تجهیز تفنگداران دریایی آمریکا به برجک هوش مصنوعی بولفراگ؛ نابودی پهپادها با تیربارهای معمولی

ارتش ایالات متحده در حال به‌کارگیری سامانه‌های پدافند ضدپهپاد خودکار مبتنی‌بر تیربار است تا وابستگی خود را به موشک‌های رهگیر گران‌قیمت کاهش دهد.

شرکت رباتیک دفاعی Allen Control Systems (به‌اختصار ACS) از امضای قراردادی با سپاه تفنگداران دریایی آمریکا خبر داد که بر اساس آن، سامانه سلاح خودکار بولفراگ (Bullfrog) روی پلتفرم متحرک پدافند ضدپهپاد موسوم به سامانه L-MADIS نصب خواهد شد. سامانه پدافندی L-MADIS از یک جفت خودروی آفرود نظامی تشکیل شده است؛ یک خودرو مجموعه‌ای از حسگرها و رادارها را حمل می‌کند و خودروی دیگر به جایگاه سلاح خودکار بولفراگ مجهز می‌شود.

سامانه‌های بولفراگ با سامانه‌های معمول ضدپهپاد مجهز به هوش مصنوعی تفاوت جالبی دارند؛ این برجک‌ها با سلاح اختصاصی و ثابت ساخته نشده‌اند، بلکه طوری طراحی شده‌اند که می‌توان «هر نوع سلاح گرم قدیمی یا مدرن نظامی» را روی آن‌ها سوار کرد تا این سلاح‌های معمولی به سامانه‌هایی تبدیل شوند که قادرند «تهدیدات ورودی را با کسری از هزینه ارزان‌ترین موشک‌های رهگیر جنبشی شناسایی، رهگیری و منهدم کنند».

به بیان دیگر، شرکت ACS ادعا می‌کند ساخت سامانه‌ای که بتواند سلاح‌های موجود در زرادخانه ارتش را با شرایط تطبیق دهد، بسیار ارزان‌تر از سرمایه‌گذاری روی سامانه‌های پدافند هوایی اختصاصی تمام می‌شود. واحدهای بولفراگ بخش هوش مصنوعی، بینایی ماشین و رباتیک هدف‌گیری دقیق را برای نابودی پهپادها فراهم می‌کنند و نیروهای مسلح تنها کافی است سلاح‌های استاندارد خود را به این پایه‌ها متصل نمایند.

شرکت ACS مدل‌های متنوعی از سامانه بولفراگ را متناسب با سلاح‌های مختلف عرضه کرده است؛ از نسخه‌های طراحی‌شده برای تیربار M240 گرفته تا مدل سازگار با تیربار کالیبر ۵۰ مدل M2. این شرکت در حال حاضر روی توسعه مدل‌های سازگار با توپ زنجیری M230 و مینی‌گان M134 نیز کار می‌کند. با توجه به ارجاعات بیانیه مطبوعاتی ACS، تفنگداران دریایی برای این قرارداد نسخه مجهز به تیربار M240 را انتخاب کرده‌اند.

تیربار M240 که کوچک‌ترین سلاح سازگار با سامانه بولفراگ به شمار می‌رود، نرخ آتشی معادل ۸۵۰ تیر فشنگ ۵۱×۷٫۶۲ میلی‌متری ناتو در دقیقه دارد و برد مؤثر آن روی برجک بولفراگ به ۸۰۰ متر می‌رسد. بولفراگِ مجهز به M240 می‌تواند پرنده‌های بدون سرنشین را تا سطح گروه ۳ وزارت دفاع آمریکا (DoD Group 3) سرنگون کند؛ یعنی هر پهپادی با حداکثر وزن برخاست کمتر از ۱٬۳۲۰ پوند (حدود ۶۰۰ کیلوگرم) که در ارتفاعی تا ۱۸٬۰۰۰ پا از سطح دریا (حدود ۵٬۵۰۰ متر) و با سرعتی کمتر از ۲۵۰ گره دریایی پرواز می‌کند. دسته‌بندی پهپادی پنتاگون تا گروه ۵ ادامه دارد که بزرگ‌ترین پرنده‌های بدون سرنشین ارتش مانند RQ-4 گلوبال هاوک را در بر می‌گیرد.

نیروی زمینی ارتش آمریکا و نیروی دریایی این کشور پیش از این استقرار واحدهای بولفراگ را در میدان آغاز کرده بودند و تفنگداران دریایی سومین شاخه نظامی آمریکا هستند که این تجهیزات را تحویل می‌گیرند. شرکت ACS گسترش گسترده پهپادهای ارزان‌قیمت در جنگ روسیه و اوکراین و همچنین منطقه خاورمیانه را دلیل اصلی ضرورت دستیابی به فناوری‌های پدافندی ارزان و هم‌تراز عنوان کرده است.

ویدیوهای منتشرشده در کانال یوتیوب ACS عملکرد میدانی بولفراگ را در ساقط کردن چندین پهپاد کوچک طی نمایش‌های آزمایشی سال‌های اخیر نشان می‌دهد. علاوه بر این، یک ویدیوی کوتاه دیگر در کانال این شرکت نشان می‌دهد که سامانه بولفراگ می‌تواند به‌راحتی هدف‌گیری خود را از پهپادهای هوایی به سمت اهداف زمینی تغییر دهد؛ قابلیتی که نشان می‌دهد بولفراگ صرفاً به سرنگونی اهداف هوایی محدود نمی‌شود.

پس از انتشار ویدیوهایی که تغییر حالت بولفراگ از اهداف هوایی به زمینی را نشان می‌داد، شرکت ACS با ارائه توضیحاتی شفاف‌سازی کرد که بر خلاف برداشت‌های اولیه از این ویدیوها، ادعای هدف‌گیری خودکار انسان‌ها توسط این سامانه صحت ندارد.

نماینده شرکت ACS در این خصوص اعلام کرد: «سامانه بولفراگ از پروتکل‌های حفاظتی نرم‌افزاری بسیار قدرتمندی بهره می‌برد که مانع از درگیری کاملاً خودکار با اهداف معین، به‌ویژه نیروهای انسانی رزمنده می‌شود.»

این شرکت در ادامه توضیح داد که گرچه بولفراگ از نظر فنی توانایی هدف‌گیری انسان‌ها را دارد، اما این کار هرگز بدون نظارت و دستور مستقیم اپراتور انسانی امکان‌پذیر نیست.

سخنگوی شرکت ACS تأکید کرد: «بولفراگ طوری طراحی شده است که در چارچوب قوانین پذیرفته‌شده جنگی و قواعد استاندارد درگیری عمل کند. در این سامانه رایانه تصمیم‌گیرنده نیست، بلکه انسان تصمیم نهایی را می‌گیرد.»