آزمایش بازطراحی اسلاید با Gemini؛ تبدیل یک درس هنر شاد به ارائه‌ای خشک و سازمانی

گوگل اخیراً اعلام کرده است که کاربران می‌توانند با استفاده از Gemini درون سرویس Google Slides تمام اسلایدهای یک ارائه را به‌طور خودکار بازطراحی کنند. در بررسی اولیه، این قابلیت به‌شکل مستقیم در محیط اسلایدها در دسترس نبود که نشان می‌دهد این ویژگی هنوز برای تمام حساب‌های کاربری فعال نشده است. با این حال، بارگذاری مستقیم کل فایل ارائه در چت‌بات Gemini این امکان را فراهم کرد تا عملکرد بازطراحی هوش مصنوعی سنجیده شود و فرایند به‌خوبی به اجرا درآمد.

برای سنجش این قابلیت، فایل ارائه‌ی نسبتاً ساده و آماتوری مربوط به درس هنر یک مدرسه که توسط معلم برای آموزش پرسپکتیو تهیه شده بود، در اختیار مدل قرار گرفت. نتیجه اما کاملاً دور از انتظار بود؛ هوش مصنوعی تمام نشاط و پویایی یک درس نقاشی شاد را گرفت و آن را به ارائه‌ای خشک، یکنواخت و کاملاً سازمانی تبدیل کرد.

فایل ارائه‌ی اولیه‌ی درس هنر که توسط معلم طراحی شده بود، به‌شکل زیر بود:

همان‌طور که مشخص است، اسلایدهای اولیه بسیار رنگارنگ و شاداب هستند، هرچند ظاهری کاملاً غیرحرفه‌ای و ساده دارند.

دستور ورودی (پرامپت) ارائه‌شده به هوش مصنوعی نسبتاً مفصل و دقیق بود تا مدل بتواند هدف را به‌درستی درک کند: «کل این ارائه را طوری بازطراحی کن که گویی یک طراح گرافیک حرفه‌ای آن را ساخته است.

اسلایدهای فعلی طراحی ضعیفی دارند، فونت‌ها ناهماهنگ هستند، رنگ‌ها همخوانی ندارند، چیدمان نامناسب است، متن‌ها بیش از حد زیادند و سلسله‌مراتب بصری مشخصی وجود ندارد.

از تو می‌خواهم کل ارائه را به طرحی صیقل‌خورده، مدرن و چشم‌نواز تبدیل کنی. می‌توانی فونت‌ها، رنگ‌ها، پس‌زمینه‌ها، چیدمان، فاصله‌ها و موقعیت المان‌ها را تغییر دهی و در صورت لزوم، گرافیک‌ها، آیکون‌ها و تصویرسازی‌های مرتبط اضافه کنی.

با این حال، باید سه قانون را رعایت کنی:

تمام اطلاعات واقعی را حفظ کن. هیچ آمار جدیدی نساز، جزئیات مهم را حذف نکن و معنای متن‌ها را تغییر نده.

همه‌چیز را در Google Slides قابل ویرایش نگه دار. اسلایدها را فقط به یک تصویر ثابت تبدیل نکن.

یک سبک بصری هماهنگ در سراسر ارائه پیاده‌سازی کن، ضمن اینکه تنوع کافی در اسلایدها وجود داشته باشد تا برای مخاطب جذاب بماند.

تو در طراحی آزادی خلاقانه کامل داری؛ سؤالی نپرس، فقط تمام اسلایدها را بازطراحی کن و نتیجه نهایی را نمایش بده.»

آیا نتیجه نهایی مطابق انتظار بود؟

پس از حدود یک دقیقه، هوش مصنوعی Gemini اعلام کرد: «ارائه شما درباره نقاشی چشم‌انداز شهری با پرسپکتیو آماده است! می‌توانید آن را بررسی کنید و اگر تغییری مد نظر دارید بگویید.»

نتیجه کار چنین خروجی‌ای بود:

در نگاه اول کاملاً واضح است که ظاهر ارائه بسیار حرفه‌ای‌تر شده، اما Gemini ساختار تدریس را بیش از حد رسمی کرده است؛ به‌طوری که بخش‌هایی مانند اهداف یاد‌گیری، عمق فضایی، تکنیک‌های معماری و حتی جدول زمان‌بندی دوهفته‌ای پروژه را به آن افزوده است. چنین قالبی بدون شک برای نوجوانان و دانش‌آموزان مدرسه‌ای به هیچ عنوان جذاب نیست.

این مدل علاوه بر بازچینی ساختار درس اصلی، مطالب آموزشی اضافه‌ای نیز درج کرده و لحن کلی ارائه را دگرگون ساخته بود.

به‌عنوان نمونه، اسلایدهای بازطراحی‌شده شامل اصطلاحاتی مانند «دقت معماری» (Architectural Precision) و «فاصله‌گذاری تدریجی فواصل» (Progressive Interval Spacing) شده بودند. با اینکه این مفاهیم در آموزش هنر جایگاه دارند، اما بیشتر مناسب یک دوره تخصصی طراحی در دانشگاه به نظر می‌رسند تا یک تکلیف کلاسی در مدرسه.

با افزودن و دگرگون ساختن محتوای آموزشی، هوش مصنوعی عملاً از تعهد خود مبنی بر حفظ اطلاعات اصلی فراتر رفت و با این کار، نشاط و لذت یاد‌گیری این درس را از بین برد.

البته در متن پرامپت از Gemini خواسته شده بود ارائه را «حرفه‌ای» جلوه دهد و حرکت مدل در این مسیر تا حدی قابل درک است، اما هدف اصلی بهبود گرافیک و چیدمان بود، نه دگرگونی کامل لحن و هدف آموزشی اسلایدها.

حالت کاری در برابر حالت سرگرمی

اگر قصد دارید از Gemini برای طراحی ارائه‌های خود استفاده کنید، باید بدانید که این مدل ذهنیت و رویکردی کاملاً سازمانی و متمرکز بر محیط کار دارد. برای بررسی انعطاف‌پذیری ابزار، بازخوردی همراه با انتقاد برای آن ارسال شد تا مشخص شود آیا می‌تواند طرح بهتری ارائه دهد یا خیر:

در متن بازخورد تأکید شد: «هدف صرفاً ارتقای طراحی بصری بود، نه تغییر هویت و کاربرد اسلایدها؛ این ارائه هنوز باید یک پروژه شاد و جذاب برای کودکان باشد. آیا می‌توانی دوباره تلاش کنی؟»

مدل Gemini در پاسخ اعلام کرد: «اکنون ارائه را بازطراحی می‌کنم تا تعادلی کامل ایجاد شود: طرحی پرانرژی، مشوق، سرگرم‌کننده و متناسب با دانش‌آموزان و هنرمندان نوجوان، ضمن اینکه زرد نئونی نامناسب، چیدمان آشفته و فونت‌های ناخوانا با سبک تمیز کارگاه هنری، تایپوگرافی دوستانه و کارت‌های رنگی و جذاب جایگزین خواهند شد.»

پس از اندکی انتظار، نتیجه جدید بدین شکل ارائه شد:

این نسخه در عمل همان ارائه‌ی قبلی بود، با این تفاوت که از فونت‌ها و کلمات اندکی صمیمی‌تر استفاده می‌کرد، اما بسیاری از المان‌های بصری فایل اصلی همچنان حذف شده بودند. مشکل اساسی اینجا بود که Gemini نمی‌توانست از تصور پیش‌فرض خود مبنی بر اینکه «یک ارائه‌ی استاندارد باید قالبی شرکتی داشته باشد» فاصله بگیرد. این رویکرد شبیه آن بود که از کسی بخواهید یک جلسه آموزشی شرکتی را جذاب‌تر کند و او صرفاً چند ایموجی به اسلایدها بیفزاید. نتیجه نهایی باز هم مطلوب نبود؛ چراکه کاری که باید یک مرتب‌سازی ساده می‌بود، به بازتعریفی ناخواسته از کل پروژه انجامید.

این آزمایش نشان می‌دهد نباید تصور کرد هوش مصنوعی همیشه بهترین فرم ارائه را تشخیص می‌دهد. ابزار Gemini بدون شک ظاهر اسلایدها را حرفه‌ای‌تر کرد، اما هم‌زمان کارکرد اصلی و دلیل جذابیت اولیه آن را نادیده گرفت. گاهی یک ارائه‌ی رنگارنگ و تا حدی شلخته در مدرسه، دقیقاً همان چیزی است که متناسب با روحیه مخاطبان کودک طراحی شده است. آشفتگی و صمیمیت برخی طرح‌ها نشانی از هویت انسانی آنهاست و این دقیقاً نکته‌ای است که هوش مصنوعی هنوز در درک آن با چالش جدی روبه‌رو است.