ورود طوفانی نسل آلفا به دنیای استارتاپ‌های هوش مصنوعی؛ توصیه‌های مهم سرمایه‌گذاران خطرپذیر به کارآفرینان نوجوان

نسل آلفا پای میز غول‌های سیلیکون‌ولی؛ سرمایه‌گذاران چه توصیه‌هایی برای بنیان‌گذاران نوجوان دارند؟

نسل جدیدی از کارآفرینان و هم‌بنیان‌گذاران در حال ورود به میدان هستند که هنوز به سن قانونی برای رأی دادن هم نرسیده‌اند.

اعضای نسل آلفا (Gen Alpha) بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ متولد شده‌اند؛ یعنی بزرگ‌ترین آن‌ها حالا نهایتاً ۱۶ سال سن دارند. جالب اینجاست که جان کولیسون، هم‌بنیان‌گذار معروف استرایپ (Stripe) هم دقیقاً در همین سن اولین شرکتش را تأسیس کرد و مایک کیتریج هم در همین سن‌وسال پایه‌های شرکت یانکی کندل (Yankee Candle) را بنا گذاشت.

واقعیت این است که بنیان‌گذاران نسل آلفا فوق‌العاده پرانرژی و پرشتاب وارد میدان شده‌اند. بسیاری از سرمایه‌گذاران خطرپذیر (VC) همین حالا هم پای ارائه‌های این نوجوان‌ها نشسته‌اند و بقیه نیز خیلی زود با آن‌ها روبه‌رو خواهند شد.

سارا کاتانزارو، از شرکای ارشد صندوق سرمایه‌گذاری امپلیفای (Amplify)، در این باره می‌گوید: «چیزی که در مورد نسل آلفا توجه من را جلب کرده، انگیزه و پشتکار خارق‌العاده آن‌هاست. آن‌ها در بازارهایی که سرعت اجرا و عملی کردن ایده‌ها مهم‌تر از سابقه و تجربه است، دست بالا را دارند و حسابی می‌درخشند.»

در همین راستا، نظرات و توصیه‌های کلیدی پنج سرمایه‌گذار برجسته خطرپذیر برای کارآفرینان نسل آلفا گردآوری شده است؛ گفت‌وگوهایی پیرامون هوش مصنوعی، تله‌های شبکه‌های اجتماعی و البته آن پرسش همیشگی و چالش‌برانگیز: «آیا اصلاً باید به دانشگاه رفت یا نه؟»

نسل ChatGPT

وقتی چت‌بات ChatGPT در اواخر سال ۲۰۲۲ عرضه شد، بزرگ‌ترین بچه‌های نسل آلفا تازه ۱۲ سالشان بود.

نوجوان‌های نسل آلفا اگر نگوییم زودتر، دست‌کم از دوران دوره اول متوسطه به ابزار‌های هوش مصنوعی دسترسی داشته‌اند. آن‌ها نه تنها برای مقاله‌نویسی و حل تکالیف مدرسه سراغ هوش مصنوعی رفته‌اند، بلکه از همین ابزار‌ها برای طراحی و ساخت محصولات دیجیتال واقعی استفاده کرده‌اند.

با این حال، کاتانزارو نگران است که تفکر نقادانه در این نسل ضربه بخورد. او قبلاً این اتفاق را در نسل زد (Gen Z) هم دیده بود؛ نسلی که با اینترنت بزرگ شد و یاد گرفت به جای فکر کردن و حل عمیق مسائل، پاسخ هر سؤالی را بلافاصله جستجو کند.

او توضیح می‌دهد: «من تا حدی نگران این برون‌سپاری شناختی و اتکای بیش‌ازحد ذهنی به هوش مصنوعی در نسل آلفا هستم.»

هنوز برای قضاوت زودهنگام است و دقیقاً مشخص نیست هوش مصنوعی چگونه الگوهای فکری ما را تغییر خواهد داد. با این حال، پژوهشگران اعلام کرده‌اند که هنگام مطالعه نحوه حل معادلات ریاضی و نگارش انشا توسط انسان‌ها، به الگوهای رفتاری نگران‌کننده‌ای برخورد کرده‌اند.

از سوی دیگر، کاتانزارو معتقد است نسل آلفا دقیقاً به این دلیل که از بچگی با هوش مصنوعی قد کشیده‌اند، می‌توانند بسیار ماهرانه‌تر و کارآمدتر از این ابزار‌ها بهره ببرند. جیک جولیس، از شرکای صندوق سرمایه‌گذاری زنو (Zeno) هم با این دیدگاه موافق است؛ به عقیده او موانع ورود به دنیای فناوری هیچ‌وقت تا این حد پایین نبوده و نسل آلفا به خوبی راه بالا رفتن از این پله‌ها را بلد است.

جولیس می‌گوید: «امروز دیگر لازم نیست برای دسترسی به یک ابرهوش مصنوعی تریلیون‌ها دلار سرمایه جذب کنید؛ خیلی راحت می‌توانید با ماهی ۲۰ دلار آن را اجاره کنید!»

دانشگاه رفتن یا نرفتن؛ مسأله این است!

جولیس قبل از اینکه وارد دنیای سرمایه‌گذاری خطرپذیر شود، از دانشگاه استنفورد انصراف داد تا اولین شرکت استارتاپی خودش را تأسیس کند.

او کاملاً درک می‌کند که بنیان‌گذاران جوان اشتیاق عجیبی دارند تا دانشگاه را رها کنند یا اصلاً سمت آن نروند. خود جولیس محصول اولیه‌اش را همان دوران دانشجویی در استنفورد ساخت و برای تمرکز تمام‌وقت روی آن، دانشگاه را رها کرد. او معتقد است اگر نوجوانان نسل آلفا برنامه‌ای کاملاً شفاف و چند مشتری واقعی دارند، این می‌تواند دلیل موجهی برای چشم‌پوشی از تحصیلات دانشگاهی باشد.

اما فراتر از این موارد استثنایی، جولیس باور دارد فارغ‌التحصیلان دانشگاه در درازمدت زندگی شادتری خواهند داشت. او می‌گوید: «من به افراد توصیه می‌کنم به کل زندگی‌شان نگاه کنند، نه اینکه همه‌چیز را فقط در این استارتاپ فعلی خلاصه ببینند.»

این روز‌ها موج ضددانشگاه حسابی در سیلیکون‌ولی به راه افتاده است؛ مثلاً شرکت پلنتیر (Palantir) بورسیه ویژه‌ای برای دانش‌آموزان دبیرستانی تدارک دیده و شرکت سرمایه‌گذاری معروف اندریسن هوروویتز (Andreessen Horowitz) نیز از برنامه‌های جایگزین دانشگاه حمایت مالی کرده است.

مو شیخ، هم‌بنیان‌گذار صندوق مکسیمم فریکوئنسی ونچرز (Maximum Frequency Ventures)، اخیراً در مدرسه آلفا (Alpha School) — که شبکه‌ای آموزشی با تمرکز تخصصی روی هوش مصنوعی است — پای ارائه‌های چند نفر از بنیان‌گذاران نسل آلفا نشست و حسابی شگفت‌زده شد: «بعضی از این بچه‌ها همین حالا کسب‌وکارهایی با درآمدهای شش‌رقمی دلاری دارند!»

با این حال، مو شیخ همچنان مدرک دانشگاهی را به‌ویژه از مراکزی معتبر مثل استنفورد بسیار باارزش می‌داند. او معتقد است دانشگاه محیطی برای هم‌افزایی و تبادل افکار است؛ جایی که کارآفرینان جهان‌بینی‌های متفاوتی را لمس می‌کنند و در نتیجه می‌توانند نیازهای متنوع مشتریان خود را بهتر درک کنند.

در فضای آنلاین فعال باشید، اما در تله شهرت نیفتید

یک نوجوان ۱۶ ساله چگونه باید استارتاپش را سرپا کند؟ پاسخ مو شیخ روشن است: با حضور فعال در دنیای آنلاین.

شیخ توضیح می‌دهد که پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام، تیک‌تاک و اسنپ‌چت مکان‌هایی هستند که بنیان‌گذاران باید سیگنال‌های بازار و علایق کاربران را در آن‌ها رصد کنند. نسل آلفا دقیقاً در بستر همین شبکه‌ها قد کشیده و با ترندهای روز آن زندگی کرده است.

کریستینا سیمونز، بنیان‌گذار صندوق اوورواتر ونچرز (Overwater Ventures)، روند تبدیل شدن چهره‌های شبکه‌های اجتماعی (اینفلوئنسرها) به کارآفرین را به دقت زیر نظر داشته و این مسیر را جذاب می‌داند؛ به گفته سیمونز، این افراد درک و شناختی از مخاطبان دارند که دیگران از آن بی‌بهره‌اند.

با وجود این، سیمونز هشداری هم می‌دهد: «همه‌چیز صرفاً داشتن فالوور و دنبال‌کننده نیست؛ اگر مسیرتان درست باشد، آن‌ها خودشان به سراغتان خواهند آمد.»

کلر زائو، از شرکای صندوق لایت‌اسپید (Lightspeed)، معتقد است مشهور شدن در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند تله‌ای بزرگ برای بنیان‌گذاران نسل آلفا باشد. او می‌گوید این نوجوانان ۱۵ ساله گاهی غرق در کسب اعتبار و شهرت مجازی می‌شوند و جزئیات اساسی و ساخت واقعی یک محصول را از یاد می‌برند.

زائو می‌داند که نسل آلفا با تماشای الگوهای فوق‌العاده موفقی مثل مستربیست (MrBeast) و الیکس ارل (Alix Earle) بزرگ شده است. او تأکید می‌کند این چهره‌ها می‌توانند به یک بنیان‌گذار جوان ایده بدهند، اما نه به شکلی که تصورش را می‌کنید.

زائو در پایان می‌گوید: «درس اصلی آن‌ها لزوماً در بخش مشهور شدن نیست؛ بلکه درس واقعی این است که چقدر باید با وسواس و تمرکز تمام روی کیفیت خود محصول کار کرد.»