برایان جانسون، پیشگام جنبش «نمیر»: «هوش مصنوعی هم نابغه است هم خنگ؛ سلامتم را دستش نمی‌سپارم!»

وقتی پای سلامت و افزایش طول عمر در میان باشد، برایان جانسون، چهره پر سر و صدای جنبش «نمیر» (Don't Die)، می‌گوید هوش مصنوعی هنوز مانده تا به پختگی کامل برسد و آماده ورود به صحنه اصلی نیست.

• او در گفت‌وگویی تازه اعلام کرد: «ما فعلاً در یک وضعیت برزخی گیر افتاده‌ایم؛ جایی که هوش‌های مصنوعی از یک طرف نابغه‌اند و از طرف دیگر کاملاً خنگ و نادان! آن‌ها مدام سوتی‌های واقعاً احمقانه می‌دهند. من هرگز سلامتی‌ام را دست یک سیستم هوش مصنوعی نمی‌سپارم.»

چرا این موضوع مهم است؟ جانسون یکی از کارآفرینان موفق دنیای فناوری است، با مدیران ارشد شرکت‌های مطرح هوش مصنوعی ارتباط نزدیکی دارد و در خط مقدم جنبشی برای افزایش طول عمر ایستاده که این روز‌ها به وسواس فکری خیلی‌ها در سیلیکون‌ولی تبدیل شده است؛ بنابراین، دیدگاه او درباره تلاقی هوش مصنوعی و پزشکی حسابی آزموده، سنجیده و پخته است.

ماجرا از چه قرار است؟ همان‌طور که می‌دانید، جانسون یک روتین سخت‌گیرانه و مشهور برای افزایش طول عمر ابداع کرده که شامل مصرف روزانه ۳۰ عدد قرص و مکمل، اندازه‌گیری ریزترین شاخص‌های بیومارکر بدنش (حتی میزان نعوظ در طول خواب) و تبدیل کردن خودش به یک موش آزمایشگاهی تمام‌عیار برای تست انواع مداخلات درمانی و پزشکی است.

• از نگاه او و بسیاری از متخصصان، نقش کلیدی هوش مصنوعی در بهداشت و درمان این است که به ما کمک کند سر از این کوه داده درآوریم. او می‌گوید تنها در پنج سال گذشته، بیش از ۴٫۲ میلیارد نقطه داده از وضعیت بدنش ثبت کرده است.
• او تأکید می‌کند: «هیچ انسانی روی کره زمین توانایی تسلط بر این حجم از داده را ندارد. ما خیلی وقت است که از مرز ظرفیت مغز انسان برای فهمیدن و تحلیل این اطلاعات عبور کرده‌ایم.»

بخش جذاب و عجیب ماجرا: جانسون در حال آموزش دادن ایجنت‌های هوش مصنوعی بر اساس مغز و ویژگی‌های شخصیتی خودش است.

• او قصد دارد تا ابد زنده بماند، اما اگر روزی بدنش از کار افتاد، حاضر است «در قالب‌های مختلفی» به بقای خود ادامه دهد؛ مثلاً در قالب یک ایجنت هوشمند!
• البته او می‌گوید این سناریو گزینه ایده‌آلش نیست و اضافه می‌کند: «با طرز فکر فعلی‌ام، ترجیح می‌دهم دقیقاً به همین شکلی که الان هستم به زندگی ادامه دهم.»

سطح تهدید و نگرانی‌ها: بنیان‌گذار جنبش «نمیر» درست در روز‌هایی این دیدگاه‌ها را به اشتراک گذاشته که چندین پژوهشگر توسعه هوش مصنوعی علناً هشدار می‌دهند این فناوری ممکن است به انقراض نسل بشر ختم شود.

• اما جانسون نه تسلیم ترس آخرالزمانی شده و نه خوش‌بینی افراطی: «من شخصاً فکر نمی‌کنم هیچ انسانی آن‌قدر بداند که بتواند قضاوت کند آیا در حال حرکت به سمت یک ناکجاآباد رویایی (یوتوپیا) هستیم، یا ویران‌شهر (دیستوپیا) یا انقراض کامل.»

نگاهی دقیق‌تر: اگر پیش‌بینی‌های کارشناسان نگران درباره تأثیرات هوش مصنوعی درست باشد، شاید آینده بشریت در دستان چند مدیرعامل شرکت‌های بزرگ هوش مصنوعی قرار گیرد؛ افرادی که جانسون در گروه‌های چت مشترک با آن‌ها در ارتباط است.

• وقتی از او پرسیدند آیا با این که آن‌ها درباره سرنوشت جهان تصمیم بگیرند احساس راحتی دارد، گفت: «مگر در طول تاریخ دوره‌ای بوده که انسان‌ها اداره امور را در دست داشته باشند و شما خیالتان راحت بوده باشد؟ ما انسان‌ها همیشه کار‌ها را دیمی و باری‌به‌هرجهت پیش می‌بریم، آینده‌نگری نداریم، دقیقاً در دقیقه نود دست‌به‌کار می‌شویم و کارهایمان سر و سامان درست و حسابی ندارد!»
• او در ادامه گفت: «با همه این‌ها، بشریت فوق‌العاده سرسخت و منعطف است. ما روز‌های سخت زیادی را پشت سر گذاشته‌ایم و شاید این بار هم بتوانیم قسر در برویم و از پس آن بربیاییم... واقعاً این هیجان‌انگیزترین دورانی است که تا به حال روی کره زمین وجود داشته.»

تشخیص یک بیماری خودایمنی لاعلاج: از سوی دیگر، اوایل امسال مشخص شد که جانسون به یک بیماری خودایمنی لاعلاج مبتلا شده است و او اکنون با تیم پزشکی اختصاصی‌اش شبانه‌روز کار می‌کند تا راه درمانی برای آن بیابد.

• حتی اگر روتین‌های سفت‌وسخت طول عمر او تغییر چشم‌گیری در طول زندگی‌اش ایجاد نکنند، جانسون باور دارد که اگر فقط ۳۰ سال دیگر دوام بیاورد، هوش مصنوعی فرصت پیدا می‌کند بیماری‌اش را درمان کند، سرعت پیری‌اش را کاهش دهد یا حتی روند آن را معکوس سازد؛ یا شاید هر سه مورد را با هم رقم بزند!

حرف آخر: حتی کسانی که در لبه مرز درمان‌های پزشکی و پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌ها زندگی می‌کنند هم هنوز درباره نحوه تعامل و اعتماد به هوش مصنوعی دیدگاه‌های متناقض و دوگانه‌ای دارند.