معاون شرکت باکس: در مصاحبه‌های استخدامی، ساخت پروژه‌های جانبی با هوش مصنوعی برگ برنده است

به‌گفته یکی از مدیران ارشد شرکت باکس (Box)، صرفِ آشنایی با نحوه کار با هوش مصنوعی دیگر به‌تنهایی برای متمایز شدن کافی نیست و فقط درِ اتاق مصاحبه را به روی کارجویان باز می‌کند.

رند واکر (Rand Wacker)، معاون استراتژی محصول در شرکت باکس، می‌گوید سواد کار با هوش مصنوعی برای متقاضیان استخدام در این شرکت به یک پیش‌نیاز حداقلی تبدیل شده است. از دیدگاه او، آنچه به کارجویان در مصاحبه‌های استخدامی برتری چشمگیری می‌بخشد، داشتن یک پروژه جانبی یا کسب‌وکار کوچکِ کاملاً توسعه‌یافته است؛ کاری که خود او نیز در عمل به آن پایبند است.

واکر توضیح می‌دهد که تحلیل مطالعات موردی (Case Studies) که پیش‌تر بخش ثابت و اصلی مصاحبه‌های باکس بود، حالا دیگر به گذشته تعلق دارد و منسوخ شده است. اکنون او از کارجویان انتظار دارد ایده‌های خود را به‌صورت عملی پروتوتایپ و نمونه‌سازی کنند.

آنچه او بیش از هر چیز تمایل دارد در جلسات ارزیابی ببیند، محصولی است که متقاضیان خودشان با کمک هوش مصنوعی ساخته‌اند؛ حتی اگر آن محصول ارتباطی با حوزه تجاری باکس نداشته باشد. او می‌گوید برخی از داوطلبان استخدام اپلیکیشن‌های موبایلی را نشان داده‌اند که شخصاً توسعه داده، در اپ استور منتشر کرده‌اند و حتی توانسته‌اند تا حدی از آن‌ها درآمدزایی کنند.

او در این باره می‌گوید: «آن‌ها در کنار کار اصلی‌شان، این پروژه‌های جانبی کوچک را می‌گردانند و چنین چیزی اشتیاق و انگیزه واقعی آن‌ها را نشان می‌دهد.»

به‌گفته واکر، کسانی که فعالانه به کنکاش و آزمایش ابزارهای هوش مصنوعی می‌پردازند، برندگان نهایی دنیای جدید خواهند بود؛ چراکه یاد می‌گیرند چگونه به مؤثرترین شکل ممکن از این فناوری در زندگی کاری و شخصی خود استفاده کنند.

تجربه عملی آنچه توصیه می‌کند

واکر که نزدیک به ۳۰ سال در حوزه‌های مهندسی نرم‌افزار و مدیریت محصول فعالیت داشته، می‌گوید مسیر حرفه‌ای خود را به‌عنوان یک «خوره کامپیوتر» آغاز کرده و همیشه عاشق آزمایش ابزارهای نرم‌افزاری و خلق ابزارهای جدید بوده است.

او اشاره می‌کند که با پیشرفت در مسیر شغلی و مسئولیت‌های مدیریتی، زمان کمتری برای توسعه و برنامه‌نویسی پیدا می‌کرد، اما هوش مصنوعی اخیراً به او اجازه داده ایده‌های کوچک خود را امتحان کند؛ ایده‌هایی که پیش از پیدایش فرهنگ vibe coding هرگز فرصتی برای پیاده‌سازی آن‌ها نداشت.

او اخیراً اپلیکیشنی ساخته است تا حس‌وحال تلویزیون‌های کلاسیک گذشته را بازآفرینی کند؛ زیرا دلتنگ روزهایی بود که تلویزیون را روشن می‌کرد، یکی از چند شبکه محدود کابلی را می‌گرفت و فیلمی به‌شکل تصادفی از نقطه‌ای نامشخص در حال پخش بود.

واکر درباره ایده ساخت این اپلیکیشن می‌گوید: «این روزها هر وقت می‌خواهم در تعطیلات آخر هفته چیزی برای تماشا پیدا کنم، دچار خستگی ناشی از تصمیم‌گیری (Decision Fatigue) می‌شوم. از میان ۶ سرویس استریم مختلف سراغ کدام بروم؟ در بین ۲۰ میلیون عنوان فیلم و سریالی که نمایش داده می‌شود، کدام را اسکرول کنم؟»

او با استفاده از ادیتور هوش مصنوعی Cursor، اپلیکیشنی برای Apple TV ساخت که به تمام آرشیو فیلم‌های او دسترسی دارد، یک فیلم را کاملاً تصادفی انتخاب می‌کند و پخش آن را از یک نقطه تصادفی آغاز می‌کند.

به باور او، کار روی چنین پروژه‌هایی روشی فوق‌العاده برای شناخت ابزارهای موجود در بازار، الهام گرفتن برای کاربرد آن‌ها در سایر بخش‌ها و ارضای شوقِ همیشگیِ ساختن و خلق ایده‌های شخصی است.

واکر تنها یکی از مدیران ارشدی است که در سال‌های اخیر دوباره به دنیای کدنویسی و توسعه عملی بازگشته‌اند. رهبرانی که دهه‌ها حتی یک خط کد هم ننوشته بودند، حالا با کدنویسی با هوش مصنوعی دست به آزمایش می‌زنند تا ارتباط نزدیک‌تری با محصولات خود حفظ کنند و دوباره حس مشارکت مستقیم و فردی در توسعه را تجربه کنند.