آزمون جنجالی ایجنت متا میوز در دنیای واقعی؛ وقتی هوش مصنوعی پشت درهای بسته ضدربات گیر می‌افتد!

ماجرای شماره‌های تلفن بازیافتی و مزاحمت‌های بی‌پایان، از آن دردسرهایی است که سال‌ها گریبان‌گیر کاربران می‌شود؛ شماره‌ای که قبلاً در اختیار فرد دیگری بوده و حالا هر هفته پیامک‌ها و تماس‌های متفرقه دریافت می‌کند. در این تجربه عملی، خطی از اپراتور ویزیبل (Visible؛ سرویس ارزان‌قیمت متعلق به شرکت ورایزن) با هزینه ماهانه ۲۵ دلار برای مکالمه، پیامک و اینترنت نامحدود تهیه شده بود، اما این بسته اقتصادی یک مشکل کلافه‌کننده به همراه داشت: سیل پیامک‌ها و تماس‌های اسپمی که مدام سراغ فردی به نام «اندرو» را می‌گرفتند! 

از آنجایی که اپراتور ویزیبل کاملاً دیجیتالی است و هیچ شماره تلفنی برای تماس مستقیم با پشتیبانی ندارد، سر و کله زدن با چت‌بات‌های پشتیبانی آن واقعاً طاقت‌فرساست. پیگیری‌های قبلی هم صرفاً به این پاسخ ختم شده بود که شماره رسماً به نام کاربر جدید ثبت شده، اما پیام‌های متعددی که هر ماه برای اندرو فرستاده می‌شد نشان می‌داد مشکل به این سادگی‌ها حل‌شدنی نیست. 

نکته جالب اینکه تقریباً تمام این پیام‌ها به پروژه‌های ساختمانی، نوسازی و امور فنی مربوط می‌شد؛ موضوعی عجیب که نشان می‌داد ردپای شماره در پایگاه‌های داده تبلیغاتی جا مانده است.

پیگیری چنین موضوعی دقیقاً از همان کار‌های اداری و روزمره‌ای است که مدام به تعویق می‌افتد؛ چون نادیده گرفتن پیام‌ها به مراتب ساده‌تر است. اما همین ویژگی، این پرونده را به یک محک عالی برای سنجش عیار یک ایجنت هوش مصنوعی شخصی مثل متا میوز (Meta Muse) تبدیل کرد. هدف این بود که ایجنت بررسی کند آیا شماره رسماً به نام مالک جدید ثبت شده تا دیگر کسی به اشتباه با شماره تماس نگیرد. 

پیش از این، آزمودن متا میوز در نقش دستیار خرید شخصی جذاب بود، هرچند در مرحله پرداخت نهایی به مشکل خورد. حالا نوبت آن بود که ببینیم این ایجنت چطور از پس چنین مأموریت اداری و اعصاب‌خردکنی برمی‌آید؛ نبردی دیدنی میان یک ایجنت هوش مصنوعی و چت‌بات پشتیبانی اپراتور!

تعریف مأموریت و راه‌اندازی ایجنت متا میوز

برای شروع، اپلیکیشن میوز باز شد و به جای ادامه مکالمات قبلی، یک چت کاملاً جدید استارت خورد. تفکیک گفتگوها مانع از سنگین شدن زمینه گفت‌وگو (Context) می‌شود و به میوز کمک می‌کند با تمرکز کامل روی هدف مشخص مأموریت کار کند؛ برای این کار کافی است روی دکمه new side chat ضربه بزنید. 

دستور ارائه‌شده به ایجنت به این صورت بود: «من از کاربران طرح ۲۵ دلاری اپراتور ویزیبل هستم. مدام تماس‌ها و پیامک‌هایی دریافت می‌کنم که سراغ فردی به نام اندرو را می‌گیرند. فکر می‌کنم او صاحب قبلی این شماره بوده است. این موضوع اتفاقی نیست چون هر کسی پیام می‌دهد سراغ اندرو را می‌گیرد. قبلاً با ویزیبل ارتباط گرفته‌ام و اعلام کرده‌اند شماره به نام من ثبت شده، اما آیا می‌توانی بررسی کنی که آیا نام من رسماً به‌عنوان صاحب خط ثبت شده است؟ سایت‌های دولتی و پایگاه‌های عمومی را چک کن.» 

علاوه بر این پرامپت، تصویری از نمونه پیامک‌های دریافتی نیز برای ایجنت بارگذاری شد. 

پاسخ اولیه متا میوز در تصویر زیر قابل مشاهده است:

در ادامه، از میوز خواسته شد با چت‌بات ویزیبل گفت‌وگو کند، شماره را در وب جستجو نماید و هر صفحه‌ای که به اندرو و این شماره مرتبط است را بیابد. ظرف چند ثانیه، ایجنت لینکی پیدا کرد که نشان می‌داد این شماره در وب‌سایت یکی از دلالان داده (Data Broker) ثبت شده است.

اما چالش اصلی درست از همین‌جا آغاز شد: میوز نتوانست وارد سیستم ویزیبل شود، چرا که این وب‌سایت دسترسی ربات‌ها را کاملاً مسدود می‌کند. در واکنش به این سد امنیتی، میوز پیشنهاد داد شماره خط تعویض شود (که ایده جالبی نبود) یا تنظیماتی روی گوشی انجام گیرد تا تماس‌ها و پیام‌های ناشناس مسدود یا بی‌صدا شوند. این راهکار هم خیلی کارآمد نبود، چون تماس‌های کاری متعددی از شماره‌های ذخیره‌نشده دریافت می‌شد. 

وقتی به میوز اعلام شد تمایلی به تغییر شماره وجود ندارد، ایجنت توصیه کرد شماره در پلتفرم‌های جدید هم ثبت نشود؛ زیرا این کار ممکن است به‌جای اندرو، اسپمرها را متوجه مالک جدید کند. 

این ایجنت همچنین اشاره کرد که داده‌های مربوط به اندرو در نهایت پس از مدتی منقضی و کم‌اثر خواهند شد. 

برای اینکه میوز بتواند با چت‌بات ویزیبل گفت‌وگو کند، لازم بود کنترل مرورگر به‌صورت دستی به عهده گرفته شود. از آنجا که ورود به حساب زمان زیادی می‌برد، میوز یک ترفند جایگزین پیاده کرد و از گزینه چت مهمان (Guest) وارد شد. این پروسه حدود ۱۰ دقیقه طول کشید، اما باز هم گره‌ای از کار باز نکرد.

میوز در یک گزارش شفاف اعلام کرد: «من توانستم وارد چت مهمان ویزیبل شوم، اما دکمه ارسال پیام کار نکرد و پیام فرستاده نشد؛ بلافاصله بعد از آن هم صفحات پشتیبانی سایت دسترسی مرا به‌طور موقت بستند.»

در ادامه، ایجنت متنی آماده کرد و پیشنهاد داد که این پیام مستقیماً در اپلیکیشن ویزیبل جای‌گذاری شود: «شماره من یک خط بازیافتی است؛ ماهانه تماس‌ها و پیامک‌های اسپم مربوط به اندرو (مالک قبلی) را دریافت می‌کنم. نمی‌خواهم شماره‌ام را عوض کنم. چه راهکارهایی پیش روی من است؟ آیا قابلیت محافظت در برابر اسپم و کلاهبرداری دارید و چطور می‌توانم آن را فعال کنم؟ آیا امکان دارد این خط را به‌عنوان شماره بازیافتی گزارش کنم؟»

البته چنین مشاوره‌ها و متن‌هایی را یک چت‌بات معمولی هوش مصنوعی مثل ChatGPT یا Gemini هم می‌توانست به راحتی آماده کند. نقطه تمایز و مزیت اصلی ایجنت‌های هوش مصنوعی مثل میوز این است که انتظار می‌رود این امور را به‌طور خودکار و خودمختار از صفر تا صد انجام دهند، نه اینکه بار اصلی را روی دوش کاربر بگذارند.

با این وجود، سد محکم وب‌سایت‌ها در مسدودسازی ایجنت‌ها، انجام وظایف خودکار را با چالشی بزرگ روبرو کرده است. در تلاشی دوباره برای در دست گرفتن کنترل مرورگر، صفحه با خطای ۴۰۳ (دسترسی غیرمجاز / Forbidden) قفل شد.

متا میوز توضیح داد که خطای ۴۰۳ یک بن‌بست کامل است و دخالت دستی کاربر هم آدرس شبکه را تغییر نداده است. به گفته میوز، ریشه مشکل مکانیزم‌های حفاظتی ضدربات وب‌سایت است نه ناتوانی ایجنت. در نتیجه، این ایجنت متنی دیگر تنظیم کرد تا کاربر به‌صورت دستی با پشتیبانی انسانی اپراتور ارتباط برقرار کند.

هم‌زمان با گفت‌وگو با پشتیبانی ویزیبل، میوز لینکی ارائه داد که ارتباط شماره و نام اندرو را تایید می‌کرد. نکته عجیب اینکه آخرین تاریخ ثبت این گزارش، دقیقاً به دوره‌ای مربوط می‌شد که شماره در اختیار مالک جدید قرار گرفته بود! 

در یک جستجوی سریع در گوگل، دو نتیجه اول مستقیماً به اندرو اشاره می‌کردند. در پاسخ به اینکه چطور این داده‌ها اصلاح شوند، میوز راهکارهای معقولی داد؛ از جمله ثبت درخواست حذف یا مسدودسازی داده‌ها در پلتفرم‌هایی مثل وایت پیجز (WhitePages) و فست بک‌گراند چک (FastBackgroundCheck)، هرچند هیچ نتیجه آنی و فوری در کار نبود. 

میوز توضیح داد که این کار رکوردهای عمومی را پاک می‌کند، اما از آنجا که پیامک‌ها از فهرست‌های قدیمی بازاریابی ارسال می‌شوند، بهتر است پیام‌ها همچنان به‌عنوان هرزنامه (Junk) گزارش شوند؛ زیرا دلالان داده مرتباً صفحات وب را اسکرپ (Scrape) می‌کنند و با گذشت زمان این اطلاعات پالایش خواهد شد. 

تلاش برای حذف داده‌ها از طریق WhitePages انجام شد، اما سریعاً به بن‌بست خورد و دکمه ادامه (Next) اصلاً کار نکرد.

دستورالعمل دوم هم به دلیل در دسترس نبودن ایمیل اندرو قابل اجرا نبود. ایجنت پیشنهاد کرد از ایمیل شخصی استفاده شود یا مستقیماً تماسی با خط برقرار شود که گزینه‌های مطلوبی نبودند.

در پنجره‌ای دیگر از مرورگر، پیام به بخش پشتیبانی پیشرفته ویزیبل ارجاع داده شد؛ راهنمایی عجیب پشتیبانی این بود که مرورگر باید بین ۴ تا ۲۴ ساعت باز بماند!

در این مرحله، تلاش‌ها متوقف شد و پیگیری به پایان رسید. 

جمع‌بندی عملکرد متا میوز در دنیای واقعی

واقعیت این است که نباید همه تقصیرها را به گردن میوز انداخت؛ امروزه اغلب وب‌سایت‌ها لایه‌های امنیتی سخت‌گیرانه‌ای برای مسدودسازی ربات‌ها تعبیه کرده‌اند و تقریباً اکثر ایجنت‌های هوش مصنوعی برای انجام امور خودمختار در چنین پلتفرم‌هایی به در بسته می‌خورند. با این حال، در این سناریو، میوز بیش‌تر نقش یک چت‌بات معمولی را بازی کرد که صرفاً دستورالعمل‌ها را به کاربر گوشزد می‌کرد تا او خودش کار را پیش ببرد. 

گرچه ریشه ماجرا (استفاده اسپمرها از بانک داده‌های منقضی‌شده) مشخص شد، اما گره اصلی مشکل باز نشد. با این همه، به کار انداختن میوز تلنگر خوبی بود تا کاری که ماه‌ها خاک می‌خورد پیگیری شود. 

از این زاویه، می‌توان این تجربه را دست‌کم آزمونی آموزنده برای لمس مرزها و محدودیت‌های کنونی ایجنت‌های هوش مصنوعی دانست!