ادعای کشف فاکتورسازی مشکوک ۷۸۷ میلیون دلاری در آمریکا با کمک ایجنت‌های هوش مصنوعی

یک کارآفرین اهل کالیفرنیا ۳۷ بسته حاوی شواهد و مدارک را به نهادهای فدرال تحویل داده است، اما تا این لحظه هیچ مرجع رسمی، بررسی یافته‌های حاصل از هوش مصنوعی او را تأیید نکرده است.

مت میکیویچ (Matt Mickiewicz) می‌گوید دسته‌ای از ایجنت‌های هوش مصنوعی (AI-agent swarm) که خودش طراحی کرده، اسناد عمومی و خصوصی را بررسی کرده و حدود ۷۸۷ میلیون دلار صورت‌حساب دولتی را یافته‌اند که به گفته او، «کاملاً غیرمنطقی و نامعقول» است؛ با این حال، این رقم صرفاً برآورد شخصی او به‌شمار می‌رود و هنوز توسط هیچ منبع مستقلی راستی‌آزمایی نشده است.

این تحلیل نخستین بار در پست‌های او در شبکه اجتماعی X منتشر شد؛ جایی که او ابعاد یافته‌های ادعایی و اقداماتی را که پس از آن انجام داده، تشریح کرده است.

جدی‌ترین بخش اتهامات مطرح‌شده

مهم‌ترین ادعای میکیویچ به سالمندان ساکن در آسایشگاه‌ها مربوط می‌شود که نامشان در برنامه پرداخت بیمه مدیکر ثبت شده، در حالی که پزشک مربوطه ظاهراً هرگز آنها را معاینه نکرده است.

بر اساس جدی‌ترین ادعای او، گروهی از سالمندان آسایشگاه‌ها بدون اطلاع در بخش مدیریت مراقبت‌های مزمن (Chronic Care Management) ثبت‌نام شده‌اند؛ برنامه‌ای در پوشش بیمه مدیکر که به پایش مداوم وضعیت بیماران اختصاص دارد و به نام پزشکی ثبت شده که به ادعای او، هرگز بیماران را معاینه نکرده است. طبق پست‌های او در X، این اتفاق سالانه برای بیش از ۱۰۰ هزار سالمند رخ داده که بسیاری از آنها دچار مشکلات شناختی یا زوال عقل بوده‌اند، و پیامک‌های انصراف از طرح نیز تازه پس از ثبت‌نام نهایی برای خانواده‌هایشان ارسال شده است.

این موارد فعلاً در حد ادعا هستند و اثبات آنها نیازمند دسترسی به اسناد مالی مدیکر، مدارک ارائه‌دهندگان خدمات درمانی و پرونده‌های رضایت‌نامه بیماران است؛ مدارکی که صحت هیچ‌یک از آنها به‌صورت مستقل مورد بازبینی قرار نگرفته است.

فرآیند کاری این سیستم از زبان سازنده

میکیویچ فرآیند کاری خود را تطبیق و مقایسه داده‌ها با سوابق عمومی نهادهای فدرال پیش از ارسال به مراجع قانونی توصیف می‌کند.

میکیویچ می‌گوید پیش از ثبت گزارش، پرونده‌های انفرادی را با سوابق وزارت دادگستری آمریکا، پرونده‌های دادگاه‌های فدرال، اسناد ثبت شرکت‌ها و فهرست محرومیت فدرال ارائه‌دهندگانی که از برنامه‌های مدیکر و مدیکید کنار گذاشته شده‌اند، تطبیق داده است. گزارش‌های ارسالی او شامل ۳۷ بسته حاوی شواهد و مدارک بوده که از طریق سامانه America.gov به‌ثبت رسیده‌اند.

در اسناد و شواهد بررسی‌شده، هیچ نشانه‌ای مبنی بر اینکه نهادهای فدرال این گزارش‌ها را دریافت کرده، خوانده‌اند یا اقدامی در رابطه با آنها انجام داده‌اند وجود ندارد. هم‌چنین با نهادهایی چون وزارت دادگستری آمریکا، دفتر بازرسی کل وزارت بهداشت و مراکز خدمات مدیکر و مدیکید برای پیگیری وضعیت این بسته‌ها ارتباط برقرار شده است و در صورت دریافت پاسخ، به این گزارش اضافه خواهد شد.

پرونده‌های رسمی فدرال چه می‌گویند؟

اقدامات مستند قضایی فدرال تأیید می‌کنند که کلاهبرداری مالی در آسایشگاه‌های سالمندان یک معضل واقعی و تحت پیگرد است، هرچند این احکام مستقیماً یافته‌های خاص میکیویچ را اثبات نمی‌کنند.

تخلفات مالی در آسایشگاه‌های سالمندان یکی از حوزه‌های فعال برای مراجع قانونی فدرال به‌شمار می‌رود. وزارت دادگستری آمریکا اخیراً موفق به محکومیت مالک یک آزمایشگاه در مریلند به جرم فاکتورسازی متقلبانه شد که ۱۸٫۷ میلیون دلار صورت‌حساب برای آزمایش‌های تنفسی سالمندان در آسایشگاه‌ها به مدیکر تحویل داده بود؛ صورت‌حساب‌هایی که حتی نام بیمارانی را که پیش‌تر فوت کرده بودند نیز در بر می‌گرفت. سازمان مدیکر پیش از کشف این پرونده، بیش از ۷٫۲ میلیون دلار از این مبلغ را پرداخت کرده بود.

در توافقی دیگر در سال ۲۰۲۵، شبکه درمانی Centers Healthcare موافقت کرد بیش از ۶ میلیون دلار برای حل‌وفصل پرونده اتهامات خود پرداخت کند؛ اتهامی مبنی بر اینکه ۴۴ مرکز درمانی تخصصی تحت پوشش آن، گزارش‌های هزینه مدیکر را با اظهارات نادرست درباره تراکنش‌های مالی ارائه کرده بودند. این پرونده‌ها اثبات می‌کنند نوع تخلفی که میکیویچ توصیف می‌کند کاملاً واقعی است، اما نشان‌دهنده معتبر بودن مدارک اختصاصی او نیست.

ناهماهنگی داده‌ها دلیلی بر وقوع جرم نیست

حجم غیرعادی صورت‌حساب‌ها می‌تواند نشانه‌ای از تخلف باشد، اما به همان اندازه ممکن است ناشی از خطاهای کدگذاری، شیوه‌های درآمدزایی تهاجمی اما قانونی، یا صرفاً داده‌های ناقص باشد.

الگوهای پرداختی و صورت‌حساب‌های نامتعارف شاید نشان‌دهنده کلاهبرداری باشند، اما در عین حال می‌توانند از اشتباهات کدگذاری پزشکی، راهکارهای تهاجمی ولی قانونی برای کسب سود، یا نقص اطلاعات سرچشمه گرفته باشند.

میکیویچ در پست‌های خود اذعان دارد که بیشتر افراد و شرکت‌های نام‌برده، هیچ پرونده کیفری علنی در دادگاه‌ها ندارند. نبود اتهام رسمی نه دلیلی بر بی‌گناهی است و نه دلیلی بر گناهکاری؛ بلکه ممکن است صرفاً به این معنا باشد که هنوز پرونده‌ای تشکیل نشده یا جنبه عمومی پیدا نکرده است.

ابهامات بی‌پاسخ در این پرونده

رقم ۷۸۷ میلیون دلاری و ساختار آن همچنان نامشخص است و اهمیت واقعی این ماجرا برای پرداخت‌کنندگان مالیات، کاملاً به نتایج بررسی‌های مستقل وابسته خواهد بود.

رقم ادعایی ۷۸۷ میلیون دلار هنوز مشخص نیست بر چه اساسی محاسبه شده است. معلوم نیست آیا این رقم نشان‌دهنده درخواست‌های ثبت‌شده است، پرداخت‌های واقعی صورت‌گرفته، یا مجموعی از ریسک‌های تخمینی برآمده از ده‌ها مغایرت آماری نامرتبط. این تمایزها در هزینه‌های نظام درمانی که از طریق مالیات بر حقوق و حق بیمه شهروندان تأمین مالی می‌شود، اهمیت فوق‌العاده‌ای دارند و بررسی صورت‌حساب‌های نامتعارف را، فارغ از پیامدهای حقوقی نهایی، به موضوعی حساس برای منافع عمومی تبدیل می‌کنند.

تا زمانی که مراجع فدرال یا بازرسان مستقل اسناد و مدارک اولیه را بررسی نکنند، دستاورد میکیویچ تنها مجموعه‌ای از ادعاهای باجزئیات و خودگزارش‌شده تلقی می‌شود و هیچ مهر تأیید رسمی دیگری بر آن نخورده است.