایگزین استخدام انسان‌ها خواهد شد؟ آمازون اصرار دارد که حضور ربات‌ها اتفاقاً موقعیت‌های شغلی جدیدی برای نیروهای انسانی خلق کرده است. مراکزی که به سیستم‌های رباتیک پیشرفته مجهزند معمولاً به ۳۰ درصد نیروی متخصص بیش‌تر در بخش‌های مهندسی، تعمیرات و نگهداری نیاز دارند و هر کارخانه جدید ساخت ربات هم قرار است بیش از ۳۰۰ شغل جدید به وجود آورد.

درسر در آمازون رباتیکس می‌گوید: «ما می‌دانیم که هر پیشرفت رباتیک ماهیت کار را تغییر می‌دهد، بنابراین فرصت‌هایی برای کارمندان فراهم کرده‌ایم تا مهارت‌هایشان را ارتقا دهند. ما تعداد تکنسین‌های تعمیر و نگهداری رباتیک را در شبکه خود بیش از ۳۰ درصد افزایش داده‌ایم؛ شغل‌هایی که هم تخصص بالاتری می‌خواهند و هم دستمزد بسیار بهتری دارند.»

این شرکت همچنین استدلال می‌کند که توسعه اتوماسیون با گسترش کسب‌وکارش همگام بوده و همچنان به کارمندان انسانی نیاز دارد. سخنگوی آمازون تأکید کرد: «هم‌زمان با ورود ربات‌ها در طول یک دهه گذشته، ابعاد عملیاتی ما هم بزرگ‌تر شده و با گسترش شبکه‌مان، صدها هزار فرصت شغلی جدید خلق کرده‌ایم.»

با این همه، پشت پرده ماجرا حرف‌های دیگری در جریان است؛ اسناد استراتژیک محرمانه‌ای در آمازون وجود دارد که نشان می‌دهد این ربات‌ها در واقع برای کم کردن نیاز به استخدام انسان‌ها طراحی شده‌اند. روزنامه نیویورک تایمز در اکتبر ۲۰۲۵ گزارشی از این اسناد داخلی منتشر کرد که نشان می‌داد پیشبرد طرح‌های رباتیک می‌تواند نیاز آمازون به جذب نیروی جدید در آمریکا را تا سال ۲۰۲۷ بیش از ۱۶۰ هزار نفر و تا سال ۲۰۳۳ تا بیش از ۶۰۰ هزار نفر کاهش دهد! (البته سخنگوی آمازون در پاسخ مدعی شد که این اسناد تنها نظر یک تیم در داخل شرکت بوده است).

حتی با عبور ارتش ربات‌های آمازون از مرز ۱ میلیون دستگاه، بعید است بحث‌ها درباره ایمنی و شرایط کاری انبارها فروکش کند. با وجود آنکه درصد کمی از کارگران میلیونی آمازون در آمریکا عضو اتحادیه هستند، اما به گفته گرینوود، اتحادیه‌های کارگری «از دیرباز نقش بسیار مؤثری در بهبود ایمنی کارگران ایفا کرده‌اند».

گرینوود می‌گوید: «می‌دانم که شرکت‌ها همیشه از مذاکره با اتحادیه‌ها استقبال نمی‌کنند، اما ایجاد ارتباطی سازنده میان مدیران و نیروی کار معمولاً بهترین مسیر برای کاهش این حوادث است؛ اتفاقی که در نهایت به نفع خود آمازون هم خواهد بود.»

اولین اتحادیه کارگری آمازون که در آوریل ۲۰۲۲ در انبار استاتن آیلند نیویورک شکل گرفت، در حال پیگیری متنی به نام منشور حقوق ایمنی کارگران است؛ سندی که تغییرات لازم برای ایمن‌تر شدن محیط کار را مطالبه می‌کند. تصویری که به این سند ضمیمه شده، پیام ساده و تأثیرگذاری دارد: «ما ربات نیستیم!»