اصلاح ژنتیکی سگ‌های نظامی؛ جذب سرمایه ۲۰۰ میلیون دلاری استارتاپ وارهاند برای تجهیز ارتش آمریکا

بن لم (Ben Lamm)، هم‌بنیان‌گذار شرکت کلوسال بایوساینسز، و پالمر لاکی (Palmer Luckey)، بنیان‌گذار اندوریل، ایده جاه‌طلبانه‌ای برای اصلاح ژنتیکی سگ‌های نظامی ویژه ارتش آمریکا، نیروهای پلیس و تیم‌های واکنش سریع امدادی در سر داشتند. روز پنج‌شنبه، این ایده در قالب استارتاپی به نام وارهاند (Warhound) رسماً از فاز مخفیانه خارج شد؛ شرکتی نوپا که موفق شده است ۲۰۰ میلیون دلار سرمایه از سرمایه‌گذارانی سرشناس نظیر سکویا، 8VC، کرنر ونچرز و این-کیو-تل (In-Q-Tel، بازوی سرمایه‌گذاری خطرپذیر سازمان سیا و نهادهای اطلاعاتی آمریکا) جذب کند. این دور از تأمین مالی، ارزش استارتاپ وارهاند را به ۱٫۲ میلیارد دلار رسانده است.

سگ‌های وارهاند که هنوز متولد نشده‌اند، قرار است مأموریت‌هایی را بر عهده بگیرند که برای انسان‌ها بیش‌ازحد خطرناک یا برای ماشین‌ها و ربات‌ها دشوار است؛ عملیات‌هایی مانند کشف بمب، ردیابی، جست‌وجو و نجات و مأموریت‌های ویژه میدانی. این شرکت در بیانیه آغاز‌به‌کار خود اعلام کرد که بیش از ۸۰ درصد سگ‌های خدمت ارتش آمریکا از اروپا وارد می‌شوند و در این میان، کمتر از نیمی از آنها استانداردهای لازم را برای ورود به خدمت دارند.

این آمار نشان می‌دهد که منابع تأمین سگ‌های کار به‌سرعت رو به کاهش است و ایالات متحده برای تأمین حیواناتی که نقشی حیاتی در عملیات نظامی و انتظامی ایفا می‌کنند، وابستگی شدیدی به کشورهای دیگر دارد. وارهاند قصد دارد این معادله را دگرگون کند. این استارتاپ در بیانیه مطبوعاتی خود تأکید می‌کند که شرکت کلوسال با به‌کارگیری فناوری‌های زیستی پیشرفته خود، سگ‌هایی با «ویژگی‌های کاملاً متناسب با مأموریت‌های سخت و حساس» پرورش خواهد داد.

لم در گفت‌وگویی توضیح داد که حدود یک سال پیش در یک همایش با لاکی دیدار کرد؛ جایی که لاکی تأکید کرده بود باید برای ارتقای توان سگ‌های نظامی ارتش فکری اساسی کرد. پس از آن دیدار، ارتباط این دو ادامه یافت و لم پژوهش‌های گسترده‌ای را درباره فرآیند اصلاح نژاد و پرورش سگ‌های خدمت آغاز نمود. او متوجه شد که درصد زیادی از این سگ‌ها به دلایل وراثتی و ابتلا به مشکلاتی نظیر ضعف بینایی، استعداد ابتلا به سرطان، ناهنجاری مفصل ران (دیسپلازی هیپ) یا تحلیل عضلانی، نمی‌توانند دوره‌های آموزشی دشوار را تا انتها پشت سر بگذارند.

لم باور داشت که می‌توان سگ‌ها را از نظر سلامت، طول عمر و «قابلیت‌هایی مانند سرعت، چابکی و تقویت حسگرهای بویایی برای کشف بمب و مواد خطرناک» ارتقا داد. تیم او شاخص‌ترین نژادهای سگ‌های خدمت، یعنی مالینویز بلژیکی و ژرمن شپرد را بررسی کردند، رده‌های سلولی (سلول‌های زنده کشت‌شده در آزمایشگاه) را از آنها استخراج نمودند و در یک بانک زیستی (بایوبانک) قرار دادند. سپس دانشمندان قصد دارند با ویرایش ژنتیکی این سگ‌ها، ژن‌های ارتقادهنده عملکرد را اضافه و ژن‌های عامل بیماری یا ضعف را حذف کنند تا «گونه‌ای کاملاً نوین از سگ‌ها» متولد شود.

در این میان، شرکت اندوریل تجهیزات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری پیشرفته، مانند جلیقه‌های محافظ و عینک‌های هوشمند را فراهم می‌کند تا آگاهی موقعیتی و هماهنگی میان سگ‌ها و مربیان آنها را ارتقا دهد. لم پیشنهاد می‌کند که برای نمونه، جلیقه‌های ضدگلوله مجهز به حسگرهای داده را تصور کنید که اطلاعات زنده میدان نبرد را برای مربیان و هدایتگرها ارسال می‌کنند تا آنها درک دقیق‌تر و لحظه‌ای از رخدادهای محیط عملیاتی داشته باشند.

لم در تشریح این راهبرد می‌گوید: «ایده بنیادین ما این است که اگر سگ را ایمن‌تر و سالم‌تر کنیم و توانایی‌هایش را بالا ببریم، در میدان مأموریت نیز عملکرد بسیار بهتری نشان خواهد داد.» او می‌افزاید تجهیزاتی که اندوریل ارائه می‌دهد، فراتر از تغییرات ژنتیکی، سلامت و ایمنی سگ را تضمین می‌کند و «روی بدن سگ سوار می‌شود، نه در ساختار ژنتیکی درون آن.» او معتقد است این ارتقای تجهیزاتی، سپر محافظتی مطمئن‌تری برای نجات جان مربیان و هدایتگران انسانی نیز ایجاد خواهد کرد.

به‌گفته لم، لاکی یکی از شرکای راهبردی این پروژه است اما سهام مالکیتی در وارهاند ندارد. در مقابل، شرکت کلوسال بخشی از سهام این استارتاپ را در اختیار دارد و از طریق اعطای مجوز بهره‌برداری از فناوری‌های زیستی خود، از آن پشتیبانی فنی می‌کند.

شرکت کلوسال هم‌اکنون به‌خاطر پروژه‌های جاه‌طلبانه احیای گونه‌های منقرض‌شده، مانند پرنده دودو و ماموت پشمالو، شهرت جهانی دارد. این شرکت از هوش مصنوعی و فناوری‌های پیشرفته یادگیری ماشین برای شبیه‌سازی ژنتیکی (کلون‌سازی) و شناسایی و بازتولید ژن‌های حیوانات بهره می‌گیرد و در این حوزه ابزارهای نرم‌افزاری و فناورانه متعددی توسعه داده است.

لم خبر داد که نخستین گروه از این سگ‌ها در آستانه شبیه‌سازی و پرورش آزمایشگاهی قرار دارند؛ انتظار می‌رود نخستین توله‌ها اوایل سال آینده میلادی متولد شوند و در شرایط ایدئال، ظرف دو سال آینده وارد خدمت عملیاتی گردند. شرکت وایاژن (Viagen)، یکی دیگر از مجموعه‌های وابسته به کلوسال، در فرآیند کلون‌سازی با وارهاند همکاری خواهد کرد. لم تأکید کرد که فناوری وایاژن از نرخ موفقیت بسیار بالایی در شبیه‌سازی برخوردار است و کلوسال پیش‌تر از این فناوری در برنامه‌های حفاظت از گونه‌های در معرض انقراض استفاده کرده است.

وارهاند هنوز قیمت مشخصی برای این سگ‌ها تعیین نکرده است، اما انتظار دارد مشتریان اصلی آن نیروهای امدادی، وزارت دفاع ایالات متحده، یگان‌های نظامی و نیروهای پلیس باشند. لم در پاسخ به پرسش‌هایی پیرامون اخذ مجوزهای دولتی اظهار داشت که این شرکت جلسات توجیهی متعددی را با نهادهای دولتی و قانون‌گذاران برگزار کرده است.

در پاسخ به نگرانی‌ها درباره ایمنی شهروندان پس از ورود این سگ‌های اصلاح‌شده ژنتیکی به جامعه، لم تصریح کرد که هر سگ درست مانند سگ‌های نظامی کنونی آموزش خواهد دید و نظارت و هدایت آن کاملاً بر عهده سازمانی خواهد بود که آن را به خدمت می‌گیرد.

مدیران وارهاند اعلام کرده‌اند که با نظارت و راهنمایی سازمان «امریکن هیومین» (American Humane) در حال تدوین برنامه‌های آموزشی هستند تا استانداردهای رفاه حیوانات را دریافت کنند. همچنین هدف دیگر این است که پس از بازنشستگی این سگ‌های نظامی، آنها تحت پوشش «برنامه واگذاری سگ‌های نظامی بازنشسته» یا سایر طرح‌های حمایتی این نهاد قرار گیرند تا سرپناه و شرایط زیستی امنی برای دوران پس از خدمتشان فراهم شود.