دیدگاه جذاب جنسن هوانگ درباره آینده رباتیک با OpenClaw: «برای پختن املت به ایجنت‌ها اره‌برقی ندهید!»

جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، چشم‌انداز هیجان‌انگیز خود را از نحوه شکل‌دهی آینده فناوری توسط پروژه OpenClaw به تصویر کشید؛ چشم‌اندازی که تمرکز ویژه‌ای روی دنیای رباتیک دارد.

هوانگ در جریان رویداد «Build a claw» در لندن توضیح داد که چطور OpenClaw و به‌طور کلی ایجنت‌های هوش مصنوعی می‌توانند جهش‌ها و پیشرفت‌های فوق‌العاده‌ای را در حوزه‌های گوناگون رقم بزنند.

با این حال، حوزه ربات‌های انسان‌نما بود که بیش از هر چیز توجه و اشتیاق او را به خود جلب کرد؛ جایی که هوانگ از ضرورت ایجاد سازوکارهای کنترلی درست صحبت کرد تا مطمئن شویم پتانسیل شگفت‌انگیز این فناوری بدون خطر آزاد می‌شود.

هوش مصنوعی بالاخره «واقعاً کاربردی» شده است

هوانگ صحبت‌هایش را با این نکته شروع کرد که OpenClaw «یکی از مهم‌ترین مدل‌هایی» است که دنیای فناوری تاکنون به خود دیده و می‌تواند موتور محرک پیشرفت در صنایع مختلف باشد.

او با شور و اشتیاق اعلام کرد: «ما حالا شاهد یک نقطه عطف اساسی در هوش مصنوعی هستیم؛ این فناوری بالاخره کاربردی شده است. کار‌هایی که مردم با آن انجام می‌دهند را ببینید؛ از کدنویسی ساده نرم‌افزاری گرفته تا دستیار بازاریابی، دستیار پژوهشی و آزمایشگاهی، کمک به دانشمندان برای کشف داروهای جدید و کمک به مهندسان در اجرای آزمایش‌ها؛ حالا دیگر ایجنت‌ها همه‌جا حضور دارند.»

هوانگ با اشاره به رباتی که توسط شرکت هیومنوید (Humanoid)، از شرکای تجاری انویدیا ساخته شده، خاطرنشان کرد که OpenClaw «نخستین مهار و ساختار قابل‌اتکا» برای ایجنت‌ها محسوب می‌شود؛ ساختاری که او آن را به قرار گرفتن مدل‌های زبانی بزرگ (LLMها) درون یک اسکلت بیرونی تشبیه کرد و سپس به تمجید از مزایای شگفت‌انگیز استفاده از این فناوری در دنیای رباتیک پرداخت.

او گفت: «وقتی این سیستم برای نخستین بار معرفی شد، با خودمان گفتیم عجب سیستم رباتیک دیجیتال فوق‌العاده‌ای! در واقع مثل یک ربات انسان‌نماست که اساساً حکم مهار و بستر فیزیکی را برای یک مدل زبانی بزرگ بازی می‌کند. موتورها، مفاصل حرکتی، چرخ‌ها و بازوها همگی صرفاً ابزار‌هایی هستند که توسط ایجنت مستقر درون رایانه به کار گرفته می‌شوند.»

«بنابراین وقتی اولین بار آن را دیدیم، گفتیم این ابزار بی‌نهایت کاربردی است و ما هم به بهتر شدنش کمک خواهیم کرد؛ اما یک نکته و مشاهده مهم داشتیم: اگر قرار باشد این سیستم‌های مبتنی بر ایجنت به شکلی امن و مطمئن پیاده‌سازی و مستقر شوند، باید نوعی کانتینر یا محیط ایزوله برایشان ایجاد کنیم.»

هوانگ یادآور شد که وضعیت کنونی دنیای هوش مصنوعی درست مثل روز‌های اولیه پیدایش اینترنت است؛ زمانی که مرورگرها هنوز از بقیه اجزای رایانه ایزوله نشده بودند و وقتی کاربر با وب‌سایتی کار می‌کرد، برنامه‌ای دانلود می‌شد که کنترل کامل سخت‌افزار (Bare Metal) را به دست می‌گرفت و به تعبیر او، اغلب «یک بسته ویژه و خطرناک را تحویل رایانه‌تان می‌داد».

هوانگ با اشاره به ضرورت ایجاد یک لایه ایزولاسیون برای سیستم‌های ایجنتی گفت: «کار عاقلانه و بدیهی این است که یک کانتینر یا لایه جداسازی بسازیم؛ در واقع یک سیستم‌عامل دیگر درون دل سیستم‌عامل اصلی. به همین دلیل ما پروژه‌ای به نام OpenShell را توسعه دادیم.»

«وقتی یک سیستم خودمختار می‌سازید، اولین اصل این است که فرض را بر «عدم اعتماد کامل» (Zero Trust) بگذارید. یعنی باید یک سیاست مشخص تعریف کنید و کم‌ترین دسترسی‌های ممکن را به آن بدهید. مثلاً اگر از یک سیستم خودران می‌خواهید برایتان املت درست کند، لزومی ندارد به اره‌برقی دسترسی داشته باشد! تمام چیزی که نیاز دارد یک ماهیتابه است... بنابراین هر وظیفه‌ای که به ایجنت می‌سپارید، باید حداقل اختیارات و دسترسی‌ها را به آن بدهید و مدام عملکردش را زیر نظر بگیرید تا مطمئن شوید مو به مو طبق قوانین پیش می‌رود.»

«عدم اعتماد اولیه، حداقل سیاست‌های دسترسی، پایش لحظه‌ای و مداوم، و قرنطینه شدن درون یک سیستم ایزوله کاملاً تفکیک‌شده از سخت‌افزار؛ این تنها راهی است که می‌توانید ایجنت‌ها را با خیالی آسوده توسعه دهید و به کار بگیرید.»

اما اگر اتفاق غیرمنتظره یا خطایی رخ دهد چه؟ هوانگ در این زمینه کاملاً خوش‌بین بود که اوضاع از کنترل خارج نخواهد شد.

او با خنده گفت: «ما این سیستم‌های خودران را لحظه‌به‌لحظه پایش می‌کنیم و اگر آن ربات دست از پا خطا کند یا کاری مغایر با دسترسی‌های تعیین‌شده انجام دهد، وضعیت را فوراً به ما گزارش می‌دهد و آن‌وقت خودمان تصمیم می‌گیریم که صدای آن را ببُریم و خاموشش کنیم یا نه!»

«تمامی این سازوکارها، این سیستم‌های ارجاع خطا و پلتفرم‌های امنیتی باید ساخته شوند تا بتوانیم همه این ماشین‌ها و ایجنت‌های خودمختار را در نهایت امنیت و اطمینان خاطر به کار بگیریم و پتانسیل شگفت‌انگیز آینده این فناوری را به واقعیت تبدیل کنیم.»