پیش‌بینی جنجالی اریک اشمیت؛ ایجنت‌های هوش مصنوعی هزاران شغل مدیریتی و هماهنگ‌کننده را حذف می‌کنند

«اریک اشمیت»، مدیرعامل سابق گوگل، معتقد است که مدیران ارشد در آینده به دستیاران هوش مصنوعی مجهز خواهند شد که اشراف کاملی بر تمام ارکان شرکت دارند؛ تحولی که برای کارکنانی با وظیفه اصلی هماهنگی میان بخش‌های مختلف یک کسب‌وکار گسترده، می‌تواند خبری ناخوشایند باشد.

اشمیت در قسمتی از پادکست «In Good Company» توضیح داد که این دستیاران هوشمند می‌توانند همسویی فعالیت‌های شرکت با اصول و ارزش‌های مدیرعامل را ارزیابی کنند، پیگیر روند پیشبرد پروژه‌ها باشند و حتی به شناسایی راهکارهای جدید برای افزایش سودآوری کمک برسانند.

او استدلال کرد که این فناوری می‌تواند کسب‌وکارها را سریع‌تر، چابک‌تر و ساختار آنها را مسطح‌تر کند؛ به شکلی که برای برنامه‌ریزی، جابه‌جایی اطلاعات میان رده‌های مدیریتی و انتقال ارقام در گزارش‌ها، به افراد کمتری نیاز خواهد بود.

اشمیت باور دارد که شرکت‌ها زمان بسیار اندکی برای تطبیق خود با این شرایط دارند. به گفته او، رقابت در عرصه هوش مصنوعی از نبردهای تاریخی رایانه‌های شخصی در برابر مک، یا اندروید در برابر آیفون نیز شدیدتر است؛ ساخت یک مدل تقریباً ۶ ماه طول می‌کشد، آزمایش آن به ۲ ماه زمان نیاز دارد و سپس ظرف ۵ ماه پس از عرضه، مدلی دیگر از راه می‌رسد و از آن سبقت می‌گیرد.

او تأکید کرد: «زمان، در حال فشرده‌سازی تمام چرخه‌ها است.»

مدیرعامل سابق گوگل همچنین این فرضیه را که هوش مصنوعی صرفاً یک حباب است رد کرد و به رشد پرشتاب درآمدهای استارتاپ آنتروپیک (Anthropic) اشاره نمود. اشمیت خاطرنشان کرد که سرعت رشد این شرکت حتی از رکورد ثبت‌شده در دوران مدیریت او در گوگل نیز بیشتر بوده و آن را نمادی از «پول واقعی از مشتریان واقعی» دانست.

به گفته او، تغییراتی که در ذهن دارد هم‌اکنون در آزمایش‌های کوچک‌تر مشهود است. اشمیت به دو بنیانگذار اشاره کرد که شخصاً آنها را می‌شناسد و هر جمعه از یک دستیار هوش مصنوعی می‌خواهند هر رویدادی در شرکت را که با ارزش‌های بنیادی آنها در تعارض است، گزارش کند.

اشمیت افزود مدیر ارشد دیگری نسخه‌ای از خود را به کمک هوش مصنوعی شبیه‌سازی کرده است که پیشرفت کاری کارمندان را بررسی می‌کند، به آنان دستورالعمل می‌دهد و هنگام نیاز به کمک پاسخگو است. به گفته اشمیت، هرچند این شیوه ارتباطی نگران‌کننده به نظر می‌رسید و زمینه رفتارهای سوءاستفاده‌گرانه را داشت، اما سرعت تصمیم‌گیری‌های آن مدیر را به‌شدت افزایش می‌داد.

اشمیت یادآوری کرد روزهایی که سکان مدیریت گوگل را در دست داشت، غرق در جلسات گوناگون بود؛ ۱۲ ساعت در روز و ۵ روز در هفته تنها صرف گوش دادن به توضیحات افراد درباره پروژه‌ها و تصمیم‌گیری‌ها می‌شد. او باور دارد که پلتفرم‌های هوش مصنوعی می‌توانند بخش بزرگی از این «هزینه هماهنگی» (Coordination Tax) را حذف کنند؛ یعنی زحمتی که صرف گردآوری گزارش‌ها، ارجاع آنها به رده‌های بالاتر و هم‌راستا نگه داشتن تیم‌ها می‌شود.

اشمیت حدس می‌زند برای شرکتی با ۱۰ هزار کارمند، ورود هوش مصنوعی ممکن است به این نتیجه برسد که به «چند هزار نفر از کارکنان دیگر نیازی نباشد».

او به یکی از دوستانش اشاره کرد که اداره شرکتی با رشد سریع را بر عهده داشت و ناچار شد ۲۰ درصد از نیروی کار خود، از جمله «نیروهای رابط» را که وظیفه برنامه‌ریزی و هماهنگی میان بخش‌ها را بر عهده داشتند، اخراج کند. آن دوست بعدها به اشمیت گفت که به خاطر این تعدیل نیرو، پیام‌های تهدید به مرگ دریافت کرده بود.

اشمیت خاطرنشان کرد که شرکت‌ها همچنان به نیروهایی که محصولات را تولید می‌کنند، فروش را پیش می‌برند، با نهادهای قانون‌گذار به گفت‌وگو می‌نشینند و تیم‌ها را هدایت می‌کنند، نیازمند خواهند بود. با این حال، توصیه او به کارمندانی که نقش‌های شغلی‌شان در آستانه ناپدید شدن است، این بود که مدیران ارشد باید فرآیند خروج یا انتقال آنها را «به‌صورت قانونی و انسانی» انجام دهند.