گارتنر: مدل‌های وزن‌باز ۹۰ درصد وظایف عامل‌های هوشمند را با یک‌بیستم هزینه انجام می‌دهند

طبق ارزیابی موسسه تحلیلی گارتنر، شرکت‌های انتفاعی سازنده مدل‌های هوش مصنوعی که میلیاردها دلار صرف زیرساخت‌های پردازشی می‌کنند، در آینده تنها بر سر کسب درآمد از ۱۰ درصد مراحل جریان‌های کاری عاملی به رقابت خواهند پرداخت.

مارک پتی، مدیر ارشد و ریموند پاکت، معاون گروه در گارتنر، در گزارش جدیدی با عنوان «مدل‌های وزن‌باز ۹۰ درصد مراحل جریان کاری عامل‌های سازمانی را اجرا خواهند کرد» تاکید کرده‌اند که از هر ۱۰ مرحله در گردش کار عامل‌های هوشمند، ۹ مرحله کاملاً روزمره است و مدل‌های وزن‌باز این وظایف را با کیفیتی مشابه و یک‌چهارم قیمت ارزان‌ترین مدل بسته اختصاصی انجام می‌دهند.

این دو تحلیلگر خاطرنشان می‌کنند که جریان‌های کاری عملیاتی معمولی شامل صدها وظیفه تکراری مانند دسته‌بندی، فراخوانی ابزارها، انتقال، اعتبارسنجی و تطبیق داده‌ها است. به باور آن‌ها، مدل‌های وزن‌باز می‌توانند صدها گام از این مراحل روتین را در ازای هر تک‌مرحله‌ای که واقعاً به استدلال سطح بالای مدل‌های پیشرو نیاز دارد، بر عهده بگیرند.

پژوهشگران گارتنر می‌افزایند که مدل‌های باز در مقایسه با ارزان‌ترین مدل اختصاصی بسته با امتیاز عملکردی مشابه، یک‌چهارم هزینه دارند؛ اما اگر معیار مقایسه اجرای تمام مراحل با یک مدل پرچم‌دار پیشرو باشد، هزینه استفاده از مدل باز تا یک‌بیستم کاهش پیدا می‌کند.

البته این اعداد مربوط به ایده‌آل‌ترین سناریوها هستند؛ چراکه به گفته تحلیلگران، مدل‌های باز فعلی ممکن است پرحرف‌تر باشند و به تلاش‌های مجدد بیشتری نیاز پیدا کنند. در نتیجه، صرفه‌جویی واقعی برای هر وظیفه در مقایسه با یک مدل پیشرو در عمل به ۵ تا ۶ برابر نزدیک‌تر خواهد بود.

با وجود اینکه چنین کاهشی همچنان رقمی چشمگیر به‌شمار می‌رود، تحلیلگران این صرفه‌جویی مالی را صرفاً یک مزیت جانبی خوشایند ناشی از حرکت به سوی مدل‌های باز می‌دانند، نه هدف نهایی سازمان‌ها.

این دو کارشناس توضیح می‌دهند که سابقه و تاریخچه سال‌ها جریان کاری، بخش عمده‌ای از ارزش خرید شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات نرم‌افزاری ابری (SaaS) را تشکیل می‌دهد؛ ارسال هر مرحله روتین به API مدل‌های تجاری پیشرو، بخشی از این دارایی ارزشمند را از مرزهای حفاظتی شرکت بیرون می‌برد. در مقابل، مدل‌های وزن‌باز کنترل کامل سازمان بر اطلاعات را حفظ می‌کنند و صرفه‌جویی در هزینه‌ها تنها یک امتیاز مضاعف است.

بر همین اساس، تحلیلگران گارتنر فرضیه راهبردی جدیدی را برای سازمان‌ها مطرح می‌کنند: تا سال ۲۰۳۰، ۹۰ درصد از مراحل عملیاتی عامل‌های هوشمند سازمانی روی مدل‌های وزن‌باز به اجرا درخواهند آمد.

آن‌ها استدلال می‌کنند که شرکت‌ها عمدتاً به سراغ مدل‌های وزن‌باز تخصصی در حوزه کاری خود خواهند رفت؛ زیرا این مدل‌ها در سناریوهایی که تعداد اندکی از مراحل باثبات میلیون‌ها بار در ماه اجرا می‌شوند، عملکردی بسیار موفق و مطمئن ارائه می‌دهند.

در این میان، اکثر مدل‌ها هم‌اکنون به کالاهایی تجاری و عمومی تبدیل شده‌اند و بسترها یا فریمورک‌های هدایت و مدیریت عامل‌ها منبع اصلی خلق ارزش به حساب می‌آیند. یکی از وظایف بنیادین این بسترها، هدایت هر وظیفه به مناسب‌ترین مدل پردازشی است، به‌گونه‌ای که کاربران متوجه تغییری در عملکرد نشوند. یک سیستم مدیریت قدرتمند هزینه‌ها را کاهش می‌دهد، تدابیر امنیتی و چارچوب‌های سخت‌گیرانه‌ای اعمال می‌کند و ناوگان عامل‌ها را به بهترین شکل پیش می‌برد؛ در حالی که بسترهای ضعیف‌تر بار کاری بیشتری را بر دوش کاربران می‌گذارند.

این گزارش نشان می‌دهد که مدل‌های پیشرو همچنان نقش موتور تحقیق و توسعه را حفظ خواهند کرد و عملاً در دسته هزینه‌های سرمایه‌ای قرار می‌گیرند؛ اما پس از آنکه کارهای سنگین و بنیادین توسط این مدل‌ها به پایان رسید، مدل‌های وزن‌باز بار اصلی کارهای روزمره را به‌عنوان هزینه‌های جاری و عملیاتی سازمان‌ها به دوش خواهند کشید.