آیا عینک‌های هوشمند بدون دوربین، مسیر ورود این گجت‌ها به محیط‌های اداری را هموار می‌کنند؟

در بعدازظهر پنجم نوامبر، سالن رویدادی در شهر نیویورک مملو از جمعیت بود تا آغاز عرضه تجاری عینک‌های MemoMind را جشن بگیرد. این عینک که اوایل سال جاری در نمایشگاه CES رونمایی شد، در کنار برند Even Realities، به دسته در حال رشدی از عینک‌های هوشمند بدون دوربین می‌پیوندد. عینک MemoMind نیز درست مانند محصولات Even Realities، تمرکز خود را بر حفظ حریم خصوصی گذاشته است و امکاناتی نظیر ترجمه هم‌زمان، متن‌خوان صوتی (تله‌پرامپتر)، ثبت یادداشت با هوش مصنوعی و یک دستیار صوتی هوشمند را فراهم می‌کند.

آیا عینک‌های بدون دوربین همان راهکار سخت‌افزاری هستند که بازار کارمندان و متخصصان را به تسخیر خود درآورده و روند ورود عینک‌های هوشمند به محیط‌های اداری را کلید می‌زنند؟ برند Even Realities به شکلی جدی روی این بخش از بازار سرمایه‌گذاری کرده و گزارش داده است که بیشتر مشتریان آن را متخصصان مرد بین ۳۰ تا ۵۰ سال تشکیل می‌دهند. وب‌سایت MemoMind نیز کاربردهای متنوعی را برای این عینک به نمایش گذاشته که دست‌کم نیمی از آن‌ها کاملاً بر محیط کار متمرکز هستند. این رویکرد، تفاوت آشکاری با استراتژی شرکت‌هایی نظیر متا و Snap دارد که بازاریابی عمومی محصولات آن‌ها بیشتر کاربرمحور و مبتنی بر چهره‌های مشهور است.

کاربردهای عملی عینک‌های بدون دوربینِ مجهز به هوش مصنوعی بسیار گسترده است. قابلیت ضبط مداوم صوتی می‌تواند تحولی اساسی در روال کاری روزمره ایجاد کند؛ به این صورت که کاربر دیگر نیازی ندارد گفتگوی سریع و سرپایی با همکارش در راهرو را به خاطر بسپارد، چراکه گزارش ثبت‌شده آن به‌همراه یک یادآور برای پیگیری‌های بعدی در دسترس خواهد بود. در آینده، ایجنت‌های هوش مصنوعی می‌توانند با اتخاذ رویکردی پیش‌دستانه، مراحل بعدی کار را مدیریت کنند؛ به‌جای آنکه صرفاً یادآوری برای تنظیم جلسه جهت گفتگو درباره پروژه جدید ارسال شود، ایجنت می‌تواند طرف مقابل را شناسایی کند، زمان مناسب و خالی در تقویم کاری هر دو نفر را بیابد و حتی پیش از آنکه خداحافظی کرده و از یکدیگر جدا شوید، دعوت‌نامه جلسه و یادداشت‌های مرتبط را بفرستد.

خلاصه‌سازی داده‌های صوتی ثبت‌شده نیز می‌تواند ناکارآمدی‌ها را آشکار ساخته و به افراد کمک کند بفهمند زمان خود را دقیقاً چگونه سپری می‌کنند و خلل‌های کاری در کجا رخ می‌دهند. تخمین نادرست زمان صرف‌شده برای هر کار بسیار رایج است؛ هنگام انجام فعالیت‌های تخصصی و لذت‌بخش، ساعت‌ها مثل برق و باد می‌گذرند، در حالی که انجام کارهای تکراری و روزمره حتی اگر فقط چند ساعت طول بکشد، بی‌پایان به نظر می‌رسد. داده‌های حاصل از این عینک‌ها می‌توانند بسیار روشنگر باشند و به کارکنان کمک کنند تا تصمیم بگیرند چه کارهایی را باید برون‌سپاری کنند و چگونه وظایف خود را با اثر‌بخشی بیشتری سامان دهند.

ثبت و پردازش این گفتگوها هم‌چنین می‌تواند به افراد در ارتقای مهارت‌های ارتباطی و شیوه مشارکت در گفتگوها کمک کند، به گونه‌ای که پیام خود را به درستی منتقل سازند بدون آنکه دیگران را برنجانند یا خسته کنند. برخی ابزارهای یادداشت‌برداری مانند Fathom، هشدارهایی نمایش می‌دهند که نشان می‌دهد کاربر برای مدتی طولانی به‌صورت پیوسته صحبت کرده است؛ این ویژگی شاید در یک ارائه عمومی کاملاً عادی باشد، اما در یک جلسه گروهی یا گفتگوی دونفره می‌تواند نقاط ضعفی چون پرگویی یا تصاحب تمام وقت جلسه را به فرد گوشزد کند. این داده‌ها هم‌چنین مشخص می‌کنند که صحبت‌های فرد چند بار توسط دیگران قطع شده و او تا چه اندازه در انتقال منظور خود موفق بوده است. البته همه این موارد باید در چارچوب فرهنگ کاری هر محیط بررسی شوند، چراکه در برخی فرهنگ‌ها هم‌پوشانی کلامی امری رایج است، با این حال داشتن چنین داده‌هایی ارزشمند و راه‌گشا خواهد بود.

نبود دوربین هم‌چنین بسیاری از دغدغه‌های اولیه شرکت‌ها در زمینه حریم خصوصی را برطرف می‌کند. دوربین‌ها در کارخانه‌ها و انبارهای کالا ابزاری سودمند و ضروری به‌شمار می‌روند، اما در محیط‌های اداری کاربرد کمتری دارند. هرچند نگرانی‌ها درباره فیلم‌برداری مخفیانه گاهی اغراق‌آمیز است، اما تنها یک خطای کوچک کافی است تا دوربینی تصادفاً سندی محرمانه را ثبت کند. عینک‌های مجهز به دوربین در آینده راهکارهایی برای کاهش این ریسک توسعه خواهند داد، اما خطای انسانی را هرگز نباید دست‌کم گرفت؛ درست مانند مسافری در قطار که در طول یک تماس تلفنی مدام فریاد می‌زد "این موضوع کاملاً محرمانه است" به طوری که صدای او در تمام واگن شنیده می‌شد.

با رونق گرفتن بازار عینک‌های هوشمند، جایگاه نهایی مدل‌های بدون دوربین جالب توجه خواهد بود. امروزه طیف متنوعی از محصولات در بازار شکل گرفته است؛ از مدل‌های پیشرفته و غوطه‌ورکننده مانند اسنپ Specs و XReal Aura گرفته تا عینک‌های روزمره مجهز به دوربین نظیر Meta Ray-Ban و عینک‌های هوشمند گوگل و Warby Parker، تا مدل‌های سبک و بدون دوربین. مسلماً تمام بازیگران این حوزه دوام نخواهند آورد و هر مدل در بازار خاصی مورد استقبال قرار خواهد گرفت. با این حال، به نفع سازمان‌ها و شرکت‌های اداری است که پیش از عقب ماندن از موج تحول، ارزیابی نحوه به‌کارگیری عینک‌های هوشمند را در برنامه‌های خود قرار دهند.