پژوهش جدید: کارمندان بیشتر از کار واقعی، وقت خود را صرف اصلاح خطاهای هوش مصنوعی می‌کنند

• یافته‌های پژوهشی جدید نشان می‌دهد کارمندانی که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، ناچارند بخش زیادی از وقت کاری خود را به اصلاح و ارتقای خروجی‌های آن اختصاص دهند.
• نزدیک به نیمی از شاغلان می‌گویند مجبور شده‌اند محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی را به‌شکل اساسی ویرایش و بازنویسی کنند.
• بیش از یک‌سوم افراد معتقدند بازبینی و تصحیح کار هوش مصنوعی زمان بیشتری نسبت به انجام کار از نقطه صفر توسط خودشان می‌برد.

آیا هوش مصنوعی بیشتر از آنچه انتظار می‌رود، وقت کارمندان را هدر می‌دهد؟ طبق یک پژوهش جدید درباره تأثیر هوش مصنوعی بر بهره‌وری در محیط‌های کاری، به نظر می‌رسد این دیدگاه عمومی کاربران است. اما عملکرد واقعی این فناوری چگونه بوده است؟ پاسخ کوتاه این است: چندان رضایت‌بخش نیست.

در نظرسنجی مؤسسه Use.AI که بیش از ۸ هزار نیروی کارِ کاربر هوش مصنوعی در آن شرکت داشته‌اند، مشخص شد با وجود آنکه ابزارهای هوش مصنوعی تولید کار را ساده‌تر کرده‌اند، اما خروجی نهایی نیازمند بازبینی و اصلاحات اساسی است. هرچند برخی از شرکت‌کنندگان معتقد بودند هوش مصنوعی اسناد و مطالبی خلق می‌کند که خودشان به‌تنهایی قادر به نگارش آن‌ها نبودند، اما نزدیک به ۴۸ درصد از پاسخ‌دهندگان متوجه شدند که این فناوری مشکلات بیشتری در محیط کار به وجود می‌آورد.

اگرچه این تحقیق از رواج رویکرد «شلیک کن و فراموش کن» (تولید سریع و رهاسازی بدون بررسی) در کار با محتوای هوش مصنوعی حکایت دارد، اما کسانی که وقت می‌گذارند و کارها را بازبینی می‌کنند، با خطاهای متعددی روبه‌رو می‌شوند؛ اصلاحاتی که در عمل زمان بسیار زیادی از آن‌ها می‌گیرد.

دردسر بازبینی و ویرایش هوش مصنوعی

این نظرسنجی با مشارکت ۸٬۳۱۶ فرد شاغلِ بهره‌مند از هوش مصنوعی در بریتانیا، اتحادیه اروپا، ایالات متحده، کانادا، استرالیا و آمریکای لاتین توسط Use.AI انجام شده و نکات مثبت و منفی به‌کارگیری این فناوری در محیط کار را آشکار کرده است.

برای نمونه، ۶۲ درصد از افراد از اینکه تولید اسناد، یادداشت‌های اداری و حتی کدنویسی بسیار آسان‌تر شده است، ابراز خرسندی کرده‌اند. با این حال، دردسر واقعی در مراحل بعدی فرآیند آغاز می‌شود؛ جایی که آماری نگران‌کننده نشان می‌دهد ۳۴ درصد از پاسخ‌دهندگان، خروجی‌های تولیدشده (یا تکمیل‌شده) با هوش مصنوعی را بدون هیچ‌گونه بررسی محتوایی برای همکاران یا مدیران خود ارسال می‌کنند. این بی‌توجهی زمانی به بحران تبدیل می‌شود که هوش مصنوعی محتوایی کاملاً نامناسب یا ناخوانا ارائه داده باشد.

همچنین ۴۸ درصد از پاسخ‌دهندگان اظهار داشتند پروژه‌هایی مبتنی بر هوش مصنوعی دریافت کرده‌اند که نیازمند تصحیح بوده و ۴۳ درصد نیز اعلام کردند ناچار شده‌اند کارهای نامناسب هوش مصنوعی را از ابتدا بازکاری و بازنویسی کنند. این دوباره‌کاری‌ها زمان بسیار زیادی از نیروها تلف کرده است؛ به طوری که ۳۹ درصد اعلام کردند بررسی و اصلاح کار هوش مصنوعی زمان بیشتری نسبت به ساخت آن از نقطه صفر برده است و ۴۱ درصد نیز تأکید کردند که از زمان ورود هوش مصنوعی به چرخه کار، نیاز به بازبینی و راستی‌آزمایی مطالب به‌شدت افزایش یافته است.

آیا هوش مصنوعی واقعاً بهره‌وری را افزایش می‌دهد؟

این یافته‌ها سؤال بسیار تأمل‌برانگیزی را ایجاد می‌کنند. طی سال‌های اخیر، سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی روی ابزارهای هوش مصنوعی، تنظیم آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های سازمانی، جایگزینی برخی نیروها و مانورهای تبلیغاتی پیرامون «کسب‌وکارهای آماده برای عصر هوش مصنوعی» انجام شده است.

اما نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که هوش مصنوعی به‌جای آنکه یک مزیت رقابتی باشد، برای بسیاری از شرکت‌ها به دردسری تازه بدل شده است. اکنون نظارت بسیار بیشتری نیاز است تا اطمینان حاصل شود که ابزارهای هوش مصنوعی وظایف محوله را با دقت انجام می‌دهند. این وضعیت یعنی زمان زیادی از نیروها صرف رفع خطاها و حل چالش‌های کیفی می‌شود؛ بنابراین، مزایای بهره‌وری که قرار بود هوش مصنوعی به ارمغان بیاورد، در عمل زیر بار تولید خروجی‌های ضعیف و بی‌کیفیت خنثی می‌شود.

در میان تمام تبلیغات و هیاهوها پیرامون هوش مصنوعی در محیط کار، یک آمار بیش از همه جلب توجه می‌کند: ۵۸ درصد از شرکت‌کنندگان می‌گویند هیچ قانون و پروتکلی برای ارزیابی کارهای متکی بر هوش مصنوعی در شرکت آن‌ها وجود ندارد. این بی‌برنامگی به‌خوبی توضیح می‌دهد که چرا روزبه‌روز با محتواهای بی‌ارزش و بی‌کیفیتی روبه‌رو می‌شویم که اصطلاحاً به آن‌ها «آشغال‌های هوش مصنوعی» (AI Slop) می‌گویند؛ آثاری که تنها با یک پرامپت سرهم‌بندی شده و بدون کمترین بازبینی دست‌به‌دست می‌شوند. گزارش کامل پژوهش Use.AI به‌صورت آنلاین در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد.