هشدار مدیران عامل اینتل و برودکام: بی‌پولی و کمبود سرمایه به بزرگ‌ترین گلوگاه هوش مصنوعی تبدیل می‌شود!

حضور لیپ-بو تن، مدیرعامل اینتل، در جریان نمایشگاه سالانه کامپیوتکس در تایپه، تایوان؛ ۲ ژوئن ۲۰۲۶.

عکس: تسای هسین-هان | رویترز

سنگاپور — مدیران عامل شرکت‌های اینتل و برودکام هشدار دادند که محدودیت در تأمین سرمایه می‌تواند به بزرگ‌ترین مانع بر سر راه رونق شگفت‌انگیز هوش مصنوعی تبدیل شود؛ آن هم درست در شرایطی که تقاضا برای زیرساخت‌های محاسباتی همچنان فرسنگ‌ها از عرضه پیشی گرفته است.

هاک تن (Hock Tan)، مدیرعامل برودکام، در این باره گفت که تأمین مالی پروژه‌ها می‌تواند مانعی به مراتب بزرگ‌تر از کمبود نیمه‌رساناها، چیپ‌های حافظه یا حتی کمبود برق باشد؛ زیرا کمپانی‌ها در رقابتی نفس‌گیر به سر می‌برند تا زیرساخت‌های لازم برای تغذیه مدل‌های پیچیده‌تر هوش مصنوعی را احداث کنند.

هاک تن روز دوشنبه در جریان کنفرانس «DBS Asia Future Forward» در سنگاپور صراحتاً اعلام کرد: «به باور من، چیزی که می‌تواند به بزرگ‌ترین گلوگاه این حوزه تبدیل شود، خودِ سرمایه است.»

لیپ-بو تن (Lip-Bu Tan)، مدیرعامل اینتل، نیز با تأیید این نگرانی‌ها، به افزایش هزینه تأمین سرمایه و ابهامات موجود پیرامون سودآوری پروژه‌ها اشاره کرد؛ این‌که آیا شرکت‌هایی که مبالغ نجومی در حوزه هوش مصنوعی خرج می‌کنند، در نهایت بازدهی و سود کافی به دست خواهند آورد یا خیر.

سکاندار اینتل در این باره گفت: «اگر در حال حاضر چالشی پیش روی ما باشد، آن چالش سرمایه و هزینه تأمین سرمایه است. در بلندمدت هم ماجرا این است که مردم و سهامداران بالاخره می‌خواهند بازگشت سرمایه (ROI) را به چشم ببینند.»

اظهارات این دو مدیر برجسته، چالش نوظهوری را در صنعت هوش مصنوعی پیش چشم همگان می‌گذارد؛ صنعتی که به امید تقاضای سرسام‌آور برای توان پردازشی، کوهی از سرمایه‌گذاری را روانه دیتاسنتر‌ها، تراشه‌های پیشرفته و زیرساخت‌های شبکه برق کرده است.

این هشدار‌ها هم‌زمان با افزایش نرخ بهره بانکی مطرح می‌شوند؛ موضوعی که تأمین مالی را برای غول‌های فناوری که روی زیرساخت‌های هوش مصنوعی قمار کرده‌اند، به شدت پیچیده می‌کند. بالا رفتن بازده اوراق قرضه می‌تواند ساخت دیتاسنتر‌ها و خرید چیپ‌های پردازشی را بسیار گران‌تر تمام کند و از نظر اقتصادی به پروژه‌هایی که شاید سال‌ها تا رسیدن به سودآوری فاصله دارند، فشار مضاعف وارد سازد.

مدیرعامل برودکام خاطرنشان کرد که این صنعت طی دو سال گذشته بارها با گلوگاه‌های مختلف در زنجیره تأمین دست‌وپنجه نرم کرده است، اما انتظار دارد با توسعه ظرفیت‌های تولیدی، بخشی از این موانع به مرور زمان برطرف شوند.

او توضیح داد: «طی دو سال گذشته با سلسله‌ای از گلوگاه‌ها روبه‌رو شدیم که مدام سر برمی‌آوردند، اما توانستیم از پس آن‌ها برآییم. برای مثال، کمبود چیپ‌های حافظه که امروز می‌بینیم، شاید تا یک سال دیگر کاملاً حل شده باشد.»

او همچنین پیش‌بینی کرد که بحران کمبود ویفر‌های سیلیکونی تا سال‌های ۲۰۲۸ یا ۲۰۲۹ فروکش کند و با وارد مدار شدن زیرساخت‌های جدید نیروگاهی، تأمین برق مورد نیاز نیز وضعیت بهتری پیدا کند.

با وجود نگرانی‌ها پیرامون منابع مالی، هر دو مدیرعامل همچنان نگاهی فوق‌العاده مثبت و امیدوارانه به تقاضای کوتاه‌مدت برای زیرساخت‌های محاسباتی هوش مصنوعی دارند.

هاک تن با تأکید بر این موضوع گفت: «تقاضا برای زیرساخت‌های محاسباتی به مراتب بیش‌تر از توان عرضه ماست.» او همچنین افزود که این ناترازی و عطش بازار احتمالاً تا سال ۲۰۲۹ و حتی شاید تا سال ۲۰۳۰ ادامه داشته باشد.

مدیرعامل اینتل نیز موضع مشابهی داشت و با اشاره به گسترش روزافزون کاربرد‌های هوش مصنوعی و اشتیاق بازار برای توان پردازشی، بعید دانست که این صنعت طی دو تا سه سال آینده با افت چشمگیری روبه‌رو شود.

با این حال، به گفته این مدیران، تداوم این رشد شتابان پس از چند سال آینده، مستقیماً به این بستگی دارد که کسب‌وکار‌ها با چه سرعتی هوش مصنوعی را به کار بگیرند و آیا این فناوری واقعاً دستاورد‌های اقتصادی ملموسی برای آن‌ها به همراه خواهد داشت یا خیر.

مدیرعامل برودکام هشدار داد که اگر استقبال عمومی از مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی کم‌تر از حد انتظار باشد یا جهش در قابلیت‌های این مدل‌ها به مرحله ثبات (پلاتو) برسد و متوقف شود، ممکن است تقاضا برای زیرساخت‌های پردازشی رو به کاهش بگذارد.

در همین حال، لیپ-بو تن از اینتل تأکید کرد که کمپانی‌ها باید به تدریج نشان دهند که سرمایه‌گذاری‌های سنگین در هوش مصنوعی از طریق ارتقای بهره‌وری و خلق مدل‌های تجاری نوین، سودآوری عینی و بازدهی واقعی داشته است.