گسترش پذیرش هوش مصنوعی در سازمان‌ها؛ نیاز به زیرساخت‌های ذخیره‌سازی داده اوج می‌گیرد

• طبق بررسی‌های شرکت Seagate، حدود ۹۹ درصد از شرکت‌ها پیش‌بینی می‌کنند که هوش مصنوعی نیاز آن‌ها به فضای ذخیره‌سازی را در سه سال آینده افزایش دهد.
• تنها ۳۸ درصد از سازمان‌ها خود را برای تقاضای آینده کاملاً آماده می‌دانند.
• زیرساخت ذخیره‌سازی یکی از بزرگ‌ترین موانع در مسیر استقرار سیستم‌های هوش مصنوعی به شمار می‌رود.

داده‌های جدید منتشرشده از سوی شرکت Seagate نشان می‌دهد که هوش مصنوعی اهمیت تجاری اطلاعات ذخیره‌شده را افزایش داده و هم‌زمان ضعف‌های موجود در آمادگی زیرساختی سازمان‌ها را نمایان کرده است.

تحقیقات این شرکت حاکی از آن است که ۹۹ درصد از پاسخ‌دهندگان انتظار دارند بارهای کاری هوش مصنوعی، نیازهای ذخیره‌سازی آن‌ها را در سه سال آینده افزایش دهد.

با این حال، تنها ۳۸ درصد از این افراد سازمان خود را کاملاً آماده توصیف می‌کنند؛ در حالی که ۴۳ درصد، زیرساخت ذخیره‌سازی را یکی از موانع اصلی برای استقرار گسترده‌تر هوش مصنوعی می‌دانند.

هوش مصنوعی اهمیت برنامه‌ریزی برای ذخیره‌سازی را دوچندان می‌کند

این نظرسنجی که نظرات بیش از ۲۷۰۰ تصمیم‌گیرنده حوزه فناوری را گردآوری کرده، نشان می‌دهد که ۸۶ درصد از آن‌ها بازگشت سرمایه متوسط یا قابل‌توجهی از سرمایه‌گذاری‌های خود در بخش هوش مصنوعی گزارش کرده‌اند.

در میان این پاسخ‌دهندگان، ۳۳ درصد اعلام کردند که سازمان‌هایشان هم‌اکنون شاهد مزایای مالی یا عملیاتی ملموس و قابل‌توجهی از پروژه‌های هوش مصنوعی هستند.

این بازدهی، اهمیت حفظ اطلاعاتی را که می‌تواند از مدل‌های آینده، برنامه‌ها و تصمیم‌گیری‌ها در میان نیازمندی‌های متغیر تجاری پشتیبانی کند، افزایش می‌دهد.

نزدیک به ۷ نفر از هر ۱۰ پاسخ‌دهنده انتظار دارند که نیازمندی‌های ذخیره‌سازی حداقل ۲۶ درصد رشد کند؛ از جمله ۳۲ درصد که پیش‌بینی می‌کنند این رشد از مرز ۵۰ درصد نیز عبور خواهد کرد.

علاوه بر این، ۹۸ درصد از پاسخ‌دهندگان، ذخیره‌سازی را بیشتر یک زیرساخت استراتژیک می‌دانند تا صرفاً یک کارکرد اداری در حوزه فناوری.

با این وجود، این نظرسنجی نشان می‌دهد که سطح آمادگی سازمان‌ها همچنان ناقص است؛ به‌طوری‌که ۵۳ درصد از افراد، کیفیت و آمادگی داده‌ها را به عنوان یکی دیگر از مشکلات عمده در استقرار سیستم‌ها شناسایی کرده‌اند.

بنابراین، چالش ذخیره‌سازی بالاتر از دسترسی به توان پردازشی (با ۲۷ درصد) و محدودیت‌های انرژی (با ۲۴ درصد) قرار می‌گیرد.

این ارقام نشان می‌دهند که صرفاً با افزودن ظرفیت پردازشی، نمی‌توان محدودیت‌های زیرساختی سازمان‌ها را در هنگام استقرار سیستم‌های هوش مصنوعی که روزبه‌روز به داده‌های بیشتری نیاز دارند، برطرف کرد.

پایداری زیست‌محیطی به بخشی از معادله ذخیره‌سازی تبدیل می‌شود

توسعه زیرساخت‌ها همچنین با نگرانی‌هایی در زمینه پایداری محیط‌زیستی مواجه است؛ به‌طوری‌که ۷۷ درصد از پاسخ‌دهندگان از تأخیر یا تغییر در برنامه‌های توسعه خود خبر داده‌اند.

از این میزان، ۳۶ درصد اعلام کردند که سرمایه‌گذاری‌هایشان دستخوش تغییرات عمده‌ای شده است، در حالی که ۴۱ درصد دیگر، تعویق‌های کوتاه‌تری را به دلیل ملاحظات پایداری تجربه کرده‌اند.

مصرف انرژی با ۶۲ درصد، بیشترین عامل زیست‌محیطی بود که برای سخت‌افزارهای ذخیره‌سازی در نظر گرفته شده است.

طول عمر تجهیزات با ۵۵ درصد در رتبه بعدی قرار دارد؛ همچنین پاسخ‌دهندگان به‌طور گسترده‌ای افزایش دوره‌های سرویس سخت‌افزار را با بهبود پایداری در عملیات دیتاسنترها مرتبط دانستند.

بر اساس پاسخ‌های نظرسنجی، اعتماد فعلی سازمان‌ها پایین‌تر از انتظارات آینده آن‌هاست؛ به‌طوری‌که تنها ۳۹ درصد، عملیات ذخیره‌سازی خود را در شرایط کنونی کاملاً پایدار و سازگار با محیط‌زیست توصیف می‌کنند.

این نسبت زمانی که پاسخ‌دهندگان وضعیت پایداری ذخیره‌سازی سازمان خود را در پنج سال آینده ارزیابی می‌کنند، به ۶۱ درصد افزایش می‌یابد.

میزان بودجه نیز بر این انتظارات تأثیرگذار است؛ ۷۰ درصد از سازمان‌هایی که بودجه پایداری آن‌ها بیش از ۱۰۰ میلیون دلار است، انتظار دارند ظرف پنج سال آینده به عملیات کاملاً پایداری دست یابند.

در مقایسه، ۴۸ درصد از سازمان‌هایی که بودجه پایداری سالانه آن‌ها کمتر از یک میلیون دلار است، پیش‌بینی می‌کنند که در همین بازه زمانی به چنین سطحی برسند.

مواد آموزشی، مجموعه‌داده‌های فعال، چک‌پوینت‌های مدل‌ها و خروجی‌های ذخیره‌شده می‌توانند نیازمندی‌های زیرساختی بسیار متفاوتی را در طول چرخه حیات یک سیستم هوش مصنوعی تحمیل کنند.

برای سازمان‌هایی که در حال گسترش عملیات هوش مصنوعی خود هستند، این تفاوت‌ها باعث می‌شود تصمیم‌گیری درباره معماری ذخیره‌سازی، طول عمر تجهیزات، مصرف انرژی و برنامه‌ریزی ظرفیت، بیش از پیش به یکدیگر وابسته شوند.

این نظرسنجی لزوماً به این معنا نیست که همه سازمان‌ها با هزینه‌های یکسانی روبه‌رو خواهند شد؛ اما یافته‌های آن به وضوح نشان می‌دهد که رشد تقاضا برای ذخیره‌سازی داده‌ها یک انتظار عمومی و فراگیر در سطح صنعت است.