زمین ۱۰ دلاری که دیتاسنتر ۱۰ میلیون دلاری شد؛ نبرد پر سر و صدای یک زن تگزاسی برای نجات پارک موعود

دادگاه تجدیدنظر تگزاس و دفتر دادستان کل این ایالت حالا دارند بررسی می‌کنند که آیا تعهد ثبت‌شده سال ۱۹۹۹ برای تبدیل یک قطعه زمین ۸۷ جریبی به پارک عمومی، پس از معامله ۱۰ میلیون دلاری آن با یک سازنده دیتاسنتر، هنوز از نظر قانونی زنده است یا خیر.

ماجرا از این قرار است که در سال ۱۹۹۹، یک قطعه زمین ۸۷ جریبی در مرکز تگزاس فقط با قیمت نمادین ۱۰ دلار دست‌به‌دست شد؛ آن هم با شرط کتبی و صریح در سند که این زمین باید در آینده به پارک عمومی تبدیل شود. اما در آوریل ۲۰۲۵، درست همان زمین به قیمت ۱۰ میلیون دلار به یک توسعه‌دهنده دیتاسنتر فروخته شد! حالا پرسش اساسی روی میز دادگاه تجدیدنظر تگزاس و دادستان کل ایالت این است که آیا آن تعهد ثبت‌شده در سند تاریخی هنوز هم قدرت قانونی دارد یا کاملاً بی‌اثر شده است؟

در واگذاری اولیه سال ۱۹۹۹، خانواده «بلند» (Bland) این ملک را به بنیاد پارک‌ها و تفریحات تگزاس منتقل کردند و در سند قید شد که زمین باید «به‌عنوان امانت برای استفاده در آینده به‌شکل پارک عمومی نگهداری شود». با این حال، این عبارت کلیدی در تمام اسناد بعدی ناپدید شد! حالا مسئولان شهرداری تیلور مدعی هستند که هیچ محدودیت قانونی معتبری به این ملک ضمیمه نیست، اما «پاملا گریفین» با طرح شکایت در دادگاه تأکید دارد که این تعهد هنوز کاملاً لازم‌الاجرا است.

قولی که در سند ثبت شده بود

این زمین بیش از دو دهه میان نهادهای دولتی و غیرانتفاعی دست‌به‌دست چرخید تا سرانجام سر از دستان سازندگان دیتاسنتر درآورد.

طبق اعلام دفتر دادستان کل تگزاس، این ملک در سال ۲۰۰۳ از بنیاد پارک‌ها و تفریحات به یک سازمان غیرانتفاعی پارک‌ها در شهرستان ویلیامسون رسید. مدتی بعد، مالکیت آن به شهرداری تیلور منتقل شد و در سال ۲۰۰۹، شهرداری این زمین را در ازای ۱۵ هزار دلار و واگذاری ۳۹ جریب زمین دیگر، به شرکت توسعه اقتصادی تیلور منتقل کرد.

شرکت توسعه اقتصادی نیز در آوریل ۲۰۲۵، باقیمانده زمین را به ارزش ۱۰ میلیون دلار به شرکت NCP Travis TPP Project (نهاد وابسته به دیتاسنترهای Blueprint) واگذار کرد. اما مخالفت پاملا گریفین فراتر از یک بحث حقوقی خشک است؛ ماجرا به هویت و ریشه‌های خانوادگی بازمی‌گردد. به گزارش سی‌ان‌ان، مادربزرگ او، «ادی کالینز»، پس از تصویب قانون مسکن منصفانه (که تبعیض نژادی در مسکن را ممنوع کرد)، در بخش جنوبی شهر تیلور زمین خرید و برای هر هشت فرزندش قطعه‌هایی دست‌وپا کرد تا امنیت اقتصادی چندنسلی برای خانواده بسازد.

ساکنان محلی روایت می‌کنند که پارک «فنی رابینسون» (نخستین پارکی که در تیلور برای سیاه‌پوستان ایجاد شد)، پیش‌تر محل تخلیه زباله‌های شهری بود و بارها به بیماری و مشکلات پوستی میان کودکان محله دامن زده بود. به همین دلیل، زمین خالی نزدیک خانه خانواده گریفین نسل‌ها مثل زمین بازی محلی برای بچه‌ها عمل می‌کرد. گریفین در گفتگو با سی‌ان‌ان گفت: «پدرم این زمین را به ما سپرد و وصیت کرد تا پای جان از آن محافظت کنیم.»

قرار است چه سازه‌ای در این زمین برپا شود؟

پروژه بلوپرینت مجوز توسعه یک مجتمع دیتاسنتر سه ساختمانی را دریافت کرده که قرار است در فازهای مختلف در زمینی به وسعت ۵۲ جریب احداث شود.

به گزارش رسانه دیتاسنتر داینامیکس (Data Center Dynamics)، این پروژه مجوز ساخت سه ساختمان دیتاسنتر با زیربنای مجموعاً ۱۳۵ هزار فوت مربع را دریافت کرده که در سه فاز ۴۵ هزار فوت مربعی به همراه یک پست برق اختصاصی در محل احداث می‌شوند. بر اساس گزارش سی‌ان‌ان، این تأسیسات درست در فاصله حدود ۱۵۰ متری (۵۰۰ فوتی) محله‌ای قرار می‌گیرد که بیش‌تر ساکنان آن خانواده‌های سیاه‌پوست و هیسپانیک هستند. دیتاسنترها کانون تمرکز هزاران سرور، خنک‌کننده‌های پرقدرت و تجهیزات فشارقوی برق هستند و اهالی منطقه به‌شدت نگران آلودگی صوتی ممتد، آلایندگی ژنراتورهای دیزلی اضطراری، آلودگی نوری شبانه و مصرف نجومی برق این مجتمع هستند.

ساکنان محله، از جمله گریفین و کری دی‌آنا، می‌گویند این منطقه به جای یک دیتاسنتر پر سر و صدا، شدیداً به یک سوپرمارکت محلی یا پمپ بنزین نیاز دارد. در مقابل، مدیران شهری استدلال می‌کنند که این پروژه طی ۱۰ سال میلیون‌ها دلار درآمد مالیاتی به خزانه شهر می‌ریزد که می‌تواند صرف تجهیز مدارس، حقوق معلمان و کاهش مالیات بر املاک شود. آن‌ها همچنین تأکید دارند که دیتاسنتر از سیستم خنک‌کننده مداربسته بهره می‌برد و مصرف آب بالایی به شبکه شهری تحمیل نمی‌کند.

چالش حقوقی، دادگاه تجدیدنظر و ورود دادستان کل

دعوا بر سر اهلیت قانونی شاکی پرونده را به دادگاه تجدیدنظر تگزاس کشانده، در حالی که دادستان کل ایالت هم تحقیقات مستقلی را در این باره کلید زده است.

در اکتبر ۲۰۲۵، یک قاضی ایالتی در شهرستان ویلیامسون شکایت گریفین را رد کرد و حکم داد که او و بستگانش اهلیت قانونی برای اقامه دعوی ندارند؛ چرا که نه مالک رسمی زمین هستند و نه نفع مالی مستقیمی در آن دارند. با این حال، وکیل گریفین، «کریس آزبورن»، تأکید کرده که رد شکایت صرفاً بر اساس اهلیت ظاهری بوده و هنوز به اعتبار شرط سند برای تبدیل زمین به پارک رسیدگی ماهوی نشده است. این پرونده حالا به دادگاه تجدیدنظر تگزاس رفته است.

از سوی دیگر، کن پکستون، دادستان کل تگزاس، رسماً اعلام کرد که تحقیقات مستقلی را آغاز کرده تا مشخص شود آیا تعهد سال ۱۹۹۹ برای حفظ زمین به‌عنوان پارک عمومی، در مسیر نقل‌وانتقالات قانونی لغو شده یا تخلفی رخ داده است. پکستون در بیانیه‌ای هشدار داد: «به هیچ شخص یا سازمانی اجازه نخواهم داد قانون یا تعهداتی را که در قبال عموم مردم وجود دارد زیر پا بگذارد.» دادستانی کل اعلام کرده اگر معلوم شود این ملک مشمول امانت عام‌المنفعه یا یک محدودیت قانونی زنده است، با حکم دادگاه جلوی پروژه را خواهد گرفت؛ هرچند شهرداری تیلور اعلام کرده آماده همکاری است اما به دلیل باز بودن پرونده در محاکم قضایی، از مصاحبه بیش‌تر خودداری می‌کند.

این تنش داغ در شهر تیلور هم‌زمان با طوفان ساخت‌وسازهای فناورانه در منطقه رخ می‌دهد. در حال حاضر غول فناوری سامسونگ یک کارخانه پیشرفته تولید تراشه در شمال تیلور دارد و طرح ۶۶۵ جریبی دیگری به نام «پروژه موستانگ» (Project Mustang) نیز درست بیرون از محدوده نظارتی شهرداری در حال شکل‌گیری است. مدیران شهری می‌گویند در حال تدوین ضوابط تازه‌ای برای کنترل آلودگی صوتی، حریم ایمن، آلایندگی و مصرف آب دیتاسنترها در زون‌های صنعتی هستند. نتیجه این پرونده در دادگاه تجدیدنظر و تحقیقات دادستانی کل تعیین خواهد کرد که آیا قول و قرار ساخت پارک برای مردم دوام می‌آورد یا تعهدات کتبی عمومی در برابر توسعه زیرساخت‌های عظیم هوش مصنوعی و دیتاسنترها در تگزاس رنگ می‌بازند.