بحران کمبود نیروی کار ماهر و جادوی عینک‌های هوشمند؛ چطور فناوری تکنسین‌ها را چند برابر می‌کند؟

تصور کنید یک روز معمولی از زندگی یک لوله‌کش چطور می‌گذرد: صبح خروس‌خوان بیدار می‌شود، پشت وانت می‌نشیند و به دل ترافیک می‌زند تا به قرارهای کاری آن روز برسد. اولین کار خیلی ساده و‌تر و تمیز است؛ یک لوله یا چاهک فاضلاب به تعمیر جزئی احتیاج دارد و ظرف چند دقیقه کار جمع می‌شود. اما دستمزد ثابتی که می‌گیرد، حتی پول بنزین رفت‌وآمدش را هم به زور پوشش می‌دهد. از آنجا باید برود سراغ مأموریت بعدی؛ جایی که قطعه‌ای نیاز دارد که باید سفارش داده شود. تشخیص قطعه کار آسانی بود، ولی رفتن و برگشتن دوباره یعنی وقت و بنزین بیش‌تر. دم‌دمای بعدازظهر، تکنسین ما حسابی خسته است؛ شاگرد زرنگ و سخت‌کوشی هم که کنار دستش کار می‌کند، هنوز آن‌قدر راه نیفتاده که خودش دست‌به‌کار شود. شاگرد مدام یادداشت برمی‌دارد و شاید حتی فیلم هم بگیرد، اما معلوم نیست واقعاً چقدر از این نکات توی ذهنش می‌نشیند. در پایان روز، لوله‌کش داستان ما با اینکه سرش بی‌نهایت شلوغ بوده، درآمد دندان‌گیری نداشته و فردا دوباره همین آش و همین کاسه است!

حالا بیایید همین روز کاری را با عینک‌های هوشمند تصور کنیم. برای مأموریت اول، تکنسین اصلاً نیازی نداشت از خانه دنج و راحتش بیرون بزند؛ او از دریچه دوربین عینک صاحب‌خانه، مشکل را دید، قدم‌به‌قدم راهنمایی‌اش کرد و البته دستمزد مشاوره‌اش را هم گرفت. برای کار دوم، باز هم از روی همان مبل خانه عیب‌یابی کرد، قطعه لازم را به صورت آنلاین سفارش داد و هماهنگ کرد. در مأموریت سوم، شاگردش را از راه دور مرحله‌به‌مرحله هدایت کرد و تمام این راهنمایی‌ها ضبط شد تا به عنوان بخشی از یک مجموعه داده (دیتاست) برای آموزش یک سیستم هوش مصنوعی استفاده شود. در نهایت، مأموریت چهارم که پیچیده‌ترین و پردرآمدترین کار روز بود، واقعاً به حضور و تخصص خود او نیاز داشت؛ اما چون تمام روز را در خیابان‌ها هدر نداده بود، با انرژی و تمرکز کامل رفت و کار را به بهترین شکل تحویل داد.

شاید در نگاه اول این لوله‌کش خوره فناوری یک استثنا به نظر برسد، اما موج استفاده از عینک‌های هوشمند برای دگرگونی و تقویت بازار کار فنی تازه اول راه است. از کمبود نیروی کار یقه‌آبی و خدماتی گرفته تا ضرورت آموزش سریع تکنسین‌ها برای خطوط تولید پیشرفته، بازار کار با بحران‌های مختلفی روبه‌روست و این گجت‌های هوشمند می‌توانند همان راه‌حل نجات‌بخش باشند.

معروف‌ترین عینک در دسته «ببین من چی می‌بینم»، عینک ری‌بن متا (Meta Ray-Bans) است؛ البته به خاطر نگرانی از فیلم‌برداری مخفیانه، جنجال‌های زیادی هم به پا کرده است. با این حال، متا در پروژه‌ای مثل «Be My Eyes» نشان داد این فناوری چقدر کاربردی است؛ در این طرح، افراد بینا می‌توانند از طریق دوربین عینک به افراد کم‌بینا یا نابینا برای مسیریابی روزمره کمک کنند. علاوه بر این، متا به‌تازگی از عینک‌های صنعتی خود رونمایی کرد که نشان‌دهنده علاقه جدی این شرکت به این حوزه است. شرکت‌های فعال در حوزه عینک‌های سازمانی مثل Vuzix و RealWear هم محصولات مشابهی را برای نیروهای می‌دانی و عملیاتی عرضه کرده‌اند.

یکی از تازه‌واردان این حوزه، استارتاپ Optaric است که تمرکز اصلی‌اش را روی قابلیت دستیار از راه دور گذاشته است. این شرکت که توسط تیمی از متخصصان و کارمندان سابق RealWear تأسیس شده، قصد دارد محصول جدیدش را در رویداد تخصصی Augmented Enterprise Summit (در تاریخ ۱۳ تا ۱۵ اکتبر) به نمایش بگذارد.

دکتر کریس پارکینسون، مدیرعامل آپتاریک، در این رابطه می‌گوید: «خیلی‌ها پتانسیل پشتیبانی از راه دور را دست‌کم می‌گیرند، در حالی که این ابزار بازگشت سرمایه (ROI) آنی دارد و بازار به‌شدت تشنه آن است.» او به برادرزاده خودش اشاره می‌کند که یک شاگرد سقف‌ساز است؛ این جوان حین کار با عینک از زاویه دید خودش فیلم می‌گیرد و در اوقات فراغت ویدیوهای اول‌شخص دیگر استادکاران را تماشا می‌کند تا فوت‌وفن کار را خیلی سریع‌تر یاد بگیرد.

شرکت‌هایی مثل آپتاریک، Vuzix و RealWear یک برگ برنده مهم در بخش تولید و صنعت دارند: سخت‌افزار آنها مشخصاً برای کار در محیط‌های خشن صنعتی طراحی شده است. این مزیت، راه‌حلی برای یکی از دردهای قدیمی صنایع مختلف است؛ نیروهای فنی مشاغل سخت فیزیکی را ترک می‌کنند چون بدنشان خیلی زودتر از مغزشان فرسوده می‌شود، و با بازنشستگی هر تکنسین، کوهی از تجربه و فوت‌وفن ناگفته از بین می‌رود. با این عینک‌ها، نیروهای باتجربه می‌توانند بدون فشار فیزیکی و با دریافت حقوق، به مربی‌گری و هدایت تازه‌کارها بپردازند. از همه مهم‌تر، تمام تجربیات و دانش عملی آنها ثبت و ضبط می‌شود تا اگر استادکار در دسترس نبود، کارآموز بتواند راه‌حل مشکل را مستقیماً از یک هوش مصنوعی آموزش‌دیده بپرسد.

برای تکنسین‌ها و اهل فن، استفاده از این عینک‌ها جریان درآمدی کاملاً تازه‌ای باز می‌کند. مسلماً برای پروژه‌های بزرگ و پیچیده همچنان به حضور فیزیکی استادکار نیاز است، اما تعمیرات ساده را می‌توان با راهنمایی از راه دور حل کرد؛ اتفاقی که هم در هزینه‌ها و زمان رفت‌وآمد صرفه‌جویی می‌کند و هم به آنها فرصت می‌دهد روی کار‌های بزرگ‌تر تمرکز کنند. بدون شک کار‌های پرخطری وجود دارد که یک فرد عادی هرگز نباید در خانه دست به آنها بزند، اما بسیاری از خرابی‌های جزئی را هر کسی با یک جعبه‌ابزار ساده و راهنمایی درست می‌تواند برطرف کند.

Of course, the privacy question will need to be addressed, at least on the consumer side. People have already expressed discomfort about Amazon recording their front doors; consumers need reassurance that any recordings of the inside of their homes will be kept secure. But once that is addressed, your average plumber will suddenly find more time to focus on the big stuff – and let you unclog your own sink.