پیش‌بینی جنجالی استارتاپ Outlit در وای کامبینیتور: «به‌زودی برای هر مشتری یک ایجنت هوش مصنوعی می‌گذارند تا ثانیه‌به‌ثانیه رصدش کند!»

پلتفرم استارتاپ اوت‌لیت (Outlit) که در سال ۲۰۲۴ راه‌اندازی شده، داده‌های سیستم‌های CRM، پیام‌های اسلک و فعالیت‌های عمومی در شبکه‌های اجتماعی را در قالب پروفایل‌هایی زنده و لحظه‌ای تجمیع می‌کند؛ آن هم بدون این‌که افراد تحت نظر، راهی برای انصراف یا خروج از این چرخه نظارتی داشته باشند.

یک استارتاپ مستقر در سان‌فرانسیسکو که تحت حمایت وای کامبینیتور (Y Combinator) قرار دارد، پیش‌بینی رک و بی‌پرده‌ای مطرح کرده است: ایجنت‌های هوش مصنوعی به‌زودی فعالیت تمام مشتریان سازمانی را به‌شکل مداوم، هم در سوابق داخلی شرکت و هم در شبکه‌های اجتماعی عمومی رصد خواهند کرد. این استارتاپ که اوت‌لیت (Outlit) نام دارد، در سال ۲۰۲۴ توسط جاش ارل (Josh Earle) و لئو پاز (Leo Paz) تأسیس شد. معرفی این پلتفرم بیش‌تر از آن‌که رونمایی از یک قابلیت ساده باشد، پیش‌بینی آینده نحوه کار فروش سازمانی (B2B) و مدیریت مشتریان است. با این حال، ظهور چنین ابزار‌هایی دوباره نگرانی‌های پیرامون برنامه‌های نظارتی پنهانی را زنده کرده است؛ ابزار‌هایی که افراد را بدون اطلاع خودشان زیر نظر می‌گیرند.

این پلتفرم در عمل دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد؟

بر اساس گزارش‌ها، اوت‌لیت تمام سیگنال‌ها و اطلاعات رفتاری مشتریان را از طیف گسترده‌ای از منابع داخلی و عمومی جمع‌آوری کرده و آن‌ها را در یک پروفایل واحد که مدام در حال به‌روزرسانی است، یکپارچه می‌کند.

بر اساس اطلاعات وبسایت شرکت و صفحه اختصاصی آن در وای کامبینیتور، این پلتفرم داده‌های گوناگونی را به درون خود می‌کشد؛ از گزارش‌های استفاده از محصول، سوابق CRM، تیکت‌های پشتیبانی، فاکتورهای مالی، ایمیل‌ها و مکالمات اسلک گرفته تا فایل‌های ضبط تماس، داده‌های فروش داخلی و حتی وبسایت‌های عمومی شرکت‌ها و فعالیت‌های شبکه‌های اجتماعی.

جاش ارل در گفت‌وگو با رسانه فیوچریسم (Futurism) خروجی نهایی این سیستم را این‌گونه توصیف کرد: «خروجی کار تنها یک صفحه است که همیشه به‌روز می‌شود؛ صفحه‌ای شامل تمام اطلاعاتی که در هر لحظه توانسته‌ایم درباره آن فرد پیدا کنیم.»

این پلتفرم صرفاً یک داشبورد ساده و منفعل نیست. بر اساس توضیحات وبسایت اوت‌لیت، این ابزار می‌تواند متناسب با دسترسی‌هایی که شرکت برایش تعیین می‌کند، برنامه‌های اقدام بسازد، پیام‌های پیگیری ارسال کند، چالش‌ها و موانع را به مدیران ارجاع دهد، وظایف کاری داخلی ایجاد کند و سیستم‌های CRM را به‌روز نگه دارد. وبسایت این شرکت همچنین از هماهنگی با Claude، ChatGPT و Slack خبر داده است. در حال حاضر اوت‌لیت به دوره زمستان ۲۰۲۵ وای کامبینیتور پیوسته است؛ البته فراموش نکنید که تمام این ادعاها بر اساس ادعاهای تبلیغاتی خود شرکت است و هنوز مورد ارزیابی مستقل قرار نگرفته است.

جایی که ماجرای حریم خصوصی واقعاً ناخوشایند و حساس می‌شود

سرک کشیدن این سیستم به داده‌های عمومی افراد، درست همان نقطه‌ای است که بحث مسئولیت‌پذیری آغاز می‌شود؛ و البته جایی که جواب‌های بنیان‌گذار استارتاپ ته می‌کشد!

وقتی رسانه فیوچریسم از ارل پرسید که آیا رصد شبکه‌های اجتماعی ممکن است پای اطلاعات فوق‌العاده حساس شخصی مثل ابتلای اعضای خانواده به بیماری، طلاق یا فوت نزدیکان را هم به سیستم باز کند، ارل در پاسخ اعتراف کرد که اصلاً به این موضوع فکر نکرده است! او پذیرفت که این سیستم از نظر فنی می‌تواند هر چیزی را که به‌طور عمومی در اینترنت منتشر می‌شود، ردیابی و ذخیره کند.

ارل همچنین گفته که این شرکت هیچ برنامه‌ای برای باخبر کردن افراد تحت نظر یا ارائه سازوکاری برای خروج و انصراف (Opt-out) ندارد؛ با این استدلال که کار اوت‌لیت خلاف قانون نیست. با این حال، این صرفاً نظر شخصی بنیان‌گذار شرکت است، نه یک حکم قانونی معتبر. صلاحیت قضایی، مبنای قانونی پردازش داده‌های شخصی، مدت زمان ذخیره‌سازی اطلاعات و حق افراد برای حذف داده‌هایشان، همگی در منابع موجود بی‌پاسخ مانده‌اند؛ چالشی جدی که نگرانی‌های گسترده نهادهای قانون‌گذار درباره شیوه برخورد پلتفرم‌ها با داده‌های شخصی در کشور‌های مختلف را برجسته می‌کند.

در وبسایت اوت‌لیت آمده که داده‌های مشتریان امن و ناشناس هستند و از آن‌ها برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی استفاده نمی‌شود. اما چیزی که وبسایت هیچ توضیحی درباره‌اش نداده، این است که سیستم چگونه می‌خواهد اطلاعات حساس شخصی را که در پست‌های عمومی کارمندان یک شرکت بازتاب می‌یابد، شناسایی و فیلتر کند.

ابزار‌های CRM سال‌هاست که داده‌های مصرف، تعاملات و تاریخچه فروش را در کنار هم قرار می‌دهند؛ بنابراین ایده اوت‌لیت دسته‌بندی جدیدی از اطلاعات نیست. تفاوت بنیادین در سرعت و مقیاس باورنکردنی جمع‌آوری داده‌هاست: این سیستم بیش‌تر به نرم‌افزاری شباهت دارد که هرگز چشم از رصد برنمی‌دارد، نه کارشناس فروشی که قبل از جلسه کاری، نام مشتری را در گوگل جستجو می‌کند. این شیوه ردگیری پنهانی افراد بدون شفاف‌سازی شفاف، پیش از این هم در حوزه‌های دیگر بارها جنجال‌آفرین شده است.

سؤال دشوارتر برای شرکت‌های خریدار و تیم‌های حفاظت از حریم خصوصی این نیست که آیا هوش مصنوعی طبق ادعای اوت‌لیت توانایی رصد مشتریان را دارد یا نه؛ مسأله اصلی این است که آیا شرکت‌های استفاده‌کننده از این ابزار‌ها اصلاً می‌توانند خط قرمزهای مشخصی برای داده‌هایی که سیستم مجاز به دیدن و اقدام روی آن‌هاست تعیین کنند؟ با توجه به اظهارات جاش ارل در مصاحبه با فیوچریسم، کاملاً مشخص است که این خط قرمزها هنوز حتی روی کاغذ هم ترسیم نشده‌اند.