خالق پلتفرم OpenClaw: در یک ماه ۱۰ میلیون دلار توکن در OpenAI مصرف کردم

• پیتر اشتاینبرگر مدعی شد که تنها در طول یک ماه ۱۰ میلیون دلار توکن در OpenAI مصرف کرده است.
• این ادعا در جریان گفتگوی اشتاینبرگر با دین نکت، مدیر ارشد فناوری Cloudflare، در کنفرانس Cloudflare Connect 2026 مطرح شد.
• خالق OpenClaw از فوریه ۲۰۲۶ در حال همکاری با OpenAI برای توسعه نسل بعدی ایجنت‌های شخصی هوش مصنوعی است.

پیتر اشتاینبرگر (Peter Steinberger)، خالق پلتفرم ایجنت‌های هوش مصنوعی OpenClaw، اعلام کرد که برای اجرای بارهای پردازشی هوش مصنوعی در طول یک ماه، حدود ۱۰ میلیون دلار توکن مصرف کرده است؛ ادعایی که نگرانی‌هایی را درباره نحوه مدیریت هزینه‌های عملیاتی در OpenAI ایجاد کرده، به‌ویژه از این جهت که هزینه این توکن‌ها مستقیماً از محل سرمایه‌گذاری سهام‌داران تأمین می‌شود.

خالق OpenClaw این ادعا را در جریان گفتگو با دین نکت (Dane Knecht)، مدیر ارشد فناوری Cloudflare، در کنفرانس Cloudflare Connect 2026 در سان‌فرانسیسکو مطرح کرد.

انتظار می‌رود OpenAI طی ماه‌های آینده منابع مالی تازه‌ای جذب کند، به‌ویژه در شرایطی که رقیب مستقیم آن یعنی Anthropic برای عرضه اولیه سهام در بورس آماده می‌شود. با این حال، صحبت‌های اشتاینبرگر نشان می‌دهد که او کمتر نگران واقعیت‌های تجاری است و بیش از هر چیز بر پیشرفت سریع ایجنت‌های هوش مصنوعی تمرکز دارد.

پردازش ابری در برابر پردازش محلی

در جریان بحث درباره هوش مصنوعی ابری در این رویداد، دین نکت اشاره کرد که اشتاینبرگر به استفاده از «بودجه‌ای عملاً نامحدود برای مصرف توکن» اعتراف کرده است؛ امکانی که همه افراد در دسترس ندارند. او در ادامه افزود: «نکته‌ای که مردم همیشه متوجه آن نمی‌شوند این است که همه این پردازش‌ها لزوماً مفید و کارآمد نیستند.»

در فضای رقابتی سنگین میان مدل‌ها و ایجنت‌های هوش مصنوعی که جذب و حفظ سرمایه در آن نقشی حیاتی دارد، بیان چنین ادعاهایی تا حدی نسنجیده و پرریسک ارزیابی می‌شود.

با وجود این، دیدگاه‌های اشتاینبرگر درباره نحوه پشتیبانی زیرساخت‌ها از هوش مصنوعی بسیار کارآمدتر از رویکرد بی‌محابای او نسبت به مصرف توکن‌های پردازشی است. او باور دارد که زیرساخت‌های ابری باید تکامل یابند و پردازش بدون وقفه و یکپارچه هوش مصنوعی را فراهم سازند. او در این باره گفت: «احساس می‌کنم چالش اصلی که هنوز بسیاری از افراد با آن مواجه هستند، عقب ماندن زیرساخت‌ها از نیازهای روز است. چرا این فرایندها همچنان باید از کامپیوتر شخصی من استفاده کنند؟ آیا نباید تمام این بار پردازشی روی بستر ابری قرار بگیرد؟»

نظرات او درباره گسترش نقش ایجنت‌های هوش مصنوعی در سال‌های آینده نیز شایان توجه است: «تصور می‌کنم در آینده هر فرد نوعی هوش مصنوعی همراه خواهد داشت که در تمام طول روز فکر می‌کند، به او یاری می‌رساند یا حتی نیازهای بعدی او را پیش‌بینی می‌کند.»

پیام نهفته در این تصویر کاملاً روشن است: شاید در آینده به‌جای طرح پرسش، پاسخ را پیشاپیش دریافت کرده باشید.

مجوزها و نظارت میان ایجنت‌ها

با این حال، ایجنت‌های کاربردی ممکن است تنها به یک سامانه محدود نشوند. اشتاینبرگر معتقد است دست‌کم به فعالیت هم‌زمان دو ایجنت نیاز خواهد بود؛ یکی برای انجام امور اجرایی و دیگری برای بررسی و کنترل کیفیت عملکرد.

او در تشریح این ایده می‌گوید: «شما به ایجنت دومی نیاز دارید که بتواند مجوزها را صادر یا رد کند و سپس این ایجنت با ایجنت اول وارد تعامل و مذاکره شود.»

او صحبت‌های خود را این‌گونه جمع‌بندی کرد: «در بسیاری از مواقع، ایجنت‌ها به این نتیجه می‌رسند که شاید بهتر باشد این اقدام خاص را انجام ندهند یا راهکاری ساده‌تر انتخاب کنند که در چارچوب مرزهای امنیتی تعیین‌شده باقی بماند. بنابراین، ترکیب این دو سامانه اعتماد من را به حدی افزایش می‌دهد که می‌توانم با اطمینان کامل اجازه دهم ایجنت با حداکثر توان کارش را انجام دهد.»