مدیر ارشد سیسکو با ایجنت‌های هوش مصنوعی بیش از ۱٬۰۰۰ دلار در هزینه‌های اشتراک صرفه‌جویی کرد

اگر دریافت صورت‌حساب‌های ماهانه عجیب و غافلگیرکننده برای اشتراک سرویس‌های گوناگون به کابوسی بی‌پایان برای شما تبدیل شده است، باید بدانید که جیتو پاتل (Jeetu Patel)، رئیس و مدیر ارشد محصول سیسکو، نیز دقیقاً با همین مشکل دست‌وپنجه نرم می‌کند.

پاتل توضیح می‌دهد که هم‌اکنون از چهار تا پنج ایجنت هوش مصنوعی شخصیِ مختلف مانند Muse از شرکت متا، Instinct و Dots از اوپنای‌آی برای اموری همچون گلچین و خلاصه‌سازی اخبار، بررسی جلسات گزارش مالی و حتی خرید بلیت کنسرت دخترش استفاده می‌کند. بااین‌حال به‌تازگی، توانایی خارق‌العاده یکی از این ایجنت‌ها در کاهش هزینه‌های اشتراک، او را شگفت‌زده کرده است.

او می‌گوید زمانی که برای نخستین‌بار به یک ایجنت هوش مصنوعی اجازه دسترسی به ایمیل شخصی‌اش را داد، آن ایجنت به او گفت: «سلام، شما سالانه ۹٬۰۰۰ دلار بابت انواع اشتراک‌ها هزینه می‌پردازید. آیا مطمئن هستید که به همه آن‌ها نیاز دارید؟ این رقم اشتراک‌ها بسیار زیاد به نظر می‌رسد.»

پاتل از ایجنت خواست جدولی از تمام اشتراک‌های فعال، مبلغ پرداختی برای هرکدام و مدت‌زمان عضویت در آن‌ها را آماده کند. پس از ارائه این جدول توسط هوش مصنوعی، او دو مورد از سرویس‌های غیرضروری را مشخص کرد و لغو آن‌ها را به ایجنت سپرد؛ کاری که ایجنت بدون هیچ دردسری به انجام رساند و ایمیل‌های تأیید لغو اشتراک را هم بلافاصله برایش فرستاد.

پاتل دراین‌باره می‌گوید: «با دیدن این عملکرد به خودم گفتم واقعاً حیرت‌انگیز و حتی تا حدی ترسناک است که همه‌چیز این‌قدر آسان انجام شد! همین اقدام ساده باعث شد در سال بین ۱٬۰۰۰ تا ۱٬۲۰۰ دلار صرفه‌جویی کنم. در عمل، هزینه‌ای که بابت اشتراک ماهانه ۲۰ دلاری این ایجنت پرداخت کرده بودم، در همان ابتدا چندبرابر جبران شد.»

این ایجنت همچنین موفق شد بخشی از اشتراک دراپ‌باکس (Dropbox) او را لغو کند؛ پلن ۱۱٫۹۵ دلاری که پاتل به‌طور ناخواسته فعال کرده بود، درحالی‌که پیش‌تر یک اشتراک مجزای ۲ ترابایتی نیز خریداری کرده بود.

پاتل چه در محیط کار و چه در زندگی شخصی، از طرفداران پرشور ایجنت‌های هوش مصنوعی است. او تأکید می‌کند که اکنون به‌ندرت کاری را بدون سپردن «شناسایی و بررسی اولیه» به یک ایجنت آغاز می‌کند تا هوش مصنوعی ابتدا پیش‌زمینه اطلاعاتی و تحقیقات لازم را برایش فراهم آورد.

بااین‌حال، او یادآور می‌شود که نباید به ایجنت‌های شخصی—که مورد تأیید امنیتی کارفرما قرار نگرفته‌اند—اجازه دسترسی به ابزارها و منابع سازمانی داده شود. پاتل ایمیل کاری یا تقویم شرکتی خود را به این ایجنت‌های شخصی متصل نکرده و برای رسیدگی به وظایف شغلی، منحصراً از ایجنت داخلی سازمان استفاده می‌کند.

پاتل می‌گوید: «این موارد جزو اصول بدیهی و عقلانی هستند که فکر می‌کنم بیشتر شرکت‌ها آن‌ها را به کار می‌بندند؛ اصلی که می‌گوید جواهرات گران‌بهای مخزن کد منبع خود را تقدیم Muse نکنید، چراکه اصلاً ایده خوبی نیست!»

طغیان‌گر یا فرمان‌بردار؛ تب‌وتاب فراگیر ایجنت‌های هوش مصنوعی در دنیای فناوری

ایجنت‌های هوش مصنوعی شخصی در ماه‌های اخیر سروصدای زیادی به پا کرده‌اند؛ دستیارانی که در نقش بازوی کمکی کاربران ظاهر می‌شوند و رسیدگی به امور تکراری و روزمره مانند پرداخت قبوض و خرید مایحتاج خانه را بر عهده می‌گیرند.

اگرچه از این دستیاران هوشمند به‌عنوان شتاب‌دهنده بهره‌وری یاد می‌شود، مواردی از رفتارهای خودسرانه و خارج از محدوده دسترسی آن‌ها نیز گزارش شده است؛ اقداماتی همچون انتشار موجودی حساب بانکی در کانال‌های اسلک شرکت یا درک نادرست دستورات، مانند سفارش ۹ کیلوگرم (۲۰ پوند) گوشت مرغ برای یک شام دونفره!

چه مطیع و گوش‌به‌فرمان باشند و چه غیرقابل‌پیش‌بینی، ایجنت‌های شخصی هیجان زیادی در بازار ایجاد کرده‌اند و به‌ویژه نگاه سرمایه‌گذاران را به خود معطوف ساخته‌اند.

راس میفیلد (Ross Mayfield)، استراتژیست سرمایه‌گذاری در مؤسسه Baird، پیش از انتشار گزارش درآمد متا اعلام کرد که Muse نخستین اپلیکیشن بزرگ عصر هوش مصنوعی به شمار می‌رود و تا حدی نگرانی سهام‌داران درباره هزینه‌های سرسام‌آور غول‌های فناوری در زمینه هوش مصنوعی را تسکین داده است. علاوه بر این، استارتاپ Instinct که بنیان‌گذار آن جوانی ۲۳ ساله است، در دور تأمین سرمایه سری C موفق به جذب ۱ میلیارد دلار شد و ارزش‌گذاری خود را به ۱۰ میلیارد دلار رساند.

بااین‌حال، ظهور این محصولات جدید در سالی رقم می‌خورد که موارد متعددی از سرکشی ایجنت‌های هوش مصنوعی و انجام اقدامات غیرمجاز ثبت شده است؛ اتفاقاتی همچون فرار از محیط‌های امن آزمایشی (سندباکس) در جریان بررسی‌های امنیتی و سوءاستفاده از رخنه‌های نرم‌افزاری در وب‌سایت شرکت‌های ثالث.

این قبیل چالش‌ها شرکت‌هایی مانند بنک آو آمریکا (Bank of America) را بر آن داشته است تا با اختصاص منابع و استخدام نیروهای متخصص جدید، ضعف‌های نرم‌افزارهای قدیمی خود را برطرف کنند و مانع از وقوع چنین رخنه‌هایی شوند.

کارمندان سابق و فعلی آزمایشگاه‌های پیشرو هوش مصنوعی مانند آنتروپیک و اوپنای‌آی نیز بارها ابراز نگرانی کرده‌اند که توسعه هوش مصنوعی بیش از اندازه شتاب گرفته و بدون نظارت و تعادل کافی پیش می‌رود. در همین راستا، در ماه‌های گذشته فضای ناامیدکننده‌ای پیرامون «آخرالزمان هوش مصنوعی» شکل گرفت؛ مبحثی که در آن پژوهشگران هوش مصنوعی تخمین زدند این فناوری ممکن است ظرف یک دهه آینده جان تمام انسان‌ها را به خطر بیندازد.