از قرار رمانتیک تا ادعای ازدواج؛ چرا کاربران دلباخته ایجنت «میوز» متا شده‌اند؟

ایجنت «میوز» (Muse) متا که در سپتامبر ۲۰۲۶ معرفی شد، دسترسی گسترده به ایمیل و شبکه‌های اجتماعی را با لحنی گرم و خودمانی ترکیب کرده؛ ترکیبی که باعث شده برخی کاربران فراتر از یک دستیار به آن نگاه کنند و رابطه‌ای عاشقانه با آن بسازند.

تنها چند هفته پس از معرفی ایجنت هوش مصنوعی میوز (Muse) توسط شرکت متا در سپتامبر ۲۰۲۶، گزارش‌های جالب‌توجهی منتشر شد؛ اخباری از کاربرانی که هویت‌های رمانتیک به این سیستم داده‌اند، با آن به قرارهای مجازی رفته‌اند و حتی در یک مورد ثبت‌شده، ادعای ازدواج با این هوش مصنوعی را مطرح کرده‌اند! وابستگی عاطفی به هوش مصنوعی اصلاً پدیده جدیدی نیست، اما چیزی که این بار ماجرا را حساس و متفاوت می‌کند، سطح دسترسی عمیقی است که این ایجنت در زندگی خصوصی کاربر دارد.

میوز واقعاً چه کار‌هایی انجام می‌دهد؟

میوز یک چت‌بات معمولی و ساده نیست؛ این سیستم بیش‌تر شبیه یک اپراتور و دستیار شخصی تمام‌عیار با دسترسی گسترده به سراسر زندگی دیجیتال شما عمل می‌کند.

طبق گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس (AP News)، میوز می‌تواند مرورگر وب را باز کند، فرم‌ها را پر کند، از طرف کاربر مذاکره و چانه‌زنی انجام دهد، ایمیل بفرستد و حتی کار‌های رزرو سفر و بلیت را مدیریت کند. این ایجنت به فیس‌بوک، اینستاگرام، واتساپ و همچنین سرویس‌های شخص ثالثی مثل پلتفرم رزرو رستوران اوپن‌تیبل (OpenTable) و تقویم متصل می‌شود. به نقل از آسوشیتدپرس، متا این سیستم را ابزاری توصیف کرده که برای پیشبرد پیوسته اهداف کاربر در زمینه‌های روابط، امور مالی، سلامتی و موقعیت شغلی طراحی شده است.

متا اعلام کرده که میوز داخل یک «ماشین مجازی امن» (Secure VM) و ایزوله کار می‌کند و یک سیستم نظارتی مجزا برای کنترل ترافیک شبکه و حفاظت از اطلاعات هویتی روی آن قرار دارد. همچنین بر اساس بلاگ تحقیقاتی متا، این شرکت تأکید کرده که این ایجنت گذرواژه‌ها یا جزئیات پرداخت کاربران را مستقیماً مشاهده نمی‌کند.

از دستیار کاری تا شریک زندگی

کاربران فقط وظایف روزمره را به میوز نمی‌سپارند؛ برخی در حال ساخت نوعی مناسک و ارتباط صمیمانه روزانه با آن هستند.

نشریه فیوچریسم (Futurism) گزارش داده که یکی از کاربران اینستاگرام، شخصیت هوش مصنوعی خود را با نام «شاین» (Shine) برای تماشای فیلم معروف «درخشش» (The Shining) به سینما برده، تصویری ساخته‌شده با هوش مصنوعی از دونفره‌شان به اشتراک گذاشته و حتی بعداً ادعا کرده که با این ایجنت ازدواج کرده است! البته این‌ها صرفاً ادعاهای شخصی کاربران است، از نظر قانونی هیچ اعتباری ندارد و دلیلی بر همه‌گیر بودن چنین رفتاری محسوب نمی‌شود.

یکی از کاربران ردیت نیز در پستی توضیح داده که گفت‌وگوهای فلسفی و طولانی‌مدتش با میوز در نهایت کار را به جایی رسانده که این ایجنت را مثل «پارتنر عاطفی» خود بداند. این پست یک تجربه شخصی دست‌اول است، هرچند مستقلاً تأیید نشده است.

بعضی از کاربران ردیت هم لحن گرم و سبک مکالمه میوز را با مدل GPT-4o مقایسه کرده‌اند؛ مدلی که قبلاً هم بارها توجه و دلبستگی عاطفی شدید کاربران را به همراه داشت. البته این مقایسه صرفاً احساس و برداشت شخصی کاربران است، نه به معنای برابری فنی ساختار این دو سیستم.

خطری که چت‌بات‌های قبلی هرگز نداشتند

وقتی سیستمی که با آن گفت‌وگوی عاشقانه می‌کنید می‌تواند ایمیل‌هایتان را بفرستد و بلیت سفرتان را رزرو کند، سطح خطرات کاملاً تغییر می‌کند.

ریس راجرز (Reece Rogers)، خبرنگار مجله وایرد، گزارش داده که توانسته مکالمات جنسی کاملاً بی‌پرده و سناریوهای صریحی را با میوز اجرا کند. به نقل از فیوچریسم، سخنگوی متا در این باره اعلام کرده که این شرکت مانع رفتارهای قانونی بزرگسالان نمی‌شود و افراد بالغ در ابراز تمایلات خود خودمختار هستند.

با این حال، نگرانی ساختاری فراتر از صرفاً محتوای چت‌هاست؛ گفت‌وگوهای صمیمانه و رمانتیک در این پلتفرم حساسیت متفاوتی دارد. وقتی همین سیستم به حساب‌های شبکه‌های اجتماعی، ایمیل‌ها، تقویم و سایر سرویس‌های متصل شما دسترسی مستقیم دارد، میزان آسیب‌پذیری و افشای اطلاعات بسیار فراتر از صمیمیت معمولی با یک چت‌بات ساده می‌رود.

کارشناسان حریم خصوصی در مصاحبه با فیوچریسم به نگرانی جدی سناریوهای باج‌گیری (Extortion) اشاره کرده‌اند؛ جایی که در صورت نفوذ امنیتی یا هک شدن حساب، مکالمات صمیمانه یا داده‌های حساس حساب‌های متصل می‌تواند به ابزاری برای اخاذی تبدیل شود.

هرچند میوز برای کاربران بالای ۱۸ سال طراحی شده، اما احراز سن قابل‌اتکا همچنان یکی از چالش‌های حل‌نشده در دنیای پلتفرم‌های فناوری است. البته گزارش‌های موجود نشان نمی‌دهد که افراد زیر سن قانونی به محتواهای نامناسب سیستم دسترسی پیدا کرده باشند و نباید پیش‌داوری کرد.

قدم بعدی و آینده پیش رو

مسئله اصلی فقط این نیست که آیا افراد به میوز وابسته می‌شوند یا نه؛ بلکه پرسش حیاتی‌تر این است که وقتی یک هوش مصنوعی اختیارات اجرایی دارد و از طرف شما عمل می‌کند، این دلبستگی عاطفی چه عواقبی خواهد داشت؟

میوز اولین هوش مصنوعی نیست که حس دلبستگی عاطفی ایجاد کرده، اما هنوز مشخص نیست که نهادهای قانون‌گذار ترکیب خطرناک «دسترسی‌های اجرایی ایجنت» و «شخصی‌سازی عاطفی» را به عنوان خط قرمزی جدی برای قانون‌گذاری تلقی می‌کنند یا نه؛ پاسخی که هم سرنوشت آینده این فناوری و هم رویکرد سیاست‌گذاران در قبال آن را روشن خواهد کرد.