پیشرفت کارخانه تراشه‌سازی اینتل در اوهایو؛ تلاش برای جبران ۵ سال تأخیر در اوج تقاضای هوش مصنوعی

شرکت اینتل به نقطه عطف مهمی در ساخت کارخانه غول‌پیکر تولید تراشه خود در شهر نیو آلبانی ایالت اوهایو دست یافت؛ پروژه‌ای که دست‌کم پنج سال از برنامه زمان‌بندی اولیه عقب مانده و تأخیر آن هم‌زمان با جهش بی‌سابقه تقاضا برای تراشه‌های پیشرفته هوش مصنوعی رخ داده است.

اینتل اعلام کرد تیم‌های اجرایی موفق شده‌اند نخستین خرپای سازه‌ای اصلی را در این مجتمع نصب کنند؛ اقدامی که نشان می‌دهد مرحله جدید فرایند ساخت‌وساز رسماً کلید خورده است.

ناگا چندراسکاران، رئیس بخش ریخته‌گری اینتل (Intel Foundry)، در مطلبی در وب‌سایت این شرکت نوشت: «این رویداد نشان‌دهنده گام مهم دیگری در راستای توسعه ظرفیت تولید نیمه‌رساناهای پیشرو در خاک ایالات متحده است.»

با این حال، اینتل برای آنکه این سرمایه‌گذاری هنگفت به سودآوری برسد، هنوز به جذب مشتریان تجاری نیاز دارد.

در ماه سپتامبر، گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه شرکت اس‌کی هاینیکس (SK Hynix)، بزرگ‌ترین تولیدکننده حافظه‌های با پهنای باند بالا (HBM) در جهان، ممکن است با اینتل همکاری کند و بخشی از فضای کارخانه اوهایو را برای تولید تراشه‌های حافظه اجاره نماید؛ هرچند هیچ‌یک از دو شرکت تاکنون این برنامه‌ها را رسماً تأیید نکرده‌اند.

هنگامی که اینتل در سال ۲۰۲۲ برای نخستین بار ساخت مجتمع اوهایو را اعلام کرد، انتظار می‌رفت تحویل تراشه‌ها از سال ۲۰۲۵ آغاز شود. اما اینتل این جدول زمانی را به تعویق انداخت و اکنون تکمیل ساخت‌وساز را برای سال ۲۰۳۰ هدف‌گذاری کرده است. علاوه بر این، راه‌اندازی کارخانه دوم اوهایو در همین سایت، واقع در شمال شرقی کلمبوس، برای سال ۲۰۳۱ برنامه‌ریزی شده است.

این تعویق نشان‌دهنده بازنگری اساسی و گسترده‌تر در بلندپروازی‌های بخش فاندری اینتل تحت مدیریت لیپ-بو تان، مدیرعامل جدید شرکت است.

کارخانه اوهایو تنها بخشی از طرح توسعه جاه‌طلبانه اینتل برای تولید تراشه برای مشتریان خارجی به شمار می‌رود؛ برنامه‌ای که در دوران مدیریت پت گلسینگر، مدیرعامل پیشین شرکت آغاز شد. با این حال، زمانی که تان در سال ۲۰۲۵ سکان هدایت اینتل را به دست گرفت، استراتژی محتاطانه‌تری را برای احیای شرکت در پیش گرفت و تصمیم گرفت پیش از پیشبرد طرح‌های سنگین ساخت کارخانه، منتظر تضمین تقاضای واقعی مشتریان بماند.

با وجود این، اینتل تا اواخر سال ۲۰۲۵ در کارخانه آریزونای خود به مرحله تولید انبوه رسید و پیشرفته‌ترین تراشه‌های لیتوگرافی ۱۸A خود را تولید کرد. چندراسکاران همچنین اعلام کرد که فعالیت کارخانه بعدی این شرکت در آریزونا احتمالاً تا پایان سال ۲۰۲۸ آغاز خواهد شد.

اما اینتل هنوز نتوانسته مشتری خارجی بزرگی برای تراشه‌های ۱۸A تولیدی در آریزونا جذب کند؛ در نتیجه، در حال حاضر از این خطوط تولید برای ساخت پردازنده‌های اختصاصی خود در انواع دستگاه‌ها استفاده می‌کند.

اینتل که روزگاری قدرت بلامنازع دنیای ساخت تراشه بود، با تأخیرهای پیاپی و فلج‌کننده در فناوری‌های ۷ و ۱۰ نانومتری روبه‌رو شد؛ بحرانی که به بدترین سال ارزش سهام این شرکت در سال ۲۰۲۴ انجامید. از آن زمان تاکنون، مشتریان برای بستن قراردادهای جدید با اینتل مردد مانده‌اند.

با این حال، اکنون با اوج‌گیری تاریخی تقاضا برای هوش مصنوعی، ممکن است فرصتی طلایی برای اینتل رقم خورده باشد؛ چراکه شرکت صنایع نیمه‌رسانای تایوان (TSMC) به‌عنوان بزرگ‌ترین تراشه‌ساز جهان، توان پاسخگویی سریع به همه تقاضاها را ندارد. به گفته جردن کلاین، تحلیلگر مؤسسه میزوهو سکیوریتیز، حتی برای غول‌های تراشه‌سازی نظیر انویدیا، ای‌ام‌دی، اپل و برودکام، رقابت بر سر تصاحب ظرفیت خطوط تولید تی‌اس‌ام‌سی به‌شدت فشرده و سنگین است.

به باور دان هاچسون، تحلیلگر شرکت تحقیقاتی تک‌اینسایتس، اینتل می‌تواند به‌عنوان یک منبع جایگزین مطمئن برای تولید تراشه به مشتریان خدمات ارائه دهد.

هاچسون می‌گوید: «شرکت‌ها به منبع دومی نیاز دارند تا بتوانند اهرم فشاری روی تی‌اس‌ام‌سی داشته باشند و قیمت‌ها را منصفانه نگه دارند. در حال حاضر همه غول‌های فناوری مشغول بررسی و آزمایش ظرفیت‌های اینتل هستند.»