مدیرعامل سربرس در رویداد دیسراپت: آیا هوش مصنوعی می‌تواند به رشد جنون‌آمیز خود ادامه دهد؟

مدل‌های هوش مصنوعی روزبه‌روز باهوش‌تر و قدرتمندتر می‌شوند، اما هر جهش رو به جلو به حجم سرسام‌آوری از توان پردازشی، انرژی و زیرساخت‌های عظیم نیاز دارد. اما واقعاً این مسابقه نفس‌گیر تا کجا می‌تواند ادامه پیدا کند؟

شرکت سربرس سیستمز (Cerebras Systems) در یک دهه گذشته تمام تلاشش را کرده تا یک فرض سنتی در دنیای پردازش هوش مصنوعی را به چالش بکشد؛ فرضیه‌ای که می‌گوید مدل‌های پیشرفته‌تر الزاماً باید به معماری تراشه‌های معمولی وابسته باشند. سربرس مسیر کاملاً متفاوتی را در پیش گرفت و محاسبات خود را بر پایه تراشه‌های در مقیاس ویفر (Wafer-scale) بنا نهاد؛ پردازنده‌هایی که امروزه توان پردازشی هوش مصنوعی را هم در قالب سیستم‌های اختصاصی و هم از طریق پلتفرم ابری در اختیار شرکت‌ها می‌گذارند.

حالا در رویداد دیسراپت ۲۰۲۶ (Disrupt 2026)، اندرو فلدمن (Andrew Feldman)، مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار سربرس، با سخنرانی مهمی تحت عنوان «آیا مقیاس‌پذیری هوش مصنوعی می‌تواند ادامه پیدا کند؟» روی صحنه خواهد رفت. او در این نشست به بررسی تقاضای روزافزون برای پردازش، انرژی و زیرساخت خواهد پرداخت و توضیح می‌دهد که سربرس چطور به این محدودیت‌ها نگاه متفاوتی دارد و اگر سخت‌افزارهای امروزی به سقف توانایی خود برسند، چه سرنوشتی در انتظار دنیای فناوری خواهد بود.

درک عواملی که مرزهای نهایی گسترش هوش مصنوعی را مشخص می‌کنند اهمیت بسیار بالایی دارد و این نشست فرصتی است تا پای صحبت بنیان‌گذاری بنشینیم که قصد دارد چالش مقیاس‌پذیری هوش مصنوعی را حل کند.

سربرس چطور به جنگ تراشه‌های سنتی هوش مصنوعی می‌رود؟

اندرو فلدمن در سال ۲۰۱۵ و پس از سال‌ها تجربه در تأسیس شرکت‌های زیرساخت محاسباتی، سربرس را پایه‌گذاری کرد. او پیش از سربرس، استارتاپ SeaMicro را تأسیس و هدایت کرده بود؛ شرکتی پیشگام در ساخت میکروسرورهای کم‌مصرف که در سال ۲۰۱۲ توسط AMD خریداری شد. فلدمن همچنین سابقه مدیریت ارشد در شرکت‌های Force10 Networks و Riverstone Networks را در کارنامه خود دارد.

فلدمن و هم‌بنیان‌گذارانش در سربرس دست روی چالشی گذاشتند که سال‌ها غیرعملی دانسته می‌شد: عرضه پردازش در مقیاس کل ویفر به بازار. سربرس به جای برش دادن یک ویفر سیلیکونی به صدها تراشه کوچک و جداگانه، یک پردازنده غول‌پیکر یکپارچه روی خود ویفر پیاده کرد؛ معماری منحصربه‌فردی که مشخصاً برای بار کاری سنگین هوش مصنوعی طراحی شده است.

حالا با افزایش سرسام‌آور تقاضا برای توان محاسباتی، سربرس در حال گسترش این رویکرد است. این شرکت در جریان عرضه اولیه سهام (IPO) خود در ماه مه ۵.۵ میلیارد دلار سرمایه جذب کرد و اخیراً هم قراردادی چندساله با OpenAI بست تا بین سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸، سیستم‌های سربرس را با ظرفیت عظیم ۷۵۰ مگاوات مستقر کند. علاوه بر این، سربرس در ماه اوت از CS-4، تازه‌ترین نسل زیرساخت ویفری خود برای هوش مصنوعی، رونمایی کرد.

آیا راهکارهایی مانند سربرس می‌توانند پاسخگوی عطش سیری‌ناپذیر هوش مصنوعی برای پردازش باشند و آیا زیرساخت‌های فیزیکی توان همراهی با آن‌ها را دارند؟ این سوالی است که در رویداد دیسراپت، از زبان کارآفرینی بررسی می‌شود که بیش از یک دهه از عمرش را پای ایده‌ای متفاوت برای ساخت سخت‌افزار هوش مصنوعی گذاشته است.

رشد هوش مصنوعی یعنی جهش در کل زیرساخت‌های پشتیبان

پردازنده‌های قدرتمندتر به تنهایی نمی‌توانند گره از مشکل مقیاس‌پذیری هوش مصنوعی باز کنند؛ چراکه این سیستم‌ها به دیتاسنترهای عظیم، برق پایدار، سیستم‌های خنک‌کننده پیشرفته و ظرفیت تولید بسیار بالایی نیاز دارند.

سربرس از همین حالا خودش را آماده دست‌وپنجه نرم کردن با این چالش کرده است. این شرکت در ماه اوت اعلام کرد که بیش از ۶۰۰ مگاوات ظرفیت دیتاسنتری فعال یا تحت قرارداد برای تحویل تا پایان سال ۲۰۲۷ دارد و قصد دارد ظرفیت تولید خود را در طول سال ۲۰۲۶ بیش از ۱۰ برابر افزایش دهد. همچنین سربرس برنامه‌ریزی کرده تا نخستین ظرفیت دیتاسنتر اروپایی خود را امسال راه‌اندازی کند و تا پایان سال ۲۰۲۷ آن را به ۲۰۰ مگاوات برساند.

بنابراین توسعه هوش مصنوعی صرفاً در گرو طراحی یک تراشه سریع‌تر خلاصه نمی‌شود، بلکه به زیرساخت فیزیکی کافی برای به‌کارگیری این توان محاسباتی نیاز دارد.

برای بنیان‌گذاران، سرمایه‌گذاران و رهبران فناوری که در حال تصمیم‌گیری برای آینده زیرساخت‌های هوش مصنوعی هستند، فلدمن تصویر بسیار شفافی از این موانع ترسیم می‌کند: اینکه تقاضای پردازشی به کدام سمت می‌رود، چه لوازمی برای پشتیبانی از آن نیاز است و سخت‌افزارهای امروزی دقیقاً کجا به خط پایان می‌رسند. این پنل قرار است روایت دست‌اول تجربیات سربرس از فاز بعدی مقیاس‌پذیری هوش مصنوعی را در اختیار علاقه‌مندان بگذارد.

وقتی سخت‌افزارهای فعلی به خط پایان برسند چه می‌شود؟

سربرس خیلی قبل‌تر از تب و تاب کنونی زیرساخت‌های هوش مصنوعی، سراغ ایده جاه‌طلبانه پردازش در مقیاس ویفر رفت و حالا همگام با جهش تقاضا، ظرفیت‌های پردازشی و تولیدی خود را به سرعت بالا می‌برد.

در رویداد دیسراپت، فلدمن به این پرسش خواهد پرداخت که عطش روزافزون برای پردازش، انرژی و زیرساخت چه معنایی برای آینده هوش مصنوعی دارد و اگر سخت‌افزارهای سنتی دیگر نتوانند پا‌به‌پای آن پیش بروند، چه سناریوهایی رقم می‌خورد. برای هر فردی که به دنبال ساخت، سرمایه‌گذاری یا پیاده‌سازی هوش مصنوعی است، این نشست فرصتی کم‌نظیر است تا روایت بنیان‌گذاری را بشنود که راه‌حلی کاملاً نوآورانه را برای یکی از بزرگ‌ترین گلوگاه‌های این صنعت آزمایش می‌کند.

نشست او یکی از بیش از ۲۰۰ نشست تخصصی در شش سالن اصلی، میزگردها و کارگاه‌های رویداد دیسراپت است که از ۱۳ تا ۱۵ اکتبر در سان‌فرانسیسکو برگزار می‌شود. انتظار می‌رود بیش از ۱۰ هزار نفر از بنیان‌گذاران، سرمایه‌گذاران و مدیران ارشد فناوری در کنار بیش از ۲۵۰ سخنران و ۳۰۰ استارتاپ حاضر در نمایشگاه در این رویداد گرد هم آیند تا درباره آینده این صنعت به بحث و تبادل‌نظر بپردازند.

این گردهمایی فرصتی ارزشمند است تا مشخص شود هوش مصنوعی تا چه زمانی می‌تواند به این رشد ادامه دهد و چه تحولاتی در زیرساخت‌ها برای تداوم آن حیاتی است؛ بحثی محوری که می‌تواند مسیر آینده فناوری را رقم بزند.