اعتراف ایلان ماسک درباره اپتیموس: «طراحی دست برای ربات‌ها به‌طرز شوکه‌کننده‌ای سخته!»

شاید این روز‌ها ویدیوهای زیادی از ربات‌های بوکسور یا آکروبات‌باز دیده باشیم، اما آیا یک ربات انسان‌نما واقعاً می‌تواند یک پیچ ساده را محکم ببندد؟

طراحی یک دست کاربردی و منعطف شبیه به دست انسان برای ربات‌های انسان‌نما، یکی از سخت‌ترین و پیچیده‌ترین چالش‌های مهندسی در کل صنعت رباتیک به حساب می‌آید.

حتی ایلان ماسک هم—مردی که سودای ساخت دیتاسنتر در فضا و سکونت روی مریخ را در سر دارد—این بار چاره‌ای جز اعتراف به این دشواری بزرگ ندارد.

ماسک در یک گفت‌وگوی آنلاین با کلوب مالکان تسلا در سیلیکون ولی (Tesla Owners of Silicon Valley) گفت: «درست درآوردن دست‌ها، بازوها و مهارت‌های حرکتی ظریف فوق‌العاده سخته؛ یعنی به‌طرز شوکه‌کننده‌ای سخته!»

ماسک به مهارت‌های روزمره و پایه‌ای اشاره کرد؛ کار‌هایی مثل بستن یک پیچ توی چوب یا باز کردن درِ شیشه ترشی که شبیه‌سازی آن‌ها با دست‌های ربات بسیار دشوارتر از چیزی است که تصور می‌شود، چرا که انجام این کار‌ها نیازمند ترکیب بی‌نقص و هماهنگی از اعمال نیرو، دقت و سنسورهای مختلف است.

ماسک درباره بستن یک پیچ خودکار توی چوب توضیح داد: «تا حالا هیچ طراحی دستی ندیده‌ام که از پس این کار بربیاید، حتی در حد یک دمو هم ندیده‌ام؛ اما این دقیقاً همان چیزی است که ما در تسلا سعی داریم با ربات اپتیموس (Optimus) به آن دست پیدا کنیم.»

در حال حاضر هیچ استاندارد مشخصی برای اینکه چطور بهترین دست رباتیک با توانایی دست‌کاری ظریف ساخته شود، وجود ندارد. مهندسان مدام با انتخاب‌های مختلفی سر و کله می‌زنند؛ از اینکه موتورها مستقیماً داخل خود پنجه دست کار گذاشته شوند یا در بازوها، تا اینکه کدام سنسورها برای گرفتن و چرخاندن دقیق اشیا مناسب‌ترند.

البته هرکدام از این انتخاب‌ها با سازش‌ها و فداکاری‌های مهندسی همراه هستند. قرار دادن موتورها داخل خود دست به معنی استفاده از موتورهای کوچک‌تر است؛ موتورهایی که زودتر در معرض شکستن قرار می‌گیرند و قدرت و گشتاور کمتری هم تولید می‌کنند. ماسک به چالش بزرگ دیگری هم اشاره کرد: اینکه سنسورها دقیقاً کجا نصب شوند.

او در ادامه گفت: «اگه سنسورها رو خیلی نزدیک به سطح پوست بذارید، فوراً آسیب می‌بینن. از طرفی آیا سنسورهای لمسی می‌تونن مثل انگشت‌های ما خاصیت کشسانی داشته باشن و تغییر شکل بدن؟ خب راستش ساختن سنسورهای لمسی که خاصیت ارتجاعی داشته باشن، طول عمر کاری بالایی ارائه بدن و بعد از چند هزار بار فشرده شدن خراب نشن، کار فوق‌العاده سختیه.»

در این میان، برخی از شرکت‌های رباتیک قید تقلید موبه‌مو از دست انسان را زده‌اند و سراغ مکانیزم‌های ساده‌تر رفته‌اند، در حالی که برخی دیگر همچنان دست‌وپنجه نرم کردن با این مسأله را ادامه می‌دهند.

برای نمونه، شرکت 1X (سازنده ربات‌های انسان‌نما مستقر در پالو آلتو) اعلام کرده که با ربات جدید خود یعنی NEO به «نزدیک‌ترین دست رباتیک به مهارت و چالاکی دست انسان» دست یافته است؛ دستی مجهز به ۲۵ درجه آزادی حرکتی که کاملاً در برابر نفوذ آب نیز مقاوم است.