مدیرعامل GoDaddy متون نوشته‌شده با هوش مصنوعی را نمی‌خواند؛ روش او برای شناسایی نوشته‌های ماشینی

امان بوتانی (Aman Bhutani)، مدیرعامل GoDaddy، برای خود قاعده‌ای سخت‌گیرانه درباره هوش مصنوعی دارد؛ او هرگز از هوش مصنوعی برای نوشتن استفاده نمی‌کند و انتظار دارد کارمندانش نیز همین شیوه را در پیش بگیرند.

بوتانی در این زمینه توضیح می‌دهد: «اگر کسی برای من سندی ارسال کند و خیلی زود تشخیص دهم که با هوش مصنوعی نوشته شده است، اصلاً آن را نمی‌خوانم؛ زیرا اگر آن شخص حاضر نبوده برای نوشتن سند وقت صرف کند، من هم قطعاً نباید برای خواندنش وقت بگذارم.»

مدیرعامل GoDaddy اشاره می‌کند که کارکنان می‌توانند از هوش مصنوعی برای اموری مانند درک بهتر یک واژه یا عبارت کمک بگیرند، اما از آن‌ها انتظار می‌رود بتوانند ایده‌های خود را در قالب روایت‌هایی قابل فهم برای دیگران بیان کنند. او معتقد است این مهارت اهمیت فراوانی دارد؛ چراکه به افراد اجازه می‌دهد «هنر بازنگری و اصلاح مداوم» را تمرین کرده و کیفیت کار خود را پیوسته ارتقا دهند.

او می‌گوید: «آنچه من واقعاً به دنبالش هستم این است: مشاهده اولیه شما چه بوده؟ فرضیه نخستین چه بوده است؟ چه چیزی توجه شما را به این ایده جلب کرد و چرا فکر می‌کنید این موضوع اهمیت دارد؟ واقعیت این است که هوش مصنوعی تنها چیزهایی را می‌داند که پیش‌تر روی اینترنت منتشر شده‌اند. این ابزارها از آنچه در درون ذهن ما می‌گذرد بی‌خبرند، در حالی که ما مدام ایده‌های نو و درونی خلق می‌کنیم.»

بوتانی تنها مدیر ارشدی نیست که با استفاده کارمندان از هوش مصنوعی برای نگارش متون کاری مخالف است.

اوایل سال جاری میلادی، وارون آناند (Varun Anand)، هم‌بنیان‌گذار استارتاپ بازاریابی و فروش Clay، دستورالعمل نگارش با هوش مصنوعی شرکت خود را در لینکدین به اشتراک گذاشت. این دستورالعمل که توسط یکی از مهندسان این شرکت به نام سوفی آلپرت (Sophie Alpert) تدوین شده است، تأکید دارد که «نوشتن همان فکر کردن است» و کارکنان باید بتوانند تک‌تک خطوط نوشته‌های خود را توضیح دهند.

دیلن فیلد (Dylan Field)، مدیرعامل پلتفرم Figma، نیز در ماه سپتامبر با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد مجموعه او کارکنان را ملزم می‌کند در صورت بهره‌گیری از هوش مصنوعی در روند نگارش، عبارت «نوشته‌شده با هوش مصنوعی» را به‌صورت شفاف در ابتدای متن قید کنند.

مدیرعامل GoDaddy به چند نشانه مشخص اشاره می‌کند که به او در تشخیص متن‌های تولیدشده با هوش مصنوعی کمک می‌کنند. او می‌گوید با همکارانی با پیشینه‌های متنوع کار می‌کند که انگلیسی زبان مادری اغلب آن‌ها نیست.

بنابراین، اگر لحن و گرامر متن بیش‌ازحد بی‌نقص و دستوری باشد، می‌تواند یکی از نشانه‌های اصلی کار با هوش مصنوعی باشد. نشانه دیگر از نظر بوتانی، طول نوشته است؛ اگر متنی بیش‌ازاندازه طولانی و کشدار باشد، معمولاً نشان‌دهنده استفاده از ابزارهای ماشینی است، در حالی که متون نوشته‌شده توسط انسان‌ها اغلب کوتاه‌تر، رسا و کوبنده‌تر هستند.