استارتاپ Honeyjar با هوش مصنوعی به داد روابط عمومی شرکت‌ها می‌رسد: برگ برنده ارتباط با رسانه‌ها

کافی است پای صحبت خبرنگاران، کارآفرینان و حتی خود کارشناسان روابط عمومی بنشینید تا به شما بگویند فرایند روابط عمومی و ارتباط با رسانه‌ها (PR) به کلی معیوب و ازکارافتاده شده است. اما آیا هوش مصنوعی واقعاً می‌تواند این اوضاع بههم‌ریخته را سروسامان دهد؟

استارتاپ Honeyjar که این روز‌ها در محافل استارتاپی حسابی سروصدا به پا کرده، می‌خواهد با کمک هوش مصنوعی، تخصص و شمّ حرفه‌ای کارکشته‌ترین متخصصان روابط عمومی را در دسترس همگان قرار دهد؛ به‌ویژه بنیان‌گذارانی که هیچ ایده‌ای ندارند کار رسانه‌ای را باید از کجا آغاز کنند.

بنیان‌گذاران این استارتاپ یعنی میشل ماسک (Michelle Masek، مدیرعامل) و نادیا جمشیدی (Nadia Jamshidi، مدیر ارشد ارتباطات) به معنای واقعی کلمه در حوزه روابط عمومی خاک صحنه خورده‌اند. هر دوی آن‌ها چندین دهه در زمینه ارتباطات درون‌سازمانی و آژانس‌های رسانه‌ای فعالیت کرده‌اند. ماسک پیش از این، معاون ارشد بازاریابی و ارتباطات در شرکت سرمایه‌گذاری نام‌آشنای Obvious Ventures (متعلق به ایو ویلیامز، هم‌بنیان‌گذار توییتر) بوده است.

ماسک از چالش‌های نفس‌گیر «پاسخ به چرایی و زمان‌بندی بازاریابی و ارتباطات برای ۱۱۰ استارتاپ سبد سرمایه‌گذاری» می‌گوید؛ چالشی فراگیر که در تجربه مدیریت بازاریابی در صندوق‌های سرمایه‌گذاری مراحل اولیه نیز به چشم می‌خورد، جایی که بنیان‌گذاران مدام به دنبال راهی برای بازتاب فعالیت‌هایشان در رسانه‌های مطرح فناوری هستند. تعجبی نداشت که ماسک به فکر فرو برود: «آیا راهی وجود دارد که تخصص مدیران ارشد را با هوش مصنوعی توسعه دهیم، به‌گونه‌ای که به کاربران کمک کند کار‌های ارتباطی را درست مثل افراد حرفه‌ای و پیشرو مدیریت کنند؟»

پاسخ ماسک به این دغدغه، تولد پلتفرم Honeyjar بود. این ابزار فرایندهایی چون نگارش بیانیه‌های خبری، پیدا کردن متناسب‌ترین خبرنگاران برای پیشنهاد سوژه و شناسایی بهترین فرصت‌های سخنرانی را خودکار می‌کند. با این حال، جمشیدی تأکید دارد که چشم‌انداز Honeyjar بسیار فراتر از پوشش رسانه‌ای ساده و فراتر از چند ابزار هوش مصنوعی معمولی است.

او می‌گوید: «Honeyjar می‌تواند خبرنگاران را پیدا کند، فهرست رسانه‌ای بسازد، اخبار و شبکه‌های اجتماعی را زیر ذره‌بین بگذارد، بازتاب‌های خبری را رصد کند و فرصت‌های تازه را روی میز بگذارد. این قابلیت‌ها بسیار مهم هستند، اما تنها بخشی از پازل ما به شمار می‌روند. ایده اصلی و بزرگ‌تر این است که کل جریان کاری ارتباطات یکپارچه شود: سیگنال‌ها، بستر پیام، استراتژی، قضاوت، زمان‌بندی و در نهایت اجرا.»

جالب اینجاست که این پلتفرم فقط مختص بنیان‌گذاران استارتاپ‌ها نیست. ماسک متوجه شده است که میلیون‌ها نفر در دنیای واقعی وجود دارند که گرچه عنوان شغلی‌شان مسئول روابط عمومی نیست، اما عملاً بار سنگین ارتباطات را بر دوش می‌کشند.

او اضافه می‌کند: «این افراد شاید عنوانی در بخش ارتباطات نداشته باشند، اما در واقع بازاریاب، سرمایه‌گذار، نویسنده، تولیدکننده محتوا، مدیر مدرسه یا سرپرست تیم‌های ورزشی هستند. نیاز به ارتباطات استراتژیک و بی‌نقص، نیازی کاملاً همه‌جانبه و فراگیر است. این وظیفه مدام بین افراد پاسکاری می‌شود، اما در بیش‌تر مواقع گره اصلی کار ناگشوده می‌ماند.»

از سوی دیگر، Honeyjar قصد ندارد جایگزین متخصصان روابط عمومی شود. ماسک می‌گوید او و جمشیدی ابزاری را ساختند که خودشان همیشه آرزوی استفاده از آن را داشتند. به باور او، Honeyjar تیم‌های ارتباطی داخل شرکت‌ها و آژانس‌های PR را بسیار کارآمدتر می‌کند و به مشاوران مستقل اجازه می‌دهد بدون دغدغه هزینه‌های سرسام‌آور توسعه، پروژه‌ها و مشتریان بیشتری را بپذیرند.

استقبال اولیه از این ابزار شگفت‌انگیز بوده است؛ به‌طوری‌که وقتی فهرست انتظار Honeyjar فعال شد، در همان ۲۴ ساعت اول بیش از ۱۰ هزار نفر در آن ثبت‌نام کردند. در حال حاضر نام‌های شناخته‌شده‌ای همچون شبکه اجتماعی Nextdoor، استارتاپ Coco Robotics، صندوق سرمایه‌گذاری Bloomberg Beta و آژانس‌های ارتباطی Mission North و Full Picture در میان کاربران نسخه آزمایشی آن دیده می‌شوند.

این تحول شاید برای استارتاپ‌های تشنه دیده‌شدن یک رؤیا باشد، اما می‌تواند برای خبرنگاران به کابوسی تمام‌عیار تبدیل شود؛ چرا که صندوق پیام خبرنگاران همین حالا هم لبریز از پیام‌هایی است که بیشترشان توسط چت‌بات‌های هوش مصنوعی سرهم‌بندی شده‌اند.

در پاسخ به نگرانی از سرازیر شدن سیلی از ایمیل‌های بی‌کیفیت و هرزنامه‌های روابط عمومی، ماسک توضیح می‌دهد گرچه Honeyjar می‌تواند پیش‌نویس یک ایمیل یا پست شبکه اجتماعی را با لحن اختصاصی برند بنویسد، اما این کاربر انسانی است که باید در نهایت دکمه ارسال یا انتشار را بفشارد.

او می‌گوید: «ما هرگز جهانی را نمی‌خواهیم که در آن نقش انسان به‌کلی از چرخه تصمیم‌گیری حذف شده باشد.»

دقیقاً در همین نقطه است که «قضاوت و شمّ حرفه‌ای» اهمیتی کلیدی پیدا می‌کند. ماسک و جمشیدی تلاش کرده‌اند حکمت و تجربیات زیسته خود را وارد کدهای این پلتفرم کنند. آن‌ها اکنون از طریق پروژه‌ای تحت عنوان Comms Lab، در حال تعلیم سیستم با تکیه بر قضاوت سایر کارکشته‌های روابط عمومی هستند.

جمشیدی می‌افزاید: «قضاوت برای ما یعنی بدانیم چه کاری باید انجام شود، چه کار‌هایی نباید انجام شود، چه زمانی باید دست به کار شد و چگونه باید خود را با موقعیت‌ها وفق داد. این هنر از درک عمیق اهداف شرکت، تحولات درون و بیرون سازمان و آگاهی از این حاصل می‌شود که چه پیامی، به چه کسی، در کجا و در چه زمان درستی مخابره شود.»

به گفته ماسک، این سیستم تا حدی هوشمند است که حتی در مواردی ممکن است صراحتاً به بنیان‌گذار بگوید استارتاپش هنوز به بلوغ لازم برای رسانه‌ای شدن نرسیده است!

ماسک در پایان یادآور می‌شود: «خبرنگاران پیوسته به دنبال سوژه‌های بکر، دقیق و ارتباط مستقیم با اهل فن هستند. چشم‌انداز ما آینده‌ای است که در آن، پیشنهاد‌های پخته‌تر و موثق‌تری از سوی کسانی که واقعاً مشتاق شنیدن صدایشان هستید، به دست اهالی رسانه برسد.»