بررسی کنسول حرکتی HUUCH؛ تجربه بازی‌های خانوادگی با دوربین هوش مصنوعی

کنسول حرکتی HUUCH Motion Bundle ایده‌ای هوشمندانه برای جدا کردن کودکان از مبل و تشویق آن‌ها به تحرک است؛ سیستمی که بدن بازیکنان را مستقیماً به کنترلر بازی‌های ویدیویی تبدیل می‌کند. این کنسول در لحظاتی که بدون نقص کار می‌کند، تجربه‌ای واقعاً مفرح و جذاب رقم می‌زند. در آزمایش این سیستم، سه کودک در بازه‌های سنی ۵، ۹ و ۱۲ سال در کنار یکدیگر به بازی پرداختند؛ مزیتی که معمولاً در بازی‌های ویدیویی معمولی به‌سختی پیدا می‌شود.

سرگرم کردن هم‌زمان سه کودک با اختلاف سنی متفاوت، خود به‌تنهایی یک چالش دشوار به‌شمار می‌آید. به‌ویژه برای کودکانی که چندان اهل خیره شدن به صفحه نمایش یا بازی‌های ویدیویی نیستند و فعالیت در فضای باز را ترجیح می‌دهند، یافتن سرگرمی خانگی جذابی که بتواند آن‌ها را در روزهای بارانی یا عصرهای کوتاه پاییز و زمستان شاداب نگه دارد، ارزش دوچندانی پیدا می‌کند.

کنسول HUUCH Motion Bundle دقیقاً با همین هدف توجه ما را به خود جلب کرد. این محصول نیز همانند کنسول Nex Playground، از یک دوربین برای ردیابی حرکات بازیکنان و بازتاب آن در صفحه بازی بهره می‌برد. به این ترتیب، کودکان به‌جای در دست گرفتن کنترلرهای سنتی، با پریدن، دست دراز کردن، جاخالی دادن و تکان دادن بدن خود در جریان بازی پیش می‌روند.

کودکان از بازی‌های تعاملی مانند خرد کردن شیرینی‌ها، مسابقات اتومبیل‌رانی و مسابقه فوتبال بسیار لذت بردند. با این حال، آماده‌سازی و راه‌اندازی این سیستم بیش از حد انتظار دشوار و زمان‌بر بود و در حین اجرای بازی‌ها نیز فناوری ردیابی حرکتی همواره با ثبات و بی‌نقص عمل نمی‌کرد.

تجربه استفاده هم‌زمان از کنسول Nex Playground در منزل، امکان مقایسه دقیق‌تری میان این دو محصول فراهم کرد و تفاوت‌های کلیدی آن‌ها را به‌طور برجسته نمایان ساخت.

پس از بررسی دقیق و کار با کنسول HUUCH، جذابیت‌های بنیادین این ایده کاملاً روشن است؛ هرچند کیفیت نهایی تجربه کاربری نتوانسته است به‌طور کامل هم‌پای این ایده جاه‌طلبانه پیش بیاید.

بازی‌ها هنگام اجرای بی‌نقص بسیار سرگرم‌کننده‌اند

نکته مثبت ماجرا این است که کودکان خیلی سریع با کنسول HUUCH ارتباط برقرار کردند. اولین بازی محبوب آن‌ها عنوانی سرگرم‌کننده برای خرد کردن خوراکی‌ها و شیرینی‌ها بود که آن‌ها را وادار می‌کرد دستان خود را مدام حرکت دهند و به خوراکی‌های درون صفحه ضربه بزنند. این بازی در عین سادگی و شوخ‌طبعی، دقیقاً همان تجربه‌ای بود که برای سنین مختلف به شکلی عالی جواب داد.

فضای سرشار از خنده، رقابت دوستانه و هیجان خالص بود و دیدن اینکه کودکان با اشتیاق در کنار هم بازی می‌کردند و یکدیگر را تشویق می‌نمودند، لذت فراوانی داشت.

ایجاد چنین هماهنگی دلپذیری در میان کودکانی با فاصله سنی زیاد اصلاً آسان نیست؛ زیرا عناوینی که برای یک نوجوان ۱۲ ساله جذاب هستند معمولاً برای یک کودک ۵ ساله بسیار پیچیده‌اند و در مقابل، بازی‌های مخصوص خردسالان نمی‌توانند توجه فرزندان بزرگ‌تر را جلب کنند.

کنسول HUUCH توانست نقطه اشتراک مناسبی میان این سنین پیدا کند. البته کودکان خیلی زود متوجه شدند که برخی از بازی‌های دیگر در منو قفل هستند و بی‌درنگ اشتیاق داشتند آن‌ها را هم امتحان کنند.

با این حال، پس از باز کردن قفل بازی‌های اضافی، یک معطلی خسته‌کننده پیش آمد. کنسول برای اجرای این بازی‌ها نیازمند به‌روزرسانی سیستم بود؛ فرآیندی که حدود ۳۰ دقیقه زمان برد. شاید ۳۰ دقیقه روی کاغذ چندان طولانی به نظر نرسد، اما وقتی سه کودک پرانرژی و مشتاق جلوی تلویزیون منتظر شروع بازی ایستاده باشند، این زمان بسیار کلافه‌کننده و کشدار احساس می‌شود.

پس از اتمام به‌روزرسانی، بخش‌های دیگر کتابخانه از جمله بازی‌های مسابقه‌ای، فوتبال و فعالیت‌های تعاملی را بررسی کردیم. در این میان، بازی فوتبال یک ناامیدی آشکار بود؛ زیرا کودکان منتظر دویدن و تجربه یک مسابقه واقعی بودند، اما بازی بیشتر روی نقش دروازه‌بانی تمرکز داشت و امکان تحرک چندانی به آن‌ها نمی‌داد.

فرآیند راه‌اندازی فراتر از انتظار خسته‌کننده بود

انتظار می‌رفت کنسول HUUCH تجربه‌ای سرراست و بدون دردسر از نوع اتصال و استفاده فوری (Plug-and-Play) ارائه دهد؛ به‌خصوص که برای کودکان از سن ۳ سالگی طراحی شده است و هیچ کنترلر سنتی نیاز به جفت‌سازی یا تنظیم ندارد. متأسفانه اتصال قطعات نخستین مانع پیش‌رو بود و حتی برای حل آن نیاز به ارتباط با بخش پشتیبانی شرکت به وجود آمد.

کابل‌های همراه دستگاه آن‌قدر کوتاه هستند که امکان استفاده از HUUCH را با تلویزیون‌های نصب‌شده روی دیوار غیرممکن می‌سازد. در واقع هیچ راه کاربردی برای قرار دادن دوربین در زاویه و ارتفاع مناسب و اتصال هم‌زمان آن به تلویزیون دیواری وجود نداشت.

در نهایت مجبور شدیم دستگاه را به اتاقی منتقل کنیم که تلویزیون آن روی میز قرار داشت. این چیدمان بسیار بهتر جواب داد و فضای باز و کافی برای تحرک ایمن کودکان فراهم شد.

اما حتی پس از پیدا کردن مکان مناسب، روند راه‌اندازی چندان سرراست نبود. راهنمای دستگاه می‌توانست بسیار واضح‌تر تدوین شود، به‌ویژه در بخش آماده‌سازی دوربین ردیاب حرکتی. روی لنز دوربین یک پوشش محافظ شفاف قرار داشت که وجود آن و ضرورت جداسازی‌اش در نگاه اول اصلاً مشخص نبود.

شاید این موضوع نکته‌ای جزئی به نظر برسد، اما دقیقاً از همان مواردی است که والدین را در مورد کارکرد درست دستگاه جدید دچار سردرگمی می‌کند. سرانجام پس از برقراری تمام اتصالات و تنظیم زاویه دوربین، همه‌چیز برای شروع بازی مهیا به نظر می‌رسید؛ یا دست‌کم ما این‌گونه تصور می‌کردیم.

قیمت و شرایط عرضه

کنسول HUUCH Motion Bundle با قیمت خرده‌فروشی اولیه ۱۷۹ دلار روانه بازار شد که در مقایسه با کنسول ۲۹۹ دلاری Nex Playground قیمت به‌مراتب مقرون‌به‌صرفه‌تری دارد.

این کنسول از طریق کابل HDMI به تلویزیون متصل می‌شود و بسته آن شامل دوربین ردیاب حرکتی، یک وسیله جانبی مجهز به بازخورد لمسی (Haptic) و کیف حمل مخصوص است. کابل‌های لازم و آداپتور برق نیز در داخل جعبه قرار دارند.

شرکت سازنده از حضور ۱۰ بازی پیش‌فرض در این مجموعه خبر داده است؛ هرچند طبق اعلامیه رسمی، سه بازی برگزیده تنها برای کاربرانی رایگان بود که دستگاه را در بازه عرضه اولیه فعال و ثبت کردند و هفت بازی دیگر به‌شکل دائمی و بدون هزینه در دسترس هستند.

دسترسی به بازی‌های بیشتر از طریق اشتراک HUUCH Game Pass امکان‌پذیر است که ماهانه ۹٫۹۰ دلار یا سالانه ۹۹ دلار هزینه دارد. این اشتراک دسترسی به بیش از ۳۰ عنوان بازی را فراهم می‌کند و سازنده وعده داده است هر ماه بازی‌های جدیدی به آن بیفزاید. هم‌چنین طرح تخفیفی برای خرید دو سال اشتراک با قیمت یک سال تا پایان سال میلادی ارائه شده است.

این هزینه جانبی نکته‌ای کلیدی است که خریداران باید به آن توجه کنند؛ هرچند خود کنسول قیمت نسبتاً مناسبی دارد، اما خانواده‌هایی که به دنبال تنوع بیشتر از بازی‌های پایه هستند، در نهایت ناچار به پرداخت هزینه اشتراک ماهانه یا سالانه خواهند شد.

در مقام مقایسه، اشتراک سالانه Play Pass در کنسول Nex Playground با قیمت ۸۹ دلار در دسترس است و بیش از ۶۰ بازی را باز می‌کند؛ عناوینی که شامل شخصیت‌های نام‌آشنا و محبوبی نظیر پاندای کونگ‌فوکار، باربی، بلوئی و المو می‌شوند.

فناوری ردیابی حرکتی نیازمند بهینه‌سازی است

بزرگ‌ترین پاشنه‌آشیل کنسول HUUCH، دقیقاً همان فناوری هیجان‌انگیزی است که نقطه تمایز آن محسوب می‌شود. این کنسول با تکیه بر ردیابی بصری مبتنی بر هوش مصنوعی حرکات بازیکنان را تشخیص می‌دهد و نیاز به دسته‌های سنتی بازی را کاملاً حذف می‌کند.

روی کاغذ، این رویکرد بازی کردن را برای کودکان کم‌سن بسیار آسان‌تر می‌کند؛ چراکه دیگر نیازی به حفظ دکمه‌ها یا نگرانی از درست نگه داشتن کنترلر در دست وجود ندارد و تنها کافی است بدن خود را حرکت دهند.

اما در عمل، ناپایداری سیستم ردیابی حرکتی بارها موجب کلافگی و نارضایتی شد. در برخی لحظات حرکات به درستی ثبت می‌شدند، اما در زمان‌های دیگر دوربین در تشخیص کارهای بازیکنان به دردسر می‌افتاد و جریان بازی را مختل می‌کرد. جالب اینکه سیستم برای کودک بزرگ‌تر نسبت به خردسالان با خطای بیشتری همراه بود.

نور محیط نیز نقش بسیار محسوسی در این مسئله داشت. دوربین برای تشخیص دقیق به روشنایی مناسب و کنتراست کافی میان بازیکن و پس‌زمینه نیاز دارد؛ بنابراین اگر فضای اتاق بیش از اندازه تاریک یا بیش از حد روشن باشد، دقت ردیابی به‌شدت افت می‌کند.

این شرایط نشان می‌دهد خانواده‌ها علاوه بر در نظر گرفتن فضای کافی جلوی تلویزیون، باید وضعیت نوری اتاق را نیز برای بازی‌های مبتنی بر دوربین بررسی کنند. شرکت سازنده فضایی در حدود ۲ در ۲ متر را برای یک بازیکن پیشنهاد می‌کند و برای بازی‌های دونفره یا گروهی به فضای بیشتری نیاز است. هرچند تأمین این فضا برای ما دشوار نبود، اما با در نظر گرفتن کوتاهی کابل‌های کنسول، باید حتماً در برنامه‌ریزی خرید لحاظ شود.

البته هنگامی که تمام شرایط نوری و مکانی مهیا می‌شد، بازی‌ها فوق‌العاده لذت‌بخش و سرگرم‌کننده بودند.

تجربه‌ای پرهیجان که ماندگار نشد

شاید گویاترین بخش از تجربه کار با این کنسول همین نکته باشد؛ کودکان در روزهای نخست راه‌اندازی واقعاً از HUUCH لذت بردند، پرانرژی خندیدند، در اتاق بالا و پایین پریدند و مشتاق تجربه بازی‌های جدید بودند، اما آن هیجان اولیه دیری نپایید.

پس از گذشت چند نوبت بازی، دیگر اشتیاق چندانی برای روشن کردن مداوم کنسول از خود نشان ندادند. دستگاه به‌مرور از وسیله‌ای که مشتاقانه به دنبالش بودند، به ابزاری تبدیل شد که تنها گاهی و با فواصل زمانی طولانی به سراغش می‌رفتند.

البته باید منصف بود؛ کودکانی که ورزش در فضای باز را به بازی‌های رایانه‌ای ترجیح می‌دهند طبیعتاً الگوی متفاوتی دارند و اتفاقاً یکی از دلایل اصلی تمایل ما به آزمایش HUUCH همین ویژگی بود.

هدف ما یافتن جایگزینی برای ورزش در فضای باز نبود، بلکه به دنبال راهکاری سرگرم‌کننده برای روزهایی بودیم که امکان بیرون رفتن فراهم نیست و از این نظر، کنسول HUUCH قطعاً ارزش‌های خاص خود را نشان می‌دهد.

این سیستم راهی کارآمد برای سوزاندن انرژی مضاعف کودکان، تقویت تعامل میان خواهر و برادرها و تبدیل زمان پای نمایشگر به یک فعالیت پرتحرک فیزیکی است؛ فعالیتی که حتی برای والدین نیز جذابیت دارد.

با این وجود، بازی‌های پیش‌فرض تنوع و کشش کافی برای حفظ توجه طولانی‌مدت کودکان را ارائه نمی‌دهند. اشتراک پولی گزینه‌های بیشتری پیش‌رو می‌گذارد، اما هزینه نهایی را نیز به‌طور چشمگیری بالا می‌برد.

عملکرد نوسانی ردیابی حرکتی نیز به این مسئله دامن زد؛ چراکه جذاب‌ترین بازی‌ها نیز وقتی بازیکن حرکات درستی انجام می‌دهد ولی دستگاه پاسخی نشان نمی‌دهد، به‌سرعت جذابیت خود را از دست می‌دهند.

مقایسه HUUCH و Nex Playground؛ برنده آشکار میدان

با توجه به استفاده هم‌زمان از کنسول Nex Playground در خانه، در مقام انتخاب نهایی میان این دو گزینه، کنسول Nex بدون تردید پیروز رقابت خواهد بود.

اساس کار هر دو سیستم یکسان است؛ دوربینی هوشمند حرکات بازیکن را ردیابی می‌کند تا امکان بازی بدون کنترلر دستی فراهم شود. هدف هر دو محصول بلند کردن کودکان از پای تلویزیون و ارتقای تحرک بدنی از طریق بازی‌های گروهی خانوادگی است.

اما تجربه مستقیم کاربری نشان می‌دهد که کنسول Nex Playground بسیار مفرح‌تر، روان‌تر و کم‌دردسرتر است.

در وهله نخست، کنسول Nex از کتابخانه بازی بسیار وسیع‌تری بهره می‌برد که شامل شخصیت‌های انیمیشنی محبوب و شناخته‌شده است. اما عامل تعیین‌کننده اصلی، سهولت شگفت‌انگیز راه‌اندازی و اجرای بازی‌ها بود.

در کار با HUUCH مدام این دغدغه وجود داشت که آیا دوربین در زاویه درستی قرار دارد، آیا نور محیط کافی است یا اینکه آیا بازی حرکات را درست تشخیص می‌دهد یا خیر. هنگام سرگرم کردن کودکان، هیچ‌چیز خسته‌کننده‌تر از این نیست که نیمی از زمان بازی صرف عیب‌یابی و برطرف کردن مشکلات فنی شود.

کنسول Nex Playground با قیمت ۲۹۹ دلاری خود اصلاً گجت ارزانی نیست، به‌ویژه وقتی در برابر برچسب قیمتی ۱۷۹ دلاری HUUCH قرار می‌گیرد. با این وجود، پرداخت این تفاوت قیمت کاملاً ارزشش را دارد؛ ردیابی حرکتی در Nex بسیار دقیق‌تر عمل می‌کند، تنوع عناوین بازی فوق‌العاده بیشتر است و کاربر با چالش‌های فنی خسته‌کننده مواجه نمی‌شود. افزون بر این، اشتراک سالانه Nex از نظر قیمتی به‌صرفه‌تر از رقیب خود تعیین شده است.

با تمام این اوصاف، جذابیت HUUCH برای خانواده‌هایی که می‌خواهند بدون صرف هزینه نزدیک به ۳۰۰ دلار، بازی‌های حرکتی خانوادگی را تجربه کنند همچنان پابرجاست.

اما اگر امکان افزایش بودجه تا ۱۲۰ دلار بیشتر وجود داشته باشد، کنسول Nex Playground بی‌تردید گزینه شایسته‌تری برای حضور در اتاق نشیمن خواهد بود.

جمع‌بندی

ایده کنسولی که بتواند انرژی پایان‌ناپذیر کودکان پرتحرک را به شیوه‌ای شاداب تخلیه کند، بسیار تحسین‌برانگیز است و HUUCH در دقایقی که بدون اشکال کار می‌کند، تجربه‌ای واقعاً دلپذیر به ارمغان می‌آورد.

دیدن خنده‌ها و هم‌بازی شدن کودکانی با روحیات و سنین گوناگون پای یک بازی مشترک، از درخشان‌ترین لحظات این بررسی بود.

متأسفانه این لحظات خوشایند نتوانستند به‌طور کامل بر کلافگی‌های ناشی از ایرادات فنی و افت دقت ردیابی دوربین غلبه کنند.

شاید بزرگ‌ترین گواه برای عدم موفقیت کامل HUUCH این بود که پس از پایان دوران آزمایش، کودکان علیرغم لذتی که برده بودند، دیگر هرگز اشتیاقی برای بازی مجدد با آن نشان ندادند.

این سخن به معنای بی‌کیفیت بودن کنسول HUUCH نیست؛ این دستگاه در صورت فراهم بودن فضای کافی و نور مناسب، می‌تواند گزینه‌ای سرگرم‌کننده برای بعدازظهرهای بارانی یا شب‌های دورهمی خانوادگی باشد، مشروط بر آنکه کاربران با کمی تنظیمات دستی و رفع اشکال‌های فنی در ابتدای کار کنار بیایند.