اسناد فاش‌شده از Microsoft و OpenAI در پرونده حقوقی New York Times؛ تحرکات جدید در بازار سهام

در حالی که جنگ دونالد ترامپ با شبکه‌های خبری تیتر اول رسانه‌ها را به خود اختصاص داده است، نبرد بسیار مهم‌تری در دادگاهی در منهتن سفلی در حال وقوع است. چه چیزی در خطر است؟ اقتصاد خودِ روزنامه‌نگاری؛ و این جنگ توجه معامله‌گران بازار سهام را به شدت جلب کرده است.

روز جمعه، اظهارات فاش‌شده جدیدی از سوی مدیران Microsoft و OpenAI دفاعیه «استفاده منصفانه» در پرونده شکایت New York Times را به خطر انداخت. این دفاعیه بر این استدلال استوار است که محصول متهم، نه جایگزینی برای اثر اصلی است و نه رقیب مستقیم آن به شمار می‌رود.

بر اساس اسناد منتشرشده و به گزارش وال استریت ژورنال، ظاهراً یکی از مدیران اجرایی OpenAI اعتراف کرده است که چت‌بات‌های آن‌ها دقیقاً چنین ماهیتی دارند: یک «تهدید وجودی» برای روزنامه‌نگاری که اطلاعات را مستقیماً ارائه می‌دهند و نیاز خواننده به کلیک روی لینک‌ها را از بین می‌برند.

گفته می‌شود OpenAI میلیون‌ها مقاله دارای حق چاپ را برای آموزش کپی کرده و احتمالاً از روش‌های هک برای استخراج آن‌ها بهره برده است. بر اساس گزارش واشینگتن پست، برنت هکت (Brent Hecht)، مدیر علوم کاربردی Microsoft، این آموزش را «بزرگترین سرقت کار در تاریخ بشر» توصیف کرده است، در حالی که داده‌های خود این شرکت‌ها نشان می‌دهد نرخ کلیک نشریه New York Times به شدت کاهش یافته است.

در همین حال، به گزارش فایننشال تایمز، گرگ براکمن (Greg Brockman)، هم‌بنیان‌گذار OpenAI، در سال ۲۰۱۷ نوشته بود که انگیزه عمیق او «میلیاردها دلاری» است که امیدوار است از تجاری‌سازی این فناوری به دست آورد. ظاهراً او در واکنش به خبر دور زدن سیستم پرداخت (Paywall) نشریه New York Times توسط یکی از کارمندان، پاسخ داده است: «آه، عالی است».

این یافته‌ها احتمال یک توافق عظیم و قرارداد صدور مجوز را به طور معناداری افزایش می‌دهد؛ در غیر این صورت، پیروزی New York Times در دادگاه می‌تواند برای متهمان فاجعه‌بار و برای شاکی بسیار پرسود باشد.

تنها چالش پیش روی New York Times، بیانیه اول سپتامبر وزارت دادگستری آمریکا بود که با استناد به امنیت ملی، از دادگاه خواست آموزش مدل‌های هوش مصنوعی با آثار دارای حق چاپ را به عنوان «استفاده منصفانه» در نظر بگیرد. استدلال آن‌ها این است که اگر دشمنان خارجی مدل‌های خود را با هر چیزی که به آن دسترسی دارند آموزش دهند، محدود کردن سیستم‌های آمریکایی خطر از دست دادن برتری غیرقابل‌جبران این کشور را به همراه خواهد داشت.

با توجه به بزرگی آنچه در خطر است، شاید تصور کنید این موضوع توجه سرمایه‌گذاران بیشتری را به خود جلب کند، اما سهام New York Times از ابتدای سال تاکنون بدون تغییر مانده و در معاملات روز جمعه نیز تغییر چندانی نکرده است.

وضعیت سهام شرکت New York Times از ابتدای سال جاری تاکنون

با این حال، فعالیت در بازار اختیار معامله (Options) داغ شده است. بخش عمده این جریان، خرید حدود ۴۴۰۰ قرارداد «کال اسپرد» (Call Spread) با قیمت‌های ۷۲.۵ و ۷۷.۵ دلار برای ماه اکتبر با هزینه ۰.۹۲۵ دلار بود؛ موقعیتی که تنها ۱.۳ درصد از قیمت پایانی روز جمعه را برای کسب حداقل ۴.۶ درصد سود تا زمان انقضای اکتبر به خطر می‌اندازد، و در صورت رسیدن سهام به هدف ۷۷.۷۳ دلاری تحلیلگران، پتانسیل سود ۱۰ درصدی یا بیشتر را دارد. حجم همزمان در قراردادهای فروش (Put) با قیمت‌های ۶۲.۵ و ۶۵ دلار برای ماه اکتبر نشان می‌دهد که معامله‌گر احتمالاً با فروش قراردادهای اختیار فروش در قیمت‌های پایین‌تر از کف ماه آگوست، هزینه‌های پرداختی خود را بیشتر کاهش داده است.

سررسید اکتبر نشان‌دهنده این انتظار است که صدور حکم اختصاری یا یک توافق احتمالی ممکن است ظرف چند هفته آینده اتفاق بیفتد؛ احتمالی که ایمیل‌های فاش‌شده به تازگی آن را افزایش داده‌اند.

اما اگر ریسک کار، یک غافلگیری منفی باشد که باعث ثبت کف‌های قیمتی جدید شود و هدف کوتاه‌مدت نیز به هر حال با اجماع تحلیلگران مطابقت داشته باشد، چرا به جای تلاش برای تشخیص اینکه آیا حق بیمه اختیار معامله بیش از حد بالا، پایین یا «دقیقاً مناسب» است، از قراردادهای «در سود» (In the Money) به عنوان جایگزین سهام با ریسک و پاداش مشخص و استفاده کمتر از سرمایه استفاده نکنیم؟ یک کال اسپرد ۶۵/۷۷.۵ دلاری بیش از ۷ دلار پتانسیل صعود در برابر کمی بیش از ۵ دلار ریسک نزول را با حداقل پرداخت حق بیمه خارجی ارائه می‌دهد.

به بیان دیگر: سرمایه کمتر، ریسک مشخص، پرداخت نامتقارن.