هشدار مارک کیوبن درباره قراردادهای دیتاسنتر؛ شهرها قربانی بندهای پیچیده و یکطرفه می‌شوند

بخش بهداشت و درمان سال‌هاست از قراردادهای پیچیده‌ای استفاده می‌کند که تشخیص سهم پرداختی هر یک از طرفین را دشوار می‌سازد. اکنون مارک کیوبن هشدار می‌دهد که سازندگان دیتاسنترها نیز دقیقاً از همین شگرد استفاده می‌کنند.

کیوبن در قسمتی از پادکست «The A16z Show» اظهار داشت: «بسیاری از مناطق محلی در قراردادهایی که برای ساخت مراکز داده مذاکره کرده‌اند، فوق‌العاده ناآگاهانه و ضعیف عمل کرده‌اند. آن‌ها در موارد متعددی به دام تروریسم قراردادی افتاده‌اند.»

کیوبن که یکی از بنیان‌گذاران شرکت دارویی Cost Plus Drugs به‌شمار می‌رود (شرکتی که داروهای ژنریک را با حاشیه سود شفاف عرضه می‌کند)، پیش‌تر نیز در جریان گفتگوهای مربوط به نظام سلامت اصطلاح «تروریسم قراردادی» را ابداع کرده بود.

او در پادکست A16z توضیح داد که تفاهم‌نامه‌های شرکت‌های بزرگ بیمه سلامت و زیرمجموعه‌های آن‌ها چنان طولانی و نامفهوم است که هزینه‌های واقعی را پنهان می‌کند و کارفرمایان نمی‌توانند متوجه شوند پولشان دقیقاً کجا خرج می‌شود.

کیوبن تأکید کرد که این قراردادها چنان حجیم و طولانی هستند که بیمه‌گران عملاً به تروریست‌های قراردادی تبدیل می‌شوند؛ تعبیری که او آن را به توافق‌های شهرداری‌ها با سازندگان مراکز داده نیز تعمیم می‌دهد.

اظهارات او در شرایطی مطرح می‌شود که توسعه انفجاری دیتاسنترها به موضوعی به‌شدت تنش‌زا و جنجالی میان ساکنان مناطق مختلف در سراسر آمریکا بدل شده است.

ساکنانی که در نزدیکی این تأسیسات عظیم زندگی می‌کنند، از سر و صدای ممتد با فرکانس پایین، بوی گازوئیل ژنراتورها، نورهای مزاحم شبانه، اخلال‌های عمرانی ناشی از ساخت‌وساز، فشار بیش از حد به شبکه آب و برق شهری و نابودی درختان و زمین‌های باز شکایت دارند.

در شمال ویرجینیا، به‌عنوان پایتخت مراکز داده آمریکا، مخالفت‌های محلی حتی نتایج انتخابات شهری را دگرگون کرده، به شکایت‌ها و پرونده‌های قضایی انجامیده و شهروندان را به مطالبه قوانین سخت‌گیرانه‌تر در زمینه آلودگی صوتی و منطقه‌بندی شهری واداشته است.

نظرسنجی دانشگاه ماساچوست امهرست از ۱٬۰۰۰ شهروند آمریکایی نشان داد که ۶۵ درصد آن‌ها با احداث مراکز داده هوش مصنوعی در محله خود مخالفند که از این میان، ۴۹ درصد مخالفت بسیار شدید خود را اعلام کرده‌اند.

جنجال مراکز داده صوری و کاغذی

رقابت سرسام‌آور بر سر توسعه زیرساخت هوش مصنوعی همچنین باعث شده تعداد پروژه‌های اعلام‌شده بسیار فراتر از مراکزی باشد که واقعاً به مرحله بهره‌برداری می‌رسند.

موسسه Aterio که وضعیت پروژه‌ها را از طریق تصاویر ماهواره‌ای، مجوزها و سوابق ثبتی پایش می‌کند، تا ۲۰ اکتبر ۸٬۲۶۸ مرکز اعلام‌شده در آمریکا را به ثبت رسانده است؛ اما تنها ۲٬۱۲۶ مرکز فعال هستند و ۸۶۱ مورد در مرحله احداث قرار دارند.

هزاران پروژه دیگر تنها در حد بیانیه خبری باقی مانده‌اند؛ وضعیتی که دولت‌های محلی را وادار به امضای توافق‌نامه‌های بلندمدت و سرنوشت‌ساز برای طرح‌هایی می‌کند که شاید هیچ‌گاه فراتر از یک اعلامیه مطبوعاتی نروند.

این دقیقا همان خطری است که کیوبن نسبت به آن هشدار داده است.

او در چند پیام پیاپی در شبکه اجتماعی X یک راهنمای ده‌بندی برای مناطقی که در آستانه میزبانی نخستین دیتاسنتر خود هستند ارائه کرد و هشدار داد هر وعده‌ای از سوی توسعه‌دهنده پروژه باید همراه با محدودیت مشخص و قابل‌سنجش، نظارت مستقل، پشتوانه مالی معتبر و راهکاری برای جبران خسارت در صورت نقض تعهد باشد.

توصیه کیوبن این است که تمام این مسائل پیش از آغاز عملیات عمرانی به‌طور شفاف و نهایی حل‌وفصل شوند.

کیوبن در این باره نوشت: «پیش از آنکه با صدور مجوز رسمی آخرین ابزار چانه‌زنی شهر را از دست بدهید، تکلیف این بندها را مشخص کنید.»