کپی‌برداری برق‌آسا با هوش مصنوعی؛ چرا بازی‌سازان مستقل از نمایش ایده‌های خود می‌ترسند؟

صنعت بازی‌های ویدیویی از نخستین روزهای شکل‌گیری خود همواره بر پایه ساخت نمونه‌های مشابه از بازی‌های رقیب بنا شده است؛ عناوینی که با سطوح متفاوتی از خلاقیت همراه بودند و پلتفرم‌های بازی نیز با درجات گوناگونی از سخت‌گیری با آن‌ها برخورد می‌کردند. با این حال، امروزه ابزارهای کدنویسی مبتنی بر هوش مصنوعی فرآیند شبیه‌سازی بازی‌ها را چنان کارآمد و سریع کرده‌اند که بسیاری از توسعه‌دهندگان برای اشتراک‌گذاری پروژه‌های اولیه خود با مخاطبان، به‌شدت محتاط شده‌اند.

استودیوی Alliance Arts در روزهای گذشته با اتخاذ تصمیمی نمادین، توجه همگان را به این روند جلب کرد. این استودیو عرضه دموی عمومی بازی جدید خود با محوریت رولت روسی و تم شیاطین به نام Drunken Goddess Reflex را به تعویق انداخت؛ پروژه‌ای که قرار بود هم‌زمان با آغاز رویداد Steam Next Fest در دسترس عموم قرار گیرد.

تیم سازنده Alliance Arts در پیامی در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که علاوه بر دغدغه‌های مربوط به مدیریت محدودیت‌های پخش زنده (استریم)، «نگران هستیم که محتوای نسخه دمو برای بازسازی یا تقلید سریع گیم‌پلی و سبک بصری اثر با ابزارهای هوش مصنوعی و نرم‌افزارهای دیگر به کار گرفته شود و چنین عناوینی حتی پیش از انتشار رسمی بازی ما عرضه شوند.»

در عوض، این استودیو تصمیم گرفته نسخه دمو را صرفاً در «جلسات غیرعلنی» و با حضور کاربرانی به اشتراک بگذارد که مقررات مربوط به انتشار تصویر و پخش زنده گیم‌پلی را پذیرفته باشند.

استودیوی Alliance Arts در اتخاذ موضع تدافعی برای محافظت از ایده‌ها تنها نیست. لوکاس پوپ (Lucas Pope)، خالق بازی شناخته‌شده Papers, Please نیز در گفت‌وگویی پادکستی توضیح داد که به‌طور کلی «وقتی مشغول توسعه یک بازی هستید، دیگر تمایلی به صحبت درباره آن ندارید؛ چراکه نمی‌دانید قرار است توسط هوش مصنوعی بلعیده شود یا دیگران مستقیماً آن را کپی کنند... من دیگر احساس راحتی نمی‌کردم که درباره پروژه‌های در دست ساخت خود با دیگران حرف بزنم.»

بالاخره این بازی متعلق به چه کسی است؟

نگرانی از بلعیده شدن ایده‌ها توسط هوش مصنوعی، طی ماه‌های اخیر برای جمعی از بازی‌سازان مستقل از یک فرضیه فراتر رفته و به واقعیتی ملموس تبدیل شده است. در ماه مارس، فریا هولمر (Freya Holmér) پس از اشتراک‌گذاری ویدیویی از نسخه اولیه یک بازی با سبک‌وسیاق تتریس حول یک نقطه محوری چرخان، با استقبال پرشوری در شبکه‌های اجتماعی روبه‌رو شد. با این حال تنها چند روز بعد، او با موجی از نسخه‌های ساخته‌شده با vibe coding روبه‌رو شد؛ آثاری کپی‌شده که ایده محوری بازی او را پیش از آنکه خودش بتواند بازی را عرضه کند، به‌شکل آنلاین در دسترس عموم قرار دادند.

هولمر در واکنش به گسترش این نسخه‌های کپی پیش‌دستانه نوشت: «می‌دانید، وقتی در هر گوشه‌ای سودجویان تولید محتوای بی‌کیفیت (slop)—چه با هوش مصنوعی و چه بدون آن—کمین کرده‌اند، انگیزه آدم برای نمایش روند پیشرفت کار به‌شدت از بین می‌رود. خوشبختانه این افراد از داشتن تفکر اصیل ناتوان هستند و نمی‌دانند چگونه این ایده را به سطحی فراتر از آنچه دیده‌اند ارتقا دهند.»

سوس سوسوفسکی (Sos Sosowski)، توسعه‌دهنده بازی McPixel، مشغول مستندسازی نمونه‌های متعددی از گلایه‌های همکاران خود پیرامون کپی‌برداری کامل دستاوردهایشان توسط شبیه‌سازهای هوش مصنوعی بوده است. سوسوفسکی می‌گوید این بحران، بازی‌سازان مستقل را هنگام معرفی و تبلیغ پروژه‌ها در مخمصه‌ای تلخ گرفتار کرده است: «اگر بازی خود را به اشتراک نگذارید، فروشی نخواهید داشت؛ اگر آن را به نمایش بگذارید، به سرقت می‌رود. در شرایط فعلی یک بازی‌ساز مستقل چگونه می‌تواند زنده بماند؟ این وضعیت دیوانه‌کننده است.»

چارلی گرینمن (Charlie Greenman)، سازنده یکی از همان نسخه‌های کپی تتریس چرخشی با هوش مصنوعی، در گفت‌وگو با 404 Media تأکید کرد که هیچ اشکالی در کار خود نمی‌بیند: «احساس می‌کنم اثری کاملاً نو خلق کرده‌ام. اگر از این زاویه نگاه کنیم، آیا یک آهنگ کپی اثری دیگر است؟ آیا هر بازی جدید، کپی عناوین پیشین به حساب می‌آید؟ آیا هر کس بازی‌های Blox یا Jenga را ساخته، از تتریس کپی‌برداری کرده است؟»

در مقابل، برخی فعالان صنعت بازی معتقدند پیچیدگی فنی و اصالت هنری، پایدارترین سپر دفاعی در برابر این قبیل کپی‌برداری‌ها محسوب می‌شود. ایوان لاگو (Ivan Lago) از استودیوی Howltide Games در این باره در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «اگر هوش مصنوعی می‌تواند بازی شما را یک‌شبه بازسازی کند، آن اثر یک بازی واقعی نبوده است؛ بلکه صرفاً پروژه‌ای سودجویانه بر پایه یک مکانیک ساده، بدون روح و بدون چشم‌انداز بوده است. هوش مصنوعی بازی‌های واقعی را شبیه‌سازی نمی‌کند، بلکه صرفاً کپی‌های ارزان‌قیمتی از عناوینی ارائه می‌دهد که از همان ابتدا چیزی جز سرهم‌بندی المان‌های آماده (Asset Flip) نبوده‌اند.»

با تمام این اوصاف، حتی اگر ایده یک بازی هدف کپی‌برداری دلالان محتوای بنجل هوش مصنوعی قرار گیرد، مانع از ساخت نسخه‌ای درخشان‌تر نخواهد بود. هولمر در تابستان در گفت‌وگو با 404 Media اظهار داشت: «در نخستین روزها، هر روز یک کلون هوش مصنوعی جدید از نسخه اولیه بازی من منتشر می‌شد و احساس می‌کردم همه چیز از دست رفته است. اما اکنون توجه کاربران به آن کپی‌ها به‌شدت فروکش کرده است و من با خیالی آسوده زمان صرف می‌کنم تا اثری باکیفیت و رضایت‌بخش خلق کنم، به‌جای آنکه فقط برای عرضه سراسیمه بازی به بازار عجله داشته باشم.»