چرا در پرونده عرضه عمومی سهام Anthropic جای آمارهای مالی کلیدی خالی است؟

شرکت Anthropic روز دوشنبه امیدنامه مورد انتظار خود برای عرضه اولیه سهام (IPO) را ثبت کرد؛ سندی که پیش از ورود این شرکت به بازار بورس، بخش‌هایی از مدل کسب‌وکار، استراتژی‌ها و چشم‌انداز ریسک آن را مشخص می‌کند. هرچند این پرونده ثبت‌نام، معروف به فرم S-1، چند صد صفحه طول دارد، اما حاوی حذفیات چشمگیری است و جای برخی از آمارهای مالی کلیدی در آن خالی مانده است.

در یکی از ده‌ها نمونه سانسورشده در متن سند آمده است: «Claude سریع‌ترین نرخ پذیرش سازمانی را در میان تمام فناوری‌های تاریخ تجربه کرده است؛ موضوعی که از رشد درآمدهای شرکت از صفر دلار در زمان راه‌اندازی تجاری در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۳ تا مبلغ _____ دلار در دوره سه‌ماهه منتهی به ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ کاملاً مشهود است.»

البته سانسور و پنهان کردن بخش‌هایی از داده‌ها در پرونده‌های S-1 توسط شرکت‌ها اتفاقی نسبتاً رایج است و قوانین کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا نیز تا حدی در این زمینه انعطاف به خرج می‌دهند، به‌ویژه هنگامی که پای اطلاعات «محرمانه و تجاری» در میان باشد.

با این حال، بررسی دقیق اینکه شرکت‌ها چه مواردی را از پرونده عمومی خود حذف می‌کنند، تصویر روشنی از وضعیت آنها ارائه می‌دهد. در مورد Anthropic، جزئیات جاافتاده بیشتر حول محور گزارش‌های مالی تازه‌ترین فصل سال، یعنی سه‌ماهه منتهی به پایان سپتامبر، و قراردادهای اجاره مربوط به سرمایه‌گذاری‌های زیرساخت محاسباتی می‌چرخد. اگرچه کارشناسان انتظار دارند پیش از عرضه عمومی سهام جزئیات بیشتری شفاف شود، اما غیبت فعلی این اعداد می‌تواند نشانه تردیدها و عدم قطعیت‌های حاکم بر سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی باشد، چراکه فعالان این حوزه با تمام توان برای تأمین توان پردازشی کافی تلاش می‌کنند.

شرکت Anthropic به درخواست‌ها برای ارائه توضیح پاسخی نداده است.

مایکل دامبرا، استاد حسابداری و حقوق در دانشکده مدیریت دانشگاه بوفالو، توضیح می‌دهد که حذف داده‌های سه‌ماهه سوم شرکت دلایل کاملاً منطقی و عملی دارد: ۳۰ سپتامبر تنها چند هفته پیش به پایان رسیده و بستن حساب‌ها و دفاتر مالی برای شرکتی در این ابعاد، کاری زمان‌بر است.

دامبرا می‌گوید شرکت‌ها در قبال ادعاهای نادرست در فرم‌های ثبت‌نام خود مسئولیت قانونی دارند، به همین دلیل انگیزه بسیار بالایی دارند که تا پیش از حسابرسی و راستی‌آزمایی کامل، آماری را منتشر نکنند. به گفته او، بر اساس مقررات کمیسیون بورس و اوراق بهادار، اگر ورود سهام Anthropic به بورس دیرتر از اواسط نوامبر صورت گیرد، این شرکت باید پرونده خود را با اطلاعات مالی فصل سوم به‌روزرسانی کند.

در خصوص قراردادهای اجاره مراکز داده، اریکا نیومن، استاد حسابداری در دانشگاه ایالتی یانگزتاون، معتقد است که پوشاندن بخش‌های محرمانه از ضمائم قراردادها، از جمله شرایط اجاره‌نامه‌ها، اتفاقی غیرعادی به شمار نمی‌رود.

با این حال، نیومن تأکید می‌کند باید موشکافانه دید که آیا حذفیات صورت‌گرفته مانع ارزیابی تعهدات مالی Anthropic توسط سرمایه‌گذاران می‌شود یا تحلیل جریان نقدینگی شرکت را برای آنها دشوار می‌سازد یا خیر.

بر اساس مندرجات فرم S-1، بخش عمده‌ای از تعهدات مالی Anthropic به پردازش و زیرساخت رایانشی مربوط می‌شود؛ بخشی که مهم‌ترین هزینه عملیاتی کسب‌وکار ما توصیف شده است. این موضوع هم‌زمان یک ریسک تجاری جدی نیز به شمار می‌رود که در دو بعد کمبود عرضه سخت‌افزار و سرمایه‌گذاری بیش از حد نمایان است؛ آن هم در شرایطی که بخشی از صنعت هوش مصنوعی پیش‌تر درباره احتمال کند شدن روند توسعه به دلیل کمبود تراشه‌ها هشدار داده بودند.

امیدنامه Anthropic تأکید ویژه‌ای بر ریسک‌های سرمایه‌گذاری بیش از حد دارد و تصریح می‌کند که این شرکت ناچار است دست به پیش‌سرمایه‌گذاری‌هایی در حوزه منابع پردازشی بزند که شاید در نگاه نخست، به شکلی غیرمسئولانه بزرگ و سنگین به نظر برسند.

شرکت Anthropic توضیح می‌دهد که به تراشه‌ها به‌عنوان یک استخر منابع یکپارچه و تعویض‌پذیر از شرکای استراتژیک متعدد، از جمله آمازون، گوگل، انویدیا و AMD نگاه می‌کند. این شرکت خاطرنشان کرده که وارد قراردادهایی با مجموع تعهد پرداختِ بیش از _____ دلار شده است که تقریباً تمام آن به زیرساخت‌ها و توان محاسباتی اختصاص دارد. موعد تکمیل برخی از این قراردادها پیش از دسامبر ۲۰۳۰ خواهد بود، در حالی که برخی دیگر ممکن است تا سال ۲۰۴۵ ادامه داشته باشند.

اگرچه در این امیدنامه به عدم قطعیت‌های حوزه پردازش ناشی از محدودیت منابع زمین و برق اشاره شده است، اما پاتریک مورهد، مدیرعامل و تحلیلگر ارشد مؤسسه Moor Insights & Strategy، باور دارد که سرمایه‌گذاران مستحق دریافت اطلاعات بسیار دقیق‌تری هستند.

مورهد در این باره می‌گوید: «موضوع بر سر سنجش دقیق احتمال رخ دادن هر چالش و شدت اثرگذاری آن در هر بخش است. Anthropic اطلاعات بیشتری به سرمایه‌گذاران بدهکار است؛ از جمله تخمین درصدی از احتمال وقوع این مشکلات و میزان ضربه‌ای که می‌توانند وارد کنند، نه اینکه صرفاً به‌کلی‌گویی و آوردن عبارت‌هایی مانند می‌تواند تأثیر مادی و چشمگیر بگذارد بسنده شود.»

با این حال، Anthropic در بخش پاورقی‌ها برآوردهای خیره‌کننده‌ای ارائه می‌دهد. از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۵، این شرکت قراردادهای اجاره پردازش و زیرساخت خود را با حداقل تعهدات پرداخت آتی به ارزش مجموعاً حدود ۴۱۷ میلیارد دلار آغاز کرده یا مورد بازنگری قرار داده است. همچنین از ۳۰ ژوئن، ۲۴۵ میلیارد دلار دیگر به تعهدات پرداخت آینده خود اضافه کرده که همگی به قراردادهای زیرساختی پیوند دارند. این شرکت افزون بر این، برخی از قراردادهای تجاری موجود را نیز توسعه داده است که هنوز نهایی نشده‌اند و رقمی بین ۱۲۵ تا ۱۵۰ میلیارد دلار به بار می‌آورند.

به گفته Anthropic، با در نظر گرفتن قراردادهای کوتاه‌مدت با حداقل پرداخت‌های غیرقابل فسخ، ۲۱ میلیارد دلار دیگر نیز به این مبالغ افزوده می‌شود. در مجموع، در صورت پایبندی به تمامی این تعهدات، این شرکت حداقل رقمی معادل ۸۰۸ میلیارد دلار بدهکار خواهد بود.

بن باجارین، مدیرعامل و تحلیلگر ارشد مؤسسه Creative Strategies که بازار تراشه‌ها را رصد می‌کند، می‌گوید این سند به احتمال فراوان نسخه اولیه امیدنامه است و انتظار می‌رود بسیاری از جاهای خالی در نسخه به‌روزرسانی‌شده پر شوند.

با وجود رواج چنین سانسورهایی در فرم‌های S-1، دامبرا آنها را بحث‌برانگیز توصیف می‌کند. در حالی که شرکت‌ها مدعی محافظت از اطلاعات اختصاصی و تجاری خود هستند، منتقدان بر این باورند که آنها از این ابزار به شکلی فرصت‌طلبانه بهره می‌برند تا از افشای داده‌های حساس سیاسی یا اجتماعی بگریزند.

اما دامبرا خاطرنشان می‌کند که پنهان‌سازی اطلاعات ممکن است هزینه‌ساز شود. طبق بررسی‌ها، شرکت‌هایی که اطلاعات پرونده S-1 خود را سانسور می‌کنند، با احتمال بالاتری در زمان عرضه اولیه، ارزش سهام خود را پایین‌تر از رقم واقعی قیمت‌گذاری می‌کنند.

به گفته دامبرا، شرکت‌ها هنگام پنهان کردن جزئیات در فرم S-1 متوجه هستند که یک شکاف اطلاعاتی میان خود و سرمایه‌گذاران ایجاد کرده‌اند. از آنجا که سرمایه‌گذاران با بدگمانی به این خلاء می‌نگرند، شرکت‌ها ناچار می‌شوند برای ترغیب آنها به خرید، سهام خود را با قیمتی پایین‌تر به بازار عرضه کنند.

هنوز مشخص نیست که قیمت پایانی سهام Anthropic چقدر خواهد بود یا سرمایه‌گذاران این سانسورها را چگونه تعبیر خواهند کرد. اما به گفته باجارین، در حال حاضر کل صنعت هوش مصنوعی از نظر دسترسی به تراشه‌ها و زیرساخت‌ها با ابهام‌ها و جاهای خالی متعددی روبه‌رو است و همه این‌ها ریسک‌های اجتناب‌ناپذیری به شمار می‌آیند.

او در جمع‌بندی می‌گوید: «تمام این ماجراها نشان می‌دهد که ما در پذیرش سازمانی هوش مصنوعی هنوز در گام‌های بسیار ابتدایی هستیم؛ بازاری عظیم که ارزش سالانه آن از ۳ تریلیون دلار فراتر خواهد رفت و همچنان به رشد خود ادامه می‌دهد.»