تقریبا هیچکس برای سفارش غذا در DoorDash از ایجنت‌های هوش مصنوعی استفاده نمی‌کند

همگام با پیشروی سریع ابزارها و ایجنت‌های هوش مصنوعی در ابعاد گوناگون زندگی دیجیتال، شرکت‌های متعددی میکوشند با بهکارگیری مدل‌های بزرگ زبانی (LLM) تجربه خرید کالا و خدمات اینترنتی را دگرگون کنند. با این حال، شواهد نشان می‌دهد شمار افرادی که عملاً از این قابلیت‌ها بهره می‌برند فوق‌العاده ناچیز است؛ دست‌کم در پلتفرم محبوب سفارش غذای DoorDash، کمتر کاربری سفارش خود را به یک ایجنت هوش مصنوعی متفرقه میسپارد.

تونی شو (Tony Xu)، یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل پلتفرم DoorDash، در جلسه ارائه گزارش مالی سهماهه سوم و در پاسخ به پرسش یکی از تحلیلگران گفت: «از زمان راهاندازی این سازوکار، ایجنت‌های هوش مصنوعی در مجموع تنها چندصد سفارش در DoorDash ثبت کرده‌اند.» او این حجم ناچیز را یک «کاربرد بسیار محدود» توصیف کرد؛ آماری که برای پلتفرمی با ثبت نزدیک به یک میلیارد سفارش فقط در سهماهه سوم ۲۰۲۶، عملاً چیزی نزدیک به صفر به‌شمار می‌رود.

تونی شو در تحلیل کلی این رویکرد خاطرنشان کرد که پتانسیل واقعی ایجنت‌های هوش مصنوعی در «خریدهای نیازمند بررسی دقیق» و تصمیمگیری‌های پیچیده نهفته است؛ جایی که ایجنت‌ها بتوانند به‌صورت پیشدستانه در پسزمینه فعالیت کنند و کارها را پیش ببرند. با این وجود، او افزود: «وقتی پای کاری ساده مثل سفارش دادن غذا به میان می‌آید، می‌بینیم که کاربران ترجیح می‌دهند مستقیماً به سراغ خود DoorDash بیایند.»

آیا باید به این فناوری زمان داد؟

اگر بخواهیم با هواداران هوش مصنوعی منصف باشیم، DoorDash رابط اختصاصی خود مبتنی بر پروتکل Model Context Protocol (به اختصار MCP) را کمتر از یک ماه پیش راهاندازی کرده است. این رابط امکانی استاندارد و باز در اختیار ابزارهای هوش مصنوعی متفرقه می‌گذارد تا بدون دردسر به پلتفرم DoorDash متصل شوند و سفارش ثبت کنند. پیش از ایجاد چنین اتصالی (که در حال حاضر تنها برای گروه محدودی از شرکای نسخه بتا و عمدتاً جهت هماهنگی ناهارهای سازمانی فعال است)، ایجنت‌های متفرقه ناچار بودند با زحمت بسیار و شبیه‌سازی مرور وب به سامانه DoorDash دسترسی پیدا کنند.

علاوه بر این، صحبت‌های تونی شو درباره سفارش‌های ناشی از «ایجنت‌های متفرقه» ابزارهای هوش مصنوعی داخلی خود DoorDash را در بر نمی‌گیرد. این پلتفرم در تابستان گذشته قابلیت جدیدی موسوم به Ask DoorDash را عرضه کرد؛ سامانه‌ای که می‌تواند با دریافت تصویر یک دستور پخت سبد خرید آنلاین متناسب با آن را آماده کند یا بر اساس توصیف‌های کلی مانند «شام مناسب برای یک خانواده چهارنفره»، پیشنهاد سفارش ارائه دهد.

اگرچه DoorDash آمار تفکیکی دقیقی از میزان استقبال کاربران از این قابلیت منتشر نکرده، اما مسئولان این شرکت ماه گذشته اعلام کردند سبدهای خرید در سامانه Ask DoorDash تا پنج برابر سریع‌تر از شیوه سنتی چیده می‌شوند. هم‌چنین ارزش مالی سبدهای سفارش در این حالت به‌طور میانگین ۵۰ درصد بالاتر است و حدود ۶۰ درصد اقلام متنوعتری نسبت به سفارش‌های معمولی همان کاربران دارند. این پلتفرم اضافه می‌کند که نزدیک به نیمی از خریدهای Ask DoorDash به رستوران‌های محلی جدید اختصاص یافته است که مشتریان قبلاً هرگز آنها را امتحان نکرده بودند؛ دستاوردی که به کشف غذاخوری‌های محلی تازه کمک شایانی می‌کند.

وضعیت کنونی سفارش غذا از طریق ایجنت‌ها در پلتفرم DoorDash بیشباهت به نخستین آزمون‌های محتاطانه پیتزا هات (Pizza Hut) برای سفارش آنلاین در سال ۱۹۹۴ نیست. در آن روزهای نخست اینترنت، حتی تصورش هم دشوار بود که روزی بیش از نیمی از کل سفارش‌های پیتزا هات به‌صورت آنلاین ثبت و تحویل داده شود.

شاید در سال‌های آینده، سفارش غذا و خرید کالا از طریق ایجنت‌های هوش مصنوعی به رخدادی کاملاً روزمره و بدیهی تبدیل شود و با نگاهی به آمارهای ناچیز امروز، از این حجم اندک تعجب کنیم. اما در حال حاضر، مدیرعامل DoorDash واکنش کاملاً واقعبینان‌های به این ارقام اولیه نشان داده است.

تونی شو دیدگاه خود را درباره آینده این فناوری چنین خلاصه می‌کند: «نگاه من در مواجهه با تمام تحولات دنیای فناوری این است که نباید خلاف جهت جاذبه جنگید؛ اما در عین حال، نباید اسیر توهم هم شد.»