هجوم دیتاسنترهای هوش مصنوعی به اراضی عمومی آمریکا؛ ثبت ۳۵ پروژه عظیم در هزاران هکتار

• بر اساس اسناد رسمی، در حال حاضر ۳۵ درخواست برای ساخت مراکز داده در اراضی عمومی آمریکا ثبت شده است.
• روند صدور مجوز در اراضی عمومی برای توسعه‌دهندگان دیتاسنتر بسیار آسان‌تر و منعطف‌تر است.
• چندین پروژه بزرگ با سرعت سرسام‌آور در مسیر تصویب و اجرا قرار گرفته‌اند.

بر اساس اسناد رسمی اراضی در ایالات متحده، در حال حاضر ۳۵ پروژه مرتبط با مراکز داده برای احداث در اراضی عمومی و دولتی این کشور در دست بررسی است.

این یافته‌ها حاصل گزارشی است که از سوی نهاد مرکز اولویت‌های غرب (Center for Western Priorities) منتشر شده است؛ سازمانی که با بررسی و ردگیری پرونده‌های «اداره مدیریت اراضی آمریکا» تلاش می‌کند شفافیت فرآیند توسعه دیتاسنترها را در سراسر این کشور افزایش دهد.

روند صدور مجوز برای ساخت مراکز داده در اراضی عمومی بسیار آسان‌تر از سایر حوزه‌های قضایی است و به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهد بازبینی‌های سخت‌گیرانه زیست‌محیطی را دور بزنند. از میان این درخواست‌ها، ۱۷ مورد مربوط به احداث پردیس‌های اختصاصی مراکز داده و ۱۳ مورد دیگر برای راه‌اندازی زیرساخت‌های پشتیبان دیتاسنترهای هوش مصنوعی است.

برنامه‌ریزی برای پروژه‌های چندهزار هکتاری

مرکز اولویت‌های غرب اعلام کرد: «ابعاد برخی از این طرح‌ها به‌قدری غول‌آساست که یک دیتاسنتر معمولی در برابر آنها بسیار کوچک به‌نظر می‌رسد.» این مرکز به پروژه ساخت یک مرکز داده هوش مصنوعی در زمینی به وسعت ۹ هزار هکتار اشاره کرد که شرکت «والار اتومیکس» (Valar Atomics) پیشنهاد داده و قرار است برق آن از طریق راکتورهای هسته‌ای کوچک مدولار (SMR) تأمین شود.

یکی از توسعه‌دهندگان به نام «کوپیا» (Copia)، به‌تنهایی ۱۶ درخواست احداث و زیرساخت را در پنج ایالت مختلف ثبت کرده است که یکی از آنها شامل زمینی به مساحت ۲٬۵۲۰ هکتار در نزدیکی لاس‌وگاس می‌شود.

لورن بوگارد، معاون مرکز اولویت‌های غرب، در این‌باره می‌گوید: «مراکز داده مانند نفت، گاز یا مواد معدنی نیستند که مجبور باشیم آنها را از دل زمین‌های دولتی استخراج کنیم چون محل پیدایش آنها آنجاست. برخلاف استخراج معادن یا حفاری چاه، هیچ منبع طبیعی خاصی وجود ندارد که ساخت مراکز داده در اراضی عمومی را الزامی کند و دلیلی ندارد تصور کنیم جای چنین تأسیساتی روی این زمین‌هاست.»

بوگارد در ادامه تأکید می‌کند: «دولت ترامپ باید پیش از هرگونه تصمیم‌گیری برای واگذاری اراضی عمومی به مراکز داده، نظرات و بازخوردهای مردم را جویا شود. هیچ‌یک از این پروژه‌ها نباید بدون چارچوب مجوزی مشخص پیش بروند؛ چارچوبی که به جوامع محلی حق بدهد درباره مکان، شیوه ساخت یا حتی اصل ساخته شدن یا نشدن این مراکز داده تصمیم بگیرند.»

او همچنین افزود: «این فرآیند باید شامل بازبینی‌های دقیق و محلی زیست‌محیطی، فراهم کردن فرصت اعلام‌نظر عمومی و همچنین در نظر گرفتن منافع ملموس برای جوامع محلی از طریق مذاکره باشد تا مطمئن شویم در صورت سودآوری شرکت‌های خصوصی از زمین‌های عمومی، خسارت مردم نیز جبران می‌شود.»

تقابل مردم با دیتاسنترهای هوش مصنوعی

توسعه‌دهندگان مراکز داده در مناطقی که برای استقرار تأسیسات هوش مصنوعی هدف‌گذاری شده‌اند، با مقاومت سرسختانه اهالی روبه‌رو هستند؛ مخالفتی که اکنون مانند یک گلوله برفی رشد کرده و به یک جنبش ضد دیتاسنتر در سراسر ایالات متحده بدل شده است.

نگرانی‌های مردم طیف وسیعی از چالش‌ها را در بر می‌گیرد؛ از تخریب محیط‌زیست و تشدید آلودگی صوتی گرفته تا مصرف بی‌رویه منابع آبی در مناطق درگیر خشکسالی و جهش قیمت حامل‌های انرژی در شرایطی که هزینه‌های سوخت و برق به بالاترین حد خود رسیده است.

با این حال، اتاق بازرگانی ایالات متحده با انتشار گزارشی در ماه اکتبر، تلاش کرد نظر مخالفان ساخت مراکز داده را با اتکا به آمارهای اقتصادی و مزایای محلی این پروژه‌ها تغییر دهد.

بر اساس این گزارش، ساخت یک مرکز داده منفرد می‌تواند در طول دوره دوساله احداث، از ۵٬۲۰۰ فرصت شغلی پشتیبانی کند، ۶۸۰ میلیون دلار به اقتصاد ایالتی تزریق نماید و سالانه ۴۰۰ میلیون دلار درآمد شخصی برای افراد بومی به ارمغان بیاورد.

با این وجود، واقعیت این است که پس از پایان مراحل ساخت دیتاسنتر، بخش عمده این شغل‌ها از بین می‌روند. فرآیند ساخت‌وساز به نیروی انسانی فراوانی نیاز دارد، اما مدیریت روزمره یک مرکز داده فعال را می‌توان با تیمی نسبتاً کوچک اداره کرد.

افزایش مخالفت‌های مردمی باعث شده است برخی از شرکت‌ها برای جلب رضایت بومیان، پیشنهاد پرداخت ده‌ها هزار دلار به خانوارهای محلی را مطرح کنند؛ رویکردی که دونالد ترامپ نیز با تکیه بر آن پیشنهاد داده است سازندگان در صورت مواجهه با مقاومت اهالی، به ساکنان محلی «سود سهام» بپردازند.