سرمایه‌گذاری میلیاردی انویدیا در اروپا؛ جن‌سن هوانگ برای تک‌تک کشورها هوش مصنوعی اختصاصی می‌خواهد

جن‌سن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، با دسته‌چکی چند میلیارد دلاری و بلندپروازی بزرگ راهی اروپا شده است: تبدیل شرکت خود به ستون فقراتِ جایگزین‌ناپذیر اقتصاد جهانی هوش مصنوعی.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟ در شرایطی که نگرانی‌ها از احتمال شکل‌گیری حباب هوش مصنوعی بازارهای وال‌استریت را مضطرب کرده است، هوانگ تلاش می‌کند دامنه این رونق را به فراتر از ایالات متحده و چین گسترش دهد؛ او با جلب نظر دولت‌ها، تأمین مالی استارتاپ‌ها و ساخت بازارهای عظیم جدید، تقاضا برای تراشه‌های انویدیا را تضمین می‌کند.

تصویر بزرگ‌تر: پدرخوانده هوش مصنوعی می‌کوشد یک‌تنه بازاری تازه برای تراشه‌های انویدیا خلق کند. او روی این فرضیه شرط بسته است که دولت‌ها و نهادهای سراسر جهان به‌دنبال مراکز داده کاملاً سفارشی‌سازی‌شده خواهند بود تا مدل‌های وزن‌باز را روی آن‌ها اجرا کنند.

• اگر این راهبرد موفق شود، درست در زمانی که وضعیت مالی یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های مشتریان انویدیا، یعنی ارائه‌دهندگان نئوکلاود (زیرساخت‌های ابری تخصصی هوش مصنوعی)، متزلزل به‌نظر می‌رسد، می‌تواند تقاضا برای تراشه‌های این شرکت را تقویت کند.

تحولات میدانی: هوانگ که ترکیبی از یک شومن پرانرژی و یک فروشنده قهار است، هفته گذشته را به سفر در سراسر اروپا و ترویج چشم‌انداز هوش مصنوعی گذراند؛ تلاشی که پیش‌درآمد سخنرانی کلیدی روز چهارشنبه او در همایش بزرگ انویدیا در برلین به‌شمار می‌رود.

• در فرانسه: هوانگ از سرمایه‌گذاری در چهار استارتاپ خبر داد و در حالی که لیوان نوشیدنی در دست داشت، به‌شوخی گفت «بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار خطرپذیر اروپا» است. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در پاریس از او استقبال کرد و وزیر اقتصاد فرانسه نیز انقلاب هوش مصنوعی را با پدیده تاریخی «تب طلا» مقایسه کرد.
• در بریتانیا: هوانگ هنگام اعلام خرید سهام پنج استارتاپ، درست مانند اپرا وینفری در برنامه‌های تلویزیونی‌اش هیجان‌زده شد. او از روی صحنه یک کلیسای تغییرکاربری‌یافته در لندن فریاد زد: «من به شما پول می‌دهم! به شما هم پول می‌دهم! و به شما هم پول می‌دهم!»
• در سوئد: هوانگ از یک ابررایانه جدید رونمایی کرد که با حمایت نخبگان صنعتی این کشور توسعه یافته است. او فناوری انویدیا را به یک «ماشین زمان» تشبیه کرد که می‌تواند سال‌ها پژوهش علمی را در چند روز فشرده کند.
• در آلمان: هوانگ با انتقاد از رویکرد سخت‌گیرانه اروپا در زمینه قانون‌گذاری، از فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، خواست که کنترل‌های نظارتی را تعدیل کند. او روز دوشنبه هشدار داد: «اگر صنعت رشد نکند و شکوفا نشود، چیزی برای تنظیم‌گری وجود نخواهد داشت. به آلمان فرصت دهید. به این صنعت فرصت دهید.»

تمرکز بر هوش مصنوعی حاکمیتی: در مرکز استراتژی جهانی هوانگ، مفهومی به نام «هوش مصنوعی حاکمیتی» (Sovereign AI) قرار دارد؛ این ایده که هر کشوری باید به‌جای وابستگی به غول‌های فناوری آمریکایی یا چینی، زیرساخت، داده‌ها و مدل‌های هوش مصنوعی اختصاصی خود را بسازد و کنترل کند.

• انویدیا افزون بر سرمایه‌گذاری تقریبی ۱۰ میلیارد دلاری در اروپا، به‌شکل‌گیری زیست‌بوم‌های ملی هوش مصنوعی در کشورهایی مانند عربستان سعودی، کره جنوبی، هند، مالزی و سراسر آفریقا کمک می‌کند.
• برای هوانگ، پاداش نهایی این راهبرد، دستیابی به دسته عظیمی از مشتریان تازه است؛ از جمله دولت‌ها و کشورهایی که توسعه زیرساخت هوش مصنوعی را ضرورتی انکارناپذیر برای اقتصاد و امنیت ملی خود می‌دانند.

آن‌سوی ماجرا: این تحرکات تهاجمی هوانگ در شرایطی حساس و پرریسک برای صنعت هوش مصنوعی رخ می‌دهد؛ زمانی که تحلیلگران وال‌استریت با تردیدهای روزافزونی روبه‌رو شده‌اند و می‌پرسند آیا وعده‌های بزرگ این فناوری می‌تواند هزینه‌های نجومی آن را توجیه کند یا خیر.

• سقوط ارزش سهام و اوراق قرضه شرکت CoreWeave (که مورد حمایت انویدیا است) و سایر ارائه‌دهندگان نئوکلاود، نگرانی‌ها را تشدید کرده است؛ ترسی جدی مبنی بر اینکه شرکت‌هایی که میلیاردها دلار وام گرفته‌اند تا تراشه‌های انویدیا را بخرند، ممکن است در بازپرداخت بدهی‌های سنگین خود دچار مشکل شوند.
• سرمایه‌گذاران همچنین چرخه مالی دوطرفه‌ای را زیر ذره‌بین گذاشته‌اند که در آن انویدیا به تأمین مالی همان شرکت‌هایی کمک می‌کند که خریدار محصولاتش هستند؛ موضوعی که این تردید را به وجود آورده که تقاضای بازار تا چه اندازه واقعی، پایدار و مستقل است.

آنچه باید زیر نظر داشت: هوانگ در دوران تلاطم بازارها نقش حامی و مشوق اصلی کل صنعت هوش مصنوعی را بر عهده گرفته است؛ او با اطمینان‌بخشی به سهام‌داران مبنی بر اینکه رشد تقاضا همچنان شتابان ادامه دارد، با پیش‌بینی‌های مربوط به ترکیدن حباب هوش مصنوعی مقابله می‌کند.

• سخنرانی کلیدی او در برلین فرصت دیگری برای آرام کردن سرمایه‌گذاران فراهم می‌کند؛ با این استدلال که موج بعدی هزینه‌کرد در هوش مصنوعی نه از سوی سفته‌بازان بازار، بلکه از طرف دولت‌هایی خواهد آمد که این فناوری را یک ضرورت حیاتی و ملی تلقی می‌کنند.

نکته پایانی: کشورهایی که برای تضمین استقلال خود در عصر هوش مصنوعی با شتاب رقابت می‌کنند، ممکن است در نهایت ببینند که بیش از هر زمان دیگری به یک شرکت آمریکایی وابسته شده‌اند.