جاسوسی هوش مصنوعی در محل کار؛ کارمندان می‌گویند کارفرماها باید قانوناً مچ‌گیری‌هایشان را لو بدهند!

• یک نظرسنجی تازه نشان می‌دهد که استفاده از هوش مصنوعی در شرکت‌های بریتانیایی به‌شدت اوج گرفته است
• اکثر کارمندان مطمئن هستند یا شک دارند که مدیرانشان با ابزارهای هوش مصنوعی آمار کار و رفتارشان را زیر نظر دارند
• حالا بخش عمده نیروی کار خواستار آن شده‌اند که شفاف‌سازی این نظارت‌ها به یک الزام قانونی تبدیل شود

بر اساس یک نظرسنجی جدید پیرامون تغییر و تحولات محیط کار در عصر نفوذ روزافزون هوش مصنوعی، کارمندان در گوشه‌وکنار جهان بیش از هر زمان دیگری متوجه شده‌اند که مدیرانشان با ابزارهای مجهز به هوش مصنوعی آن‌ها را زیر ذره‌بین گذاشته‌اند؛ موضوعی که باعث شده حالا خواستار قانون سفت‌وسختی برای افشای رسمی این مچ‌گیری‌ها باشند.

علاوه بر این، کارمندان حس می‌کنند ورود هوش مصنوعی توقع کارفرماها از حجم کار روزانه‌شان را حسابی بالا برده و به استرس و فرسودگی شغلی‌شان دامن زده است.

این گزارش که حاصل نظرسنجی شرکت Owl Labs از میان ۸ هزار شاغل در سراسر جهان است، تصویر شفافی از نحوه دست‌وپنجه نرم کردن نیروهای کار با الزامات و فشارهای مدرن کاری ارائه می‌دهد.

نظارت و پاییدن با طعم هوش مصنوعی

کاملاً طبیعی است که هیچ‌کس دوست ندارد مثل یک بچه زیر نظر باشد. این که مدیران بخواهند تک‌تک کلیک‌ها و قدم‌های نیروها را بپایند، نشانه افتضاحی از فروریختن اعتماد دوطرفه است و ورود ابزارهای نظارتی هوش مصنوعی عملاً تیر خلاصی به این اعتماد به حساب می‌آید.

داده‌های این گزارش نشان می‌دهد ۵۸ درصد از کارمندان معتقدند کارفرمایشان دست‌به‌دامن ابزارهای نظارتی هوش مصنوعی شده تا آمار کارشان را دربیاورد.

در این میان، ۸۲ درصد شاغلان تأکید دارند که اعلام و افشای این نظارت‌ها باید به قانون رسمی تبدیل شود و دست کارفرما در پنهان‌کاری بسته باشد. نکته جالب دیگر، بالا گرفتن تب پدیده‌ای به نام «کار طبق قانون و شرح وظایف» (Work to Rule) است؛ رفتاری که در آن نیروها مو‌به‌مو فقط به اندازه قراردادشان کار می‌کنند و حتی سر سوزنی اضافه کار نمی‌کنند. ۳۸ درصد از کل کارمندان (شامل ۴۷ درصد نسل Z و ۴۲ درصد از نسل هزاره) گفته‌اند این رویکرد را در پیش گرفته‌اند که به خوبی نشان می‌دهد بی‌اعتمادی در محیط کار جاده‌ای دوطرفه است.

گزارش به ترندهای جالب دیگری هم اشاره کرده؛ مثلاً ۳۰ درصد از افراد روزهایی به دفتر شرکت می‌روند که می‌دانند مدیران ارشد یا مشتریان مهم آنجا هستند تا خودی نشان دهند (موسوم به روزهای بیلبوردی!). همچنین پدیده «چسبیدن به شغل» (Job Hugging) یا همان چسبیدن به شغلی خسته‌کننده و بدون رضایت شغلی صرفاً از ترس بیکاری، حسابی در حال گسترش است و ۳۹ درصد از نسل هزاره و ۴۳ درصد از نسل Z (۳۵ درصد از کل نیروها) به آن اعتراف کرده‌اند.

شتاب سرسام‌آور تغییرات کاری

جمع‌بندی این آمارها واقعیت جدیدی از محیط‌های کاری را به تصویر می‌کشد: کارمندانی که می‌توانند با کمک هوش مصنوعی کارهای بیشتری را جلو ببرند، اما هم‌زمان سایه سنگین نظارت هوش مصنوعی روی اعصابشان رفته و حس امنیت و اعتمادشان را نابود کرده است.

فرانک وایزهاوپت (مدیرعامل شرکت Owl Labs) در این باره می‌گوید: «طی سال‌های اخیر، شرکت‌ها با شتاب عجیبی به سمت استفاده از هوش مصنوعی رفته‌اند و تلاش کردند کارمندان را دوباره به حضور در دفتر تشویق کنند.»

او ادامه می‌دهد: «اگرچه کارفرماها با این کار به بهره‌وری بالاتری رسیدند، اما باید مطمئن شوند فناوری‌ها و قوانین داخلی‌شان همگام با این شتاب سرسام‌آور تغییرات پیش می‌رود و به ضرر نیروها تمام نمی‌شود.»

وایزهاوپت تأکید می‌کند که داده‌های به‌دست‌آمده زنگ خطر افزایش فشار و انتظارات کمرشکن را به صدا درآورده است: «اگر شرکت‌ها می‌خواهند بهترین استعدادهایشان را طی چند سال آینده حفظ کنند، باید روی تجربه کاربری و حس و حال مثبت کارمندان حسابی سرمایه‌گذاری کنند و ابزارهای بهتری در اختیارشان بگذارند، نه اینکه آن‌ها را تحت فشار مداوم بگذارند.»