اشنایدر الکتریک: مالکان دیتاسنترها علاوه بر مجوز ساخت، به جلب اعتماد مردم نیاز دارند

شرکت اشنایدر الکتریک (Schneider Electric) هیچ نشانه‌ای از کُند شدن روند کسب‌وکار دیتاسنتری خود مشاهده نمی‌کند، اما تأکید دارد که اپراتورها باید درباره میزان مصرف برق، آب و زمین در پروژه‌های خود، شفافیت بسیار بیشتری در برابر جوامع محلی داشته باشند.

اشنایدر الکتریک به‌عنوان تأمین‌کننده زیرساخت‌های الکتریکی، تجهیزات سرمایشی و سیستم‌های توزیع برق، دیدگاهی بی‌واسطه نسبت به برنامه‌های مالی اپراتورها دارد و البته از تداوم ساخت‌وساز این مراکز سود تجاری مستقیمی می‌برد.

استیون کارلینی، معاون نوآوری و دیتاسنتر در اشنایدر الکتریک، می‌گوید پروژه‌های در دست اقدام این شرکت هیچ نشانه‌ای از کاهش سرعت نشان نمی‌دهند و اشنایدر قراردادهای متعدد و بزرگی در زنجیره تأمین با اپراتورهای اصلی دیتاسنتر دارد.

گزارش‌های اوایل سال جاری میلادی حاکی از آن بودند که تنها نیمی از ظرفیت پیش‌بینی‌شده برای سال ۲۰۲۶ در ایالات متحده در حال ساخت است و روند آماده‌سازی اراضی جدید برای احداث دیتاسنترها با رکود روبه‌رو شده است.

با این حال، کارلینی اظهار داشت که شرکت‌های آمریکایی با حداکثر سرعت ممکن در حال ساخت‌وساز هستند و وضعیت آن‌ها را با بروکراسی سنگین اداری و موانع قانونی در اروپا مقایسه کرد.

کارلینی تصریح کرد: «بزرگ‌ترین تغییری که در این حوزه رخ خواهد داد، سطح شفافیت اپراتورها در زمان اقدام برای اخذ مجوزها و درخواست اتصال به شبکه برق است.»

او افزود: «الگوی سنتی در ایالات متحده به این شکل بود که اپراتورها با نهادهای محلی صادرکننده مجوز مذاکره می‌کردند و تقریباً همیشه توافق‌نامه‌های عدم افشای اطلاعات میان آن‌ها امضا می‌شد. بنابراین ساکنان مناطقی که قرار بود دیتاسنترها در آنجا احداث شوند، تا پیش از آغاز گودبرداری و ساخت‌وساز عملاً هیچ اطلاعی از پروژه نداشتند.»

مخالفت‌ها با احداث دیتاسنترها در آمریکا رشد چشمگیری داشته است. گروه‌های مدنی و فعالان محیط‌زیست در اواخر سال گذشته خواستار تعلیق موقت ساخت تأسیسات جدید شدند و ایالت نیویورک نیز در تابستان سال جاری، احداث پروژه‌های تازه را متوقف کرد.

ابعاد عظیم تأسیسات جدید نیز نگرانی‌های فراوانی به وجود آورده است؛ برای نمونه، تأسیسات هایپریون (Hyperion) متعلق به متا به‌گونه‌ای طراحی شده که به ظرفیت ۵ گیگاوات برق دست یابد و مساحتی به بزرگی بخش قابل توجهی از منطقه منهتن نیویورک را در بر بگیرد.

نظرسنجی اخیر اندیشکده پیو (Pew Research Center) نشان می‌دهد که شهروندان آمریکایی روزبه‌روز نسبت به دیتاسنترها بدبین‌تر می‌شوند و بیش از نیمی از آن‌ها معتقدند این مراکز برای محیط‌زیست و قبوض برق خانگی مضر هستند و منابع آب ارزشمند را برای خنک‌سازی هدر می‌دهند.

کارلینی تأکید می‌کند که در پاسخ به این موج بدبینی، شرکت‌های سازنده و گردانندگان این مزارع پردازشی باید درباره آثار برنامه‌های خود بر منطقه بومی بسیار صادقانه‌تر رفتار کنند.

او در ادامه توضیح می‌دهد: «آن‌ها باید به روشنی اعلام کنند که برق مورد نیاز از کجا و چگونه تأمین می‌شود، مصرف آب، انتشار کربن و بهره‌وری دیتاسنتر چقدر است، سایت دقیقاً در چه مکانی احداث می‌شود، آلودگی صوتی آن چقدر خواهد بود و از چه منابع آبی تغذیه می‌کند؛ مسائلی مانند میزان و منابع مصرف آب از موضوعات بسیار حساسی هستند که اپراتورها در گذشته تمایل چندانی به انتشار شفاف آن‌ها نداشتند.»

در ایالت ویرجینیا، منطقه‌ای که پایتخت دیتاسنترهای جهان لقب گرفته است، مدیر سابق برنامه پایداری منابع آب در بخش ابری آمازون (AWS) از کارفرمای پیشین خود شکایت کرده و مدعی شده که آمازون بیانیه‌های نادرست و گمراه‌کننده‌ای درباره میزان مصرف آب در این ایالت منتشر کرده است.

کارلینی انتظار دارد الزامات جدید صدور مجوز، شرکت‌ها را به شفافیت بیشتر وادار کند و پس از آغاز به کار تأسیسات نیز تعهدات گزارش‌دهی دوره‌ای برای آن‌ها وضع شود.

وی می‌گوید: «آن‌ها باید در طول فعالیت مرکز نیز بر اساس مقررات به‌طور مداوم گزارش دهند؛ بنابراین دیگر شرایط به این شکل نخواهد بود که صرفاً پیش‌بینی اولیه‌ای ارائه شود، مجوز دریافت گردد و پس از آن هیچ نظارتی بر عملکرد واقعی وجود نداشته باشد.»

کارلینی یادآور شد که مالکان و گردانندگان دیتاسنترها باید همراهی و اعتماد قلبی مردم را نیز جلب کنند، نکته‌ای که در رویدادهای تخصصی سال گذشته نیز توسط برخی از فعالان این صنعت مورد تأکید قرار گرفته بود.

او گفت: «روابط عمومی حوزه‌ای است که اپراتورها باید تمرکز ویژه‌ای روی آن داشته باشند؛ زیرا در گذشته بسیاری از آن‌ها تصور می‌کردند صرف حضورشان برای جامعه سودمند است. اکنون آن دوران به پایان رسیده و شرکت‌ها ناچارند با اهالی منطقه ارتباط دوستانه‌تر و نزدیک‌تری برقرار کنند.»

کارلینی خاطرنشان کرد که استفاده روزمره مردم از فیسبوک یا جیمیل به این معنا نیست که آن‌ها از ساخت یک دیتاسنتر بزرگ در همسایگی خانه خود استقبال خواهند کرد.

او تأکید کرد: «رویکرد شرکت‌ها باید به این سمت برود که بگویند ما چگونه به بهبود منطقه شما کمک می‌کنیم.» به این ترتیب، اپراتورها باید نگرانی‌های مردم را بشنوند و مزایای ملموس احداث مرکز، نظیر معافیت‌های مالیاتی محلی یا کاهش هزینه‌های زیرساختی را برای ساکنان شرح دهند.

در خصوص تأسیسات ویژه هوش مصنوعی، کارلینی پیش‌بینی می‌کند که توجه کارشناسان به‌جای تمرکز صِرف بر ظرفیت برق مصرفی، به عملکرد پردازش توکن‌ها و بهره‌وری آن‌ها معطوف خواهد شد.

وی در این باره گفت: «شاهد تمرکز فزاینده بر معیارهایی هم‌چون توکن بر وات و توکن بر دلار خواهیم بود و حتی مقیاس دیتاسنترها به‌جای سنجش صرفاً بر پایه توان مصرفی برق، می‌تواند بر اساس تعداد توکن به‌عنوان شاخص عملکرد فناوری اطلاعات اندازه‌گیری شود.»

او افزود: «صنعت فناوری در گذشته آسیب دید؛ چراکه دیتاسنترها همواره فقط بر اساس میزان مصرف برق ارزیابی می‌شدند و این شیوه هیچ تصویر روشنی از میزان خروجی مفید و ارزش واقعی افزوده ارائه نمی‌داد.»