دوین به حافظه دائمی مجهز شد؛ ایجنت کدنویسی کاگنیشن حالا وقتی شما خوابید هم یاد می‌گیرد!

شرکت کاگنیشن دو قابلیت جدید برای حفظ بافت و زمینه دائمی (Persistent Context) به دوین (Devin) اضافه کرده است؛ قابلیت حافظه (Memory) که درس‌های کاربردی و قابل استفاده مجدد از هر نشست کدنویسی را ثبت می‌کند و قابلیت «رویاپردازی» یا خواب دیدن (Dreaming) که این یادداشت‌ها را در قالب یک پردازش روزانه در پس‌زمینه بازبینی و مرتب می‌کند. این شرکت همچنین استاندارد Agent Memory Repo را به عنوان یک مشخصه متن‌باز برای ذخیره حافظه ایجنت‌ها در قالب فایل‌های مارک‌داون روی گیت منتشر کرده است.

ایجنت‌های کدنویسی معمولاً وقت زیادی را تلف می‌کنند تا دوباره از نو بفهمند یک پروژه از چه پکیج منیجری استفاده می‌کند، چه قواعد نام‌گذاری خاصی دارد، قلق‌های مربوط به دیپلوی (Deployment) آن چیست یا چه خطاهایی در محیط اجرای برنامه رخ می‌دهد. اما حالا دوین می‌تواند هم‌زمان با کدنویسی، تمام این درس‌ها را در ذهن خود نگه دارد. هر حافظه در واقع یک یادداشت کوتاه است که به همان نشست یادگیری دوین لینک می‌شود؛ در نتیجه نشست‌های بعدی بدون اینکه کاربر مجبور باشد یک فایل اسکیل (Skill) جداگانه بسازد یا دست‌کاری کند، به پیش‌زمینه و اطلاعات مورد نیاز دسترسی پیدا می‌کنند.

یک مخزن حافظه که می‌توانید تفاوت‌های آن را Diff بگیرید

کاگنیشن یادداشت‌های هر کاربر را در یک ریپازیتوری دائمی گیت به نام «درایو حافظه» (Memory Drive) ذخیره می‌کند. فایل‌ها را می‌توان بر اساس ریپازیتوری، پروژه یا موضوع پوشه‌بندی کرد. علاوه بر این، یک فایل جمع‌وجور به نام MEMORY.md هم وجود دارد که ترجیحات کلی کاربر و فهرستی از سایر یادداشت‌ها را در خود جا داده است.

هر نشست جدید، فایل MEMORY.md را به عنوان کانتکست اولیه تحویل می‌گیرد. سپس دوین می‌تواند با همان ابزار‌هایی که برای بررسی سورس‌کدها به کار می‌برد، فایل‌های مرتبط را جست‌وجو کرده و بخواند. این بازیابی هوشمند و انتخابی مانع از ورود یک‌باره کل آرشیو به کانتکست مدل می‌شود و جلوی متورم شدن و انفجار حجم پرامپت را با گذشت زمان می‌گیرد.

هر نشست هم‌زمان، شاخه اختصاصی خودش (Checkout) را از درایو حافظه تحویل می‌گیرد. دوین پس از ویرایش یک یادداشت، تغییرات را کامیت می‌کند، آپدیت‌های سایر نشست‌ها را مرج (Merge) کرده و نتیجه نهایی را روی فضای ذخیره‌سازی دائمی می‌نویسد. اگر نشست دیگری در طول همگام‌سازی درایو را به‌روزرسانی کرده باشد، یک بررسی نسخه‌ای جلوی ثبت داده‌های تاریخ‌گذشته را می‌گیرد تا دوین عملیات را بر اساس آخرین نسخه موجود مجدداً تکرار کند.

رویاپردازی؛ پاک‌سازی هوشمندانه آرشیو در پس‌زمینه

قابلیت رویاپردازی (Dreaming) روزی یک بار، مکالمات گذشته را در کنار ریپازیتوری فعلی حافظه بررسی می‌کند. در طول این پردازش پس‌زمینه، دوین اقدامات زیر را انجام می‌دهد:

• یادداشت‌های هم‌پوشان و تکراری را یکی می‌کند.
• جزئیات گذرا و غیرضروری را حذف می‌کند.
• درس‌ها و نکات مفیدی را که در طول نشست اولیه از قلم افتاده بودند، بیرون می‌کشد.
• رکوردهای قدیمی و دست‌نخورده‌ای را که نشست‌های بعدی اصلاً به سراغشان نرفته‌اند، پاک می‌کند.

این فرایند در حالی که یادداشت‌ها را سازمان‌دهی مجدد کرده و فهرست آن‌ها را به‌روزرسانی می‌کند، ارجاعات منبع و ترجیحات دقیق کاربر را کاملاً دست‌نخورده نگه می‌دارد. نقش این قابلیت دقیقاً شبیه ترکیب فرایند زباله‌روبی دوره‌ای (Garbage Collection) با استخراج گذشته‌نگر تجربیات از دل تاریخچه نشست‌ها است.

گیت؛ بستری برای هماهنگی میان چندین ایجنت

در آزمون‌های اولیه کاگنیشن، زمانی که چند نشست مختلف دوین از یک درایو حافظه مشترک استفاده کردند، ایجنت‌ها خودبه‌خود شروع به تبادل یافته‌هایشان از طریق همین فایل‌ها کردند؛ به طوری که ریپازیتوری بدون برنامه‌ریزی قبلی، به سطح هماهنگی ایجنت‌های موازی تبدیل شد.

مستندات استاندارد Agent Memory Repo این الگو را با مثال چهار ایجنت دیباگ کارایی توضیح می‌دهد که هر کدام به پایگاه داده، محیط ران‌تایم، کش (Cache) و لود بالانسر تخصیص یافته‌اند. این ایجنت‌ها مشاهدات خود را در فایل‌های مشترک findings.md و questions.md ثبت می‌کنند. تلفیق مدارک و نشانه‌های به‌دست‌آمده از هر ایجنت، مشکلاتی در ابعاد کل سیستم را برملا می‌کند که نگاه محلی و محدود هر ایجنت ممکن بود از آن غافل بماند.

هر نشست به صورت مستقل تغییرات را کامیت می‌کند. گیت ویرایش‌های سازگار را مرج می‌کند و در صورت بروز تداخل (Conflict)، نشستی که نسخه قدیمی‌تر را دارد موظف است قبل از نوشتن دوباره، آخرین تغییرات را بخواند. این رویکرد ردگیری کامل وقایع (Audit Trail) و کنترل همروندی را از طریق همان دستورات و سازوکارهای آشنای گیت فراهم می‌کند.

مشخصه‌ای جمع‌وجور و با قابلیت جابه‌جایی بالا

استاندارد Agent Memory Repo چند قرارداد ساده و مشخص را تعیین می‌کند:

• فایل MEMORY.md نقطه ورود اصلی است که توسط هر نشست لود می‌شود؛ این فایل همیشه کوتاه می‌ماند و فایل‌های دیگر را فهرست‌بندی می‌کند.
• هر حافظه یک خط گلوله‌ای (Bullet) است که متادیتای اختیاری مثل [source: ...; added: YYYY-MM-DD] را به همراه دارد.
• برای ارجاعات متقابل از پیوندهای شبیه به ویکی یعنی [[path]] استفاده می‌شود.
• نشست‌هایی که چند کاربر مختلف دارند، می‌توانند ریپازیتوری هر شخص را روی همان سیستم کلون کرده و تغییرات را به صاحب اصلی آن ارجاع دهند.

کاگنیشن این فرمت را در اصل برای دوین طراحی کرد، اما حالا آن را در قالب یک استاندارد متن‌باز عمومی عرضه کرده است. یک افزونه از Devin CLI پشتیبانی می‌کند و مستندات پروژه شامل راهنمای راه‌اندازی برای ابزار‌هایی مانند Claude Code، Cursor و سایر ایجنت‌ها است. این مشخصه و بحث‌های پیرامون پروژه در مخزن گیتهاب Agent Memory Repo در اختیار عموم قرار دارد.

توسعه‌دهندگان چه منفعتی از این تغییر می‌برند؟

استفاده از فایل‌های ساده مارک‌داون کنترل مستقیمی روی بافت ذخیره‌شده به توسعه‌دهندگان می‌دهد. آن‌ها می‌توانند حافظه‌ها و حتی تغییرات ناشی از قابلیت Dreaming را بررسی، جست‌وجو و ویرایش کرده یا تفاوت‌ها (Diff) را ارزیابی کنند. علاوه بر این، گیت تاریخچه نسخه‌ها را ثبت می‌کند و درایو حافظه را به اندازه‌ای قابل حمل می‌سازد که بتوان با جریان‌های کاری فعلی آن را Push یا Fork کرد و با دیگران به اشتراک گذاشت.

توسعه‌دهندگان سیستم‌های چندایجنت (Multi-agent) نیز به یک الگوی هماهنگی بسیار سرراست دست پیدا می‌کنند: فایل‌های مشترک یافته‌ها را در خود نگه می‌دارند، شاخه‌های مجزا برای هر نشست کار‌ها را از هم تفکیک می‌کنند، کامیت‌ها اصالت داده‌ها را حفظ می‌کنند و تداخل‌های مرج، تعارضات حاصل از ویرایش‌های هم‌زمان را نشان می‌دهند. این ساختارهای پایه می‌توانند برای جریان‌های کاری مبتنی بر گیت، جایگزین سرویس‌های پردردسر مدیریت وضعیت مشترک شوند.

البته باید به این نکته امنیتی دقت داشت که ریپازیتوری‌های حافظه ممکن است حاوی جزئیات فنی پروژه‌ها، اولویت‌های کاربران و لینک‌هایی به نشست‌های کاری باشند. بنابراین تیم‌ها باید قبل از به اشتراک‌گذاری یا کلون کردن آن‌ها خارج از محدوده مشخص‌شده، محتوا و سطوح دسترسی ریپازیتوری را با دقت بازبینی کنند.

دو قابلیت Memory و Dreaming در حال حاضر بدون هزینه اضافی و از مسیر Customize > Memory در دسترس کاربران فعلی دوین قرار گرفته است. سایر توسعه‌دهندگان نیز می‌توانند این استاندارد متن‌باز را به طور کاملاً مستقل در ایجنت‌های دلخواه خود پیاده‌سازی کنند.