نفوذ هوش مصنوعی در انتخابات؛ سه پرسش سرنوشت‌ساز درباره آینده قانون‌گذاری فناوری

انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۶ نخستین آزمون واقعی برای سنجش دیدگاه رأی‌دهندگان درباره رقابت پرشتاب هوش مصنوعی خواهد بود؛ رویدادی که نشان می‌دهد چگونه یک بحث سیاستی و تخصصی، در آستانه چرخه جدید انتخابات ریاست‌جمهوری، به یکی از محورهای اصلی رقابت‌های سیاسی بدل شده است.

چرا این موضوع اهمیت دارد: نتایج این انتخابات آشکار خواهد کرد که تأکید آشکار بر قانون‌گذاری هوش مصنوعی یا همراهی با غول‌های فناوری مانند ایلان ماسک، یک راهبرد سیاسی برنده به‌شمار می‌رود یا به مانعی دردسرساز برای سال ۲۰۲۸ بدل خواهد شد.

• یک نکته از همین حالا کاملاً روشن است: نامزدهای انتخاباتی دیگر نمی‌توانند برنامه‌هایی مبهم، خام یا سطحی در حوزه هوش مصنوعی داشته باشند.

در ادامه سه پرسش اساسی پیرامون آینده پیوند هوش مصنوعی با دنیای سیاست و قانون‌گذاری، به‌همراه رقابت‌های مهمی که پاسخ این پرسش‌ها را روشن می‌کنند، مرور شده‌اند.

۱. آیا هوش مصنوعی به موضوعی کلیدی در کارزارها تبدیل شده است؟

در این دوره از انتخابات، الگوی جدیدی از هزینه‌کردهای سیاسی در حوزه هوش مصنوعی نمایان شده است. به‌جای آنکه گروه‌ها صرفاً به‌دلیل دیدگاه‌های کلی نامزدها از آنها حمایت کنند یا به مخالفت بپردازند، برخی تشکل‌ها در تلاش‌اند سیاست‌گذاری هوش مصنوعی را به‌صورت مستقیم به موضوع اصلی کارزار تبدیل نمایند.

• ائتلاف Guardrails Alliance، که گروهی حامی نظارت و قانون‌گذاری است، به‌تازگی تبلیغاتی را علیه مواضع کاندیداهای جمهوری‌خواه و دموکرات در ایالت‌های آریزونا، مونتانا، کارولینای شمالی و کالیفرنیا منتشر کرده است.
• این سازمان از عبدالالسید (Abdul El-Sayed)، نامزد مجلس سنا در ایالت میشیگان، حمایت کرده است؛ فردی که هوش مصنوعی را مهم‌ترین مسئله تا روز انتخابات توصیف کرده و آن را مستقیماً با وضعیت اشتغال و هزینه‌های زندگی پیوند داده است.
• گروه دموکرات Tomorrow Together نیز تبلیغاتی گسترده علیه پیشینه و عملکرد جمهوری‌خواهان در حوزه هوش مصنوعی در ایالت‌های میشیگان، ویسکانسین، آریزونا و پنسیلوانیا به راه انداخته است.
• در همین حال، گروه‌های رقیب در این حوزه مانند Public First و Leading the Future با صرف بیش از ۵۰ میلیون دلار از طریق کمیته‌های اقدام سیاسی (Super PACs) در حدود ۵۰ رقابت حضور یافتند، اما تبلیغات تلویزیونی و دیجیتال آنها عمدتاً از پرداختن به همان موضوعی که در پی تغییرش بودند، یعنی هوش مصنوعی، طفره رفته است.

این رقابت‌ها می‌توانند آزمونی زودهنگام باشند برای اینکه مشخص شود آیا راه‌اندازی کارزار با محوریت صریح هوش مصنوعی، راهبردی کارآمد و پایدار برای افق انتخاباتی سال ۲۰۲۸ است یا خیر.

۲. آیا ایلان ماسک به موفقیت کاندیداها کمک کرد یا به آنها ضربه زد؟

هزینه‌کردهای سیاسی گسترده ایلان ماسک، نقش‌آفرینی او در کارگروه DOGE و ارتباطات نزدیک با دولت ترامپ، او را هم‌زمان به حامی مالی مقتدر و هدفی ایده‌آل برای حملات دموکرات‌ها تبدیل کرده است. ماسک با اختصاص بیش از ۴۰۰ میلیون دلار، با اختلافی چشمگیر بزرگ‌ترین حامی مالی این دوره از انتخابات بوده است. رقابت‌های زیر از جمله مواردی هستند که زیر ذره‌بین قرار دارند:

• حوزه دهم تگزاس: کریس گوبر (Chris Gober) از حزب جمهوری‌خواه، که وکالت ماسک را در ارتباط با کارگروه DOGE بر عهده داشت، با کیتلین رورک (Caitlin Rourk) از حزب دموکرات رقابت می‌کند.
• حوزه اول کانزاس: لورن رینهولد (Lauren Reinhold) از حزب دموکرات با تکیه بر تجربه خود در مواجهه با اقدامات DOGE، نفوذ ماسک بر ساختار دولت فدرال را به محور اصلی کارزار خود در برابر تریسی من (Tracey Mann)، نماینده جمهوری‌خواه، تبدیل کرده است.
• مجلس سنا در اوهایو: جان هوستد (Jon Husted) از حزب جمهوری‌خواه در رقابت با شرود براون (Sherrod Brown) دموکرات، از حمایت‌های مالی هنگفت کمیته America PAC متعلق به ماسک منتفع شده است.
• مجلس سنا در تگزاس: هزینه‌کردهای وابسته به ماسک، نبرد انتخاباتی میان جیمز تالاریکو (James Talarico) دموکرات و کن پکستون (Ken Paxton) جمهوری‌خواه را به سنگ محک دیگری برای سنجش قدرت سیاسی این میلیاردر مشهور تبدیل کرده است.

نتایج این حوزه‌ها مشخص خواهد کرد که آیا ثروت ماسک موجب پیروزی هم‌پیمانان جمهوری‌خواهش شده یا صرفاً هدفی آماده برای تاختن و جلب رأی به دموکرات‌ها داده است.

۳. صدای جنبش ایمنی هوش مصنوعی در کنگره آینده تا چه اندازه رسا خواهد بود؟

حضور جمعی از نامزدهای موافق با نظارت سخت‌گیرانه‌تر می‌تواند روشن کند که آیا کنگره آینده شاهد شکل‌گیری فراکسیونی مقتدر در برابر تلاش‌های غول‌های فناوری برای فرار از قانون‌گذاری خواهد بود یا خیر. حوزه‌های انتخاباتی مهم در این بخش عبارت‌اند از:

مجلس سنا در میشیگان: السید خواهان تأسیس سازمانی فدرال در سطح وزارتخانه برای نظارت بر هوش مصنوعی و هم‌چنین ممنوعیت توسعه ابَرهوش است. او از مداخلات سیاسی ماسک برای به چالش کشیدن رقیب جمهوری‌خواه خود، مایک راجرز (Mike Rogers)، که از حامیان مالی نزدیک به ماسک کمک دریافت کرده، بهره برده است.

• حوزه هشتم کلرادو: مانی روتینل (Manny Rutinel) از حزب دموکرات، حامی مالی و طراح نخستین طرح جامع قانون‌گذاری هوش مصنوعی در آمریکا بوده است.
• حوزه یازدهم کالیفرنیا: طرح قانونی اسکات وینر (Scott Wiener) دموکرات درباره شفافیت هوش مصنوعی، کانون درگیری قانون‌گذارانی بود که موجب دودستگی میان فعالان این صنعت شد؛ نبردی که پیش‌نمایشی از منازعات آینده در واشنگتن را ارائه می‌دهد.
• حوزه دوم مینه‌سوتا: مت لیتل (Matt Little) از حزب دموکرات می‌تواند صدایی دیگر در کنگره برای پیشبرد ممنوعیت ساخت مراکز داده و محدودسازی قراردادهای عدم افشا (NDA) در سطح ملی باشد.

این رقابت‌ها ابعاد و وزن ائتلاف ایمنی هوش مصنوعی را در کنگره مشخص می‌کنند شاخصی تعیین‌کننده که نشان خواهد داد نبرد بر سر مهار فناوری در سال ۲۰۲۷ و سال‌های پس از آن به کدام سو خواهد رفت.

کلام آخر: هرچند عوامل متعددی نتایج این انتخابات را در سراسر کشور رقم می‌زنند، اما جناح‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی بی‌درنگ پیروزی‌ها را به نام خود ثبت خواهند کرد، شکست‌ها را توجیه می‌کنند و از نتایج به دست آمده برای تنظیم برنامه‌های خود در آستانه انتخابات ۲۰۲۸ درس خواهند گرفت.