تنها ۲۴ درصد کارمندان پاسخ‌های هوش مصنوعی را بررسی می‌کنند؛ بحران آموزش و راستی‌آزمایی در محیط کار

• تنها ۲۴ درصد از کارمندان پیش از پیشبرد کارهای خود، درستی پاسخ‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی را راستی‌آزمایی می‌کنند.
• آمار نگران‌کننده ۳۹ درصدی نشان می‌دهد بسیاری از کارکنان بر اساس خروجی‌های نامناسب یا نادرست هوش مصنوعی اقدام کرده‌اند.
• این پژوهش توسط مؤسسه پژوهشی Censuswide و به سفارش شرکت آموزشی O'Reilly انجام گرفته است.

بر اساس نظرسنجی از ۲٬۰۰۰ کارمند در بریتانیا، بسیاری از شاغلان ترجیح می‌دهند برای پرسش‌های کاری خود به‌جای همکاران یا مدیران، به سراغ چت‌بات‌های هوش مصنوعی بروند؛ در حالی که کمتر از یک‌چهارم آن‌ها (معادل ۲۴ درصد) زحمت تأیید درستی نتایج یا راهکارهای پیشنهادی هوش مصنوعی را به خود می‌دهند.

در این میان، بیش از یک‌سوم کارکنان اذعان کرده‌اند که راهنمایی‌های دریافتی از هوش مصنوعی به پاسخ‌های نادرست و ناقص منتهی شده است؛ هرچند برخی از این توصیه‌ها از همان ابتدا نامناسب بوده‌اند. با این حال، به همین میزان از افراد اعلام کرده‌اند که در طول یک سال گذشته هیچ آموزش یا دستورالعملی درباره کار با هوش مصنوعی دریافت نکرده‌اند.

یافته‌های این پژوهش پرسش‌های جدی و مهمی را مطرح می‌کند؛ سؤالاتی که تنها به نحوه استفاده از هوش مصنوعی در محیط کار محدود نمی‌شود، بلکه به سازوکارهای نظارتی، کنترل کیفی و آموزش‌های پیرامون آن نیز مربوط است.

شکاف عمیق آموزش در به‌کارگیری هوش مصنوعی

به‌کارگیری هوش مصنوعی در محیط‌های کاری نتایج جالب‌توجهی به‌همراه داشته است، اما شاید کمتر کسی پیش‌بینی می‌کرد که چت‌بات‌ها تا این اندازه جایگزین مشورت با همکاران و تبادل نظر تیمی شوند.

نظرسنجی O'Reilly نه‌تنها آمار نگران‌کننده ۲۴ درصدی بررسی خروجی‌ها را آشکار ساخته، بلکه نشان می‌دهد تنها ۱۶ درصد از کارمندان آموزش‌های تخصصی متناسب با نقش شغلی خود دریافت کرده‌اند و ۳۵ درصد نیز می‌گویند هیچ‌گونه آموزش یا راهنمایی اولیه‌ای در این حوزه ندیده‌اند.

شواهد نشان می‌دهد که در بسیاری از محیط‌های کاری، ابزارهای هوش مصنوعی بدون برنامه‌ریزی قبلی در اختیار افراد قرار گرفته‌اند و تیم‌ها بدون پشتوانه رها شده‌اند؛ در حالی که برنامه‌های آموزشی سازمان‌ها هنوز از سرعت ورود این ابزارها بسیار عقب‌تر است.

الکسیا پدرسن، نایب‌رئیس بین‌الملل O'Reilly، در این باره می‌گوید: «ما شاهد نیروی کاری هستیم که هوش مصنوعی را به‌عنوان نخستین مرجع حل مسائل خود انتخاب کرده است، اما سازوکارهای حمایتی و نظارتی همگام با این استقبال گسترده توسعه نیافته‌اند. در واقع سرعت پیشروی کارکنان بسیار بیشتر از برنامه‌های آموزشی و حاکمیتی سازمان‌ها است.»

پدرسن این فاصله میان پذیرش ابزار و نبود آمادگی را بستری مناسب برای «بروز خطاهای کاری» می‌داند. البته او تأکید می‌کند که ساده‌ترین راه‌حل لزوماً بهترین پاسخ نیست و به‌جای متوقف کردن یا ترمز کشیدن در مسیر توسعه هوش مصنوعی، باید رویکرد بهتری در پیش گرفت: «راه‌حل ماجرا کند کردن روند پذیرش هوش مصنوعی نیست؛ بلکه باید این شکاف را با ارائه آموزش‌های اصولی، نهادینه‌سازی عادت راستی‌آزمایی و بهره‌گیری از نظارت کارشناسان خبره پر کنیم.»

شکل‌دهی فرهنگ راستی‌آزمایی در سازمان‌ها

گرچه نتایج این نظرسنجی تردیدهایی را پیرامون استفاده بی‌مهابا از هوش مصنوعی برمی‌انگیزد، اما آمارها بیش از هر چیز به چالش ارائه آموزش هدفمند و هم‌چنین کاهش اعتماد به همکاران و ساختارهای سازمانی اشاره دارند.

پدرسن خاطرنشان می‌کند: «این موضوع بیش از آنکه نقصی در فناوری هوش مصنوعی باشد، چالشی در حوزه آموزش و اعتماد است.» بر همین اساس، سازمان‌ها باید اطمینان حاصل کنند که یاد‌گیری مهارت‌های کار با هوش مصنوعی اهمیتی معادل سایر دوره‌های مهارتی سازمانی پیدا کند.

پدرسن در نهایت یادآور می‌شود: «سازمان‌هایی که هم‌اکنون روی آموزش‌های ساختاریافته و متناسب با هر جایگاه شغلی سرمایه‌گذاری می‌کنند و به‌جای پذیرش چشم‌بسته اطلاعات، فرهنگ راستی‌آزمایی را ترویج می‌دهند، همان مجموعه‌هایی خواهند بود که ورود هوش مصنوعی را به یک مزیت بهره‌وری پایدار و واقعی تبدیل می‌کنند.»