ریسک تازه انویدیا برای نجات استارتاپ‌های ابری هوش مصنوعی از بحران مالی

رویارویی استارتاپ‌های ابری با بحران مالی؛ انویدیا تا کجا به حمایت ادامه می‌دهد؟

انویدیا نقش پررنگی در شکل‌گیری و رشد نسلی از شرکت‌های نوپای خدمات ابری ایفا کرد. اکنون این استارتاپ‌ها با چالش‌های ناشی از رشد سریع و کمبود سرمایه روبه‌رو شده‌اند و بیش از هر زمان دیگری به حمایت مالی و پشتیبانی همه‌جانبه انویدیا چشم دوخته‌اند.

این شرکت‌های ابری نوظهور که توان پردازشی هوش مصنوعی را به شرکت‌های دیگر اجاره می‌دهند، اهداف بسیار پرهزینه‌ای دارند؛ از خرید میلیاردها دلار تراشه گرفته تا تأمین ظرفیت مراکز داده برای راه‌اندازی آن‌ها. هرچند تقاضا برای هوش مصنوعی به بالاترین سطح ممکن رسیده است، اما استقراض چنین مبالغ هنگفتی روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.

با توجه به تأخیر در ساخت مراکز داده و کمبود شدید نیروی برق، نهادهای مالی و ارائه‌دهندگان وام نگران هستند که این شرکت‌های نوپا نتوانند برنامه‌های خود را به‌موقع اجرایی کنند و بدهی‌هایشان را پس بدهند.

این نگرانی‌ها پس از افت شدید سهام شرکت‌های ابری هوش مصنوعی تشدید شد؛ افتی که ریشه در نگرانی از وضع قوانین سخت‌گیرانه‌تر برای مراکز داده پس از انتخابات میان‌دوره‌ای و هم‌چنین تأخیر در پروژه‌های زیرساختی چند میلیارد دلاری مایکروسافت داشت.

انویدیا دلایل موجهی برای حمایت از این شرکت‌ها دارد. استارتاپ‌های ابری، انویدیا را به هزاران مشتری جدید متصل می‌کنند و این شرکت را از وابستگی مطلق به غول‌های ابری مانند گوگل، مایکروسافت و آمازون که خود در حال توسعه تراشه‌های اختصاصی و رقیب هستند، نجات می‌دهند. انویدیا طی سال‌های اخیر با سرمایه‌گذاری مستقیم و حتی دادن تعهدات نامتعارفی نظیر اجاره تضمینی ظرفیت‌های مازاد در صورت بروز بحران، به تقویت این شرکت‌ها پرداخته است.

اکنون گزارش‌های نشریه The Information نشان می‌دهد انویدیا در حال برداشتن گامی فراتر است. بر اساس این گزارش، انویدیا مذاکراتی را برای تضمین تأمین مالی ساخت یک مرکز داده در ویرجینیای غربی آغاز کرده است؛ پروژه‌ای که استارتاپ ابری Nscale در حال احداث آن برای آزمایشگاه Anthropic است.

اگر Nscale از پس بازپرداخت تعهدات مالی خود برنیاید، انویدیا ممکن است ناگهان وارد حوزه ساخت‌وساز و املاک شود و مسئولیت مرکز داده‌ای چند میلیارد دلاری را بر عهده بگیرد که هرگز برنامه‌ای برای اداره آن نداشته است.

مرزهای دست‌ودلبازی انویدیا؛ تا چه اندازه می‌توان ریسک کرد؟

انویدیا در ماه ژوئیه برنامه‌ای با ۳۶ میلیارد دلار تعهد مالی راه‌اندازی کرد تا نقش خود را به‌عنوان ضامن، درست شبیه به ضامنی معتبر برای قراردادهای اجاره، گسترش دهد. این شرکت متعهد شد در صورت خالی ماندن ظرفیت پردازشی، هزینه منابع بلااستفاده را پرداخت کند تا استارتاپ‌های ابری بتوانند بسیار آسان‌تر وام بگیرند و در ازای آن، سهمی از درآمدهای این شرکت‌ها را دریافت نماید.

نقش روبه‌رشد انویدیا نگرانی‌هایی را نیز به‌همراه داشته است. بر اساس گزارش وال‌استریت ژورنال، این شرکت برخی از قراردادهای ذیل این طرح را به‌دلیل نگرانی از نظارت‌ها و موشکافی‌های ضدانحصار متوقف کرد.

انویدیا در همان زمان اعلام کرد که این برنامه همچنان پابرجاست و روند توسعه و بهینه‌سازی آن ادامه دارد.

الکس یه (Alex Yeh)، مدیرعامل استارتاپ ابری GMI که از پشتیبانی انویدیا بهره می‌برد، می‌گوید ساختار این تضمین‌های مالی تاکنون سه یا چهار بار بازنگری شده و تقریباً در هر فصل تغییراتی را تجربه کرده است.

انویدیا در تلاش برای حمایت از اکوسیستم ابری نوظهور، ناچار است میان کمک به موفقیت شرکای تجاری خود و جلوگیری از پذیرش ریسک‌های مالی کمرشکن، تعادلی هوشمندانه برقرار کند.

الکس یه که شرکتش بخشی از طرح حمایتی انویدیا است، تأکید می‌کند که حتی باارزش‌ترین شرکت جهان نیز توانایی نجات و کمک به همه بازیگران بازار را ندارد.

او در این باره می‌گوید: «حتی شرکتی به بزرگی انویدیا نیز سرمایه محدودی در اختیار دارد و ناچار است در انتخاب استارتاپ‌هایی که قصد یاری آن‌ها را دارد، کاملاً گزینشی و هوشمندانه عمل کند.»

ادغام استارتاپ‌های ابری؛ تصاحب دارایی‌های استراتژیک به‌جای خرید کامل شرکت‌ها

صنعت خدمات ابری نوین ممکن است به سمت ادغام و یکپارچه‌سازی حرکت کند؛ به‌ویژه اگر عرضه توان پردازشی به سطح تقاضا برسد و نرخ اجاره پردازنده‌ها کاهش یابد. در چنین وضعیتی، شرکت‌های بزرگ‌تر ابری می‌توانند رقبای کوچک‌تر را بخرند یا دارایی‌های کلیدی آن‌ها را تصاحب کنند.

مؤسسه پژوهشی گارتنر (Gartner) پیش‌بینی می‌کند که حدود ۸۰ درصد از استارتاپ‌های ابری نوظهور تا سال ۲۰۳۰ میلادی دیگر به‌عنوان نهادهای مستقل به فعالیت خود ادامه نخواهند داد.

بیلی لیبی (Billy Libby)، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت تأمین سرمایه Upper90، معتقد است که جریان نقدینگی و وام‌ها هم‌اکنون تنها به سمت بزرگ‌ترین بازیگران ابری که سابقه‌ای اثبات‌شده و مشتریان نامداری دارند سرازیر شده است؛ شرایطی که کار را برای تیم‌های کوچک‌تر بسیار سخت و طاقت‌فرسا می‌کند.

او توضیح می‌دهد: «هزینه‌های استقراض و تأمین مالی بالا رفته و نهادهای مالی وثیقه‌ها و تضمین‌های مطمئن‌تری طلب می‌کنند؛ در نتیجه، تمام سرمایه‌ها پیرامون شرکت‌های شناخته‌شده‌تر و قدرتمندتر متمرکز می‌شود.»

با این حال، این فشارها برای برخی شرکت‌ها فرصت‌ساز شده است. الکس یه اشاره می‌کند که پس از ناکامی استارتاپ‌های کوچک‌تر در جذب سرمایه برای پیشبرد پروژه‌ها، ظرفیت مراکز داده آن‌ها به شرکت GMI پیشنهاد شده است.

او می‌گوید: «از نظر من، این شرایط بهترین فصل برای انجام معاملات سودآور و بستن قراردادهای جدید است.»

الکس یه باور دارد که ادغام در این صنعت الزاماً به معنای خرید شرکت‌ها توسط یکدیگر نخواهد بود؛ بلکه بازیگران قوی‌تر احتمالاً قطعات ارزشمند رقبای در حال شکست، از جمله تراشه‌ها، سهمیه مراکز داده، قراردادهای مشتریان و نیروهای متخصص را تصاحب خواهند کرد.

او در پایان تأکید می‌کند: «من خودِ شرکت‌های ابری را نمی‌خرم، بلکه دارایی‌های استراتژیک و حیاتی آن‌ها را تصاحب می‌کنم.»