دگرگونی شغل برنامه‌نویسی در عصر هوش مصنوعی؛ توسعه‌دهندگان نگران آینده شغلی خود هستند

• برنامه‌نویسان تازکار و رده متوسط احساس می‌کنند حمایتی از سوی کارفرمایان خود دریافت نمی‌کنند
• ۵۸ درصد می‌گویند صرف استفاده از هوش مصنوعی به شاخصی کلیدی برای سنجش عملکرد در محیط کار تبدیل شده است
• نیمی از برنامه‌نویسان به‌جای استفاده مستقیم، به سمت مدیریت ایجنت‌های هوش مصنوعی سوق پیدا کرده‌اند

یافته‌های یک پژوهش جدید نشان می‌دهد بیش از نیمی از توسعه‌دهندگان نرم‌افزار (۵۴ درصد) نگران چشمپانداز شغلی بلندمدت خود هستند. جالب اینجاست که این اضطراب ناشی از جایگزینی مستقیم آنها با هوش مصنوعی نیست، بلکه به این دلیل رخ داده که این فناوری نقش آنها را چنان دستخوش تغییر کرده که احساس می‌کنند برای بقا در این فضا به مجموعه‌ای کاملاً متفاوت از مهارت‌ها نیاز دارند.

از هر پنج برنامهنویس، سه نفر می‌گویند کارفرمایان انتظار دارند با تکیه بر دسترسی به ابزارهای هوش مصنوعی، کارهای بیشتری را با منابع کمتر به سرانجام برسانند. در همین حال، بیش از نیمی از آنها (۵۵ درصد) از افزایش فشارهای کاری برای تحویل سریع‌تر پروژه‌ها خبر می‌دهند.

این تحولات باعث شده ۶۱ درصد از پاسخدهندگان تأکید کنند که فرایند توسعه نرم‌افزار با سرعتی سرسامآور و بیش از حد سریع دگرگون شده است. هم‌چنین یکسوم برنامه‌نویسان (۳۱ درصد) بر این باورند که این روند تأثیری منفی بر مسیر حرف‌های آنها گذاشته و نزدیک به نیمی از آنان (۴۶ درصد) احساس می‌کنند جذابیت این شغل کاهش یافته است.

هوش مصنوعی ماهیت و تعریف شغل برنامه‌نویسی را دگرگون کرده است

بر اساس گزارش شرکت Adaptavist، فرایند توسعه نرم‌افزار از کدنویسی صرف به مدیریت ایجنت‌های هوش مصنوعی و نظارت بر خروجی آنها تغییر مسیر داده است. نیمی از شرکتکنندگان در این نظرسنجی (۵۱ درصد) اعلام کرده‌اند که اکنون به‌جای استفاده ساده از هوش مصنوعی، عملاً نقش مدیر و هدایتکننده این سامانه‌ها را بر عهده دارند.

با این حال، بسیاری از نیروها احساس می‌کنند استفاده صوری از هوش مصنوعی به معیاری برای ارزیابی عملکرد از سوی کارفرمایان تبدیل شده است؛ به طوری که از هر دو نفر، یک نفر اعتراف می‌کند استفاده از این فناوری صرفاً برای نمایش به مدیران بوده است، نه به‌دلیل کمک واقعی آن به پیشبرد کار. بسیاری از کارشناسان اعتراف می‌کنند بیش از نیاز واقعی از این ابزارها بهره می‌برند تا مدیران را راضی نگه دارند، و از هر سه نفر بیش از یک نفر (۳۷ درصد) نگران است که در صورت نپذیرفتن هوش مصنوعی شغل خود را از دست بدهد.

توسعه‌دهندگان ترجیح می‌دهند کارفرمایان به‌جای تعیین میزان استفاده از هوش مصنوعی به‌عنوان ملاک موفقیت، عملکرد آنها را بر پایه کیفیت نرم‌افزار، بهرهوری، سرعت تحویل پروژه و کاهش هزینه‌ها بسنجند. در حالی که تنها ۲۲ درصد از افراد، میزان استفاده از این ابزارها را معیاری معتبر برای سنجش موفقیت میدانند، ۵۸ درصد می‌گویند این فاکتور به شاخصی کلیدی در ارزیابی روزمره آنها تبدیل شده است.

تأثیر هوش مصنوعی بر مسیر پیشرفت شغلی توسعه‌دهندگان

یافته‌های Adaptavist نشان می‌دهد توسعه‌دهندگان رده متوسط بیشتر از سایرین احساس می‌کنند هوش مصنوعی تأثیری مخرب بر پیشرفت آنها دارد؛ نیروهایی که هنوز به سمت‌های ارشد ارتقا نیافته‌اند و رده‌های بالاتر معمولاً به‌دلیل وظایف مدیریتی و کلان، در برابر تأثیرات مستقیم هوش مصنوعی بر کدنویسی مصونیت بیشتری دارند.

از سوی دیگر، برنامه‌نویسان تازکار نیز حتی پیش از ورود جدی به نردبان پیشرفت شغلی، نگران آینده خود هستند. دو نفر از هر پنج برنامهنویس تازکار (۴۳ درصد) بر این باورند که ورود هوش مصنوعی فرصت‌های یاد‌گیری و کسب تجربه بنیادین را برای آنها محدود کرده است.

مت ساندرز (Matt Saunders)، مدیر تیم دوآپس در شرکت Adaptavist، در این باره مینویسد: «سازمان‌ها باید به توسعه‌دهندگان کمک کنند تا همگام با این فناوری رشد کنند و اطمینان حاصل شود که آنها از مهارت‌های لازم و پشتیبانی کافی برای استفاده مؤثر از هوش مصنوعی در سرتاسر دوران حرف‌های خود برخوردار هستند.»

در نگاه به آینده، این گزارش از سازمان‌ها می‌خواهد تا در معیارهای ارزیابی بهکارگیری هوش مصنوعی تجدیدنظر کنند و در جریان این گذار فناورانه، از نقش توسعه‌دهندگان انسانی پشتیبانی نمایند تا استعدادهایی را که در آینده همچنان به آنها نیاز مبرم خواهند داشت، از دست ندهند.