شلیک پهپادهای جت سه‌بعدی هل‌هاوند از روی باگی؛ هدایت مأموریت‌های خودران تنها با یک کنترلر

• شرکت کامینگز ایرواسپیس دو پهپاد جت هل‌هاوند S3 (ساخته‌شده با پرینتر سه‌بعدی) را از روی پرتابگر نصب‌شده بر خودروی باگی شلیک کرد که نخستین تجربه در نوع خود برای این سلاح به شمار می‌رود.
• تنها یک اپراتور توانست با استفاده از یک سیستم کنترل آتش دستی، هر دو پهپاد را به مأموریت‌های خودران جداگانه اعزام کند.
• پرتابگر جدید گنجایش حمل حداکثر ۸ پهپاد را دارد و این شرکت قصد دارد در مراحل بعدی آن را از روی خودروهای زمینی بدون سرنشین و شناورهای دریایی شلیک کند.

یک شرکت کوچک صنایع دفاعی آمریکایی به‌تازگی نشان داده است که قدرت هوایی تولید انبوه با پرینت سه‌بعدی در میدان نبرد چه شکلی خواهد داشت؛ ارتشی کوچک که به‌سادگی در پشت یک خودروی همه‌جارو (باگی) جای می‌گیرد.

شرکت کامینگز ایرواسپیس (Cummings Aerospace) دو فروند از پهپادهای جت پرینت سه‌بعدی هل‌هاوند S3 را شلیک کرد. این شلیک از روی پرتابگری انجام شد که بر پشت یک خودروی باگی پولاریس (Polaris) نصب شده بود و تنها یک اپراتور با استفاده از یک کنترلر دستی توانست هر دو پهپاد را به مأموریت‌های خودران جداگانه هدایت کند.

به گفته این شرکت، آزمایش اخیر به تمام اهداف تعیین‌شده دست یافته و چندین رکورد تازه را برای این سلاح مجهز به موتور توربوجت ثبت کرده است.

انتقال پهپادها از کوله‌پشتی سرباز به پشت خودروی باگی

این نمایش عملیاتی در تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۲۶ در میدان آزمایش پهپادی پندلتون ایالت اورگن انجام شد و طی آن، یکی از مهندسان شرکت دو پهپاد هل‌هاوند را یکی پس از دیگری پرتاب کرد. هر دو پهپاد حامل محموله‌های آموزشی (غیرانفجاری) بودند و مسیرهای ازپیش‌تعیین‌شده متفاوتی را با سرعت‌های گوناگون طی کردند؛ نتایج این آزمایش در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ رسماً اعلام شد.

تا پیش از این، هل‌هاوند تنها در نسخه انفرادی و قابل‌حمل توسط نفر در بیش از ده‌ها پرواز آزمایشی شرکت کرده بود. آزمایش اخیر اولین شلیک این پهپاد از روی یک خودرو، نخستین به‌کارگیری پرتابگر جدید با ظرفیت ۸ پهپاد، نخستین شلیک متوالی مدل S3 و نخستین باری بود که یک اپراتور توانست بیش از یک پهپاد هل‌هاوند را به‌طور هم‌زمان کنترل کند.

پیش از پرتاب، اپراتور نقاط مسیر، ارتفاع پروازی و مسیر حرکت هر پهپاد را در سیستم کنترل آتش دستی برنامه‌ریزی کرد. پهپادها پس از برخاستن، مسیرهای تعیین‌شده را به‌صورت کاملاً خودران طی کردند و هم‌زمان داده‌ها را به مرکز ارسال نمودند؛ بدین‌ترتیب اپراتور توانست هر دو پرواز را به‌طور زنده زیر نظر بگیرد و در صورت نیاز، مسیر هر یک را تغییر دهد یا مأموریت را لغو کند.

هدف اصلی این طرح، انجام کارهای بزرگ‌تر با نیروی انسانی کمتر است. همان‌طور که شیلا کامینگز، مدیرعامل این شرکت بیان می‌کند، به‌جای آنکه یک سرباز مجبور باشد یک پهپاد را به‌صورت دستی تا رسیدن به هدف هدایت کند، حالا یک سرباز با استفاده از یک سیستم کنترل آتش می‌تواند هم‌زمان چندین پهپاد هل‌هاوند را به سمت چندین هدف مختلف روانه سازد.

پهپاد هل‌هاوند S3 تقریباً به اندازه یک چوب بیسبال است و حدود ۵٫۹ کیلوگرم (۱۳ پوند) وزن دارد. موتور توربوجت آن امکان پرواز در بردی فراتر از ۶۰ کیلومتر (۳۷ مایل) با سرعتی تا ۶۱۸ کیلومتربرساعت (۳۸۴ مایل‌برساعت) را فراهم می‌کند؛ ویژگی فوق‌العاده‌ای که آن را در کلاسی کاملاً متفاوت از کوادکوپترهای پروانه‌ای و مهمات سرگردانی قرار می‌دهد که تا کنون چهره جنگ اوکراین را شکل داده‌اند.

ساخت این پهپاد نیز به مراتب ساده‌تر است؛ چراکه با بهره‌گیری از فناوری پرینت سه‌بعدی و قطعات تجاری آماده در بازار، امکان اعمال تغییرات سریع، تعمیرات آسان و تولید انبوه در صورت نیاز وجود دارد. شرکت کامینگز ایرواسپیس، هل‌هاوند را نه یک مهمات تک‌منظوره، بلکه سلاحی چندمنظوره می‌داند که می‌تواند به‌عنوان مهمات پرسهزن (سرگردان)، مهمات هدایت‌شونده دقیق، پهپاد انتحاری یا حتی سامانه رهگیر ضدپهپاد عمل کند.

اپراتورها می‌توانند در کمتر از ۲ دقیقه و بدون نیاز به هیچ ابزاری، بین ۴ ماژول مأموریتی مختلف شامل زره‌پوش‌شکاف، ترکش‌شونده شدیدالانفجار، جنگ الکترونیک و اهداف فریبنده جابه‌جا شوند.

این شرکت پیش از این اعلام کرده بود که بیشینه سرعت ثبت‌شده این موتور توربوجت امکان تعقیب و نابودی پهپادهای کوچک‌تر دسته‌های ۲ و ۳ را فراهم می‌کند و به این سلاح نقش یک شکارچی-قاتل را در برابر سایر پرنده‌های بدون سرنشین می‌دهد.

زاویه مقابله با پهپادها احتمالاً مهم‌ترین جنبه این پروژه است؛ چراکه تهدیداتی که این سلاح برای پاسخ به آن‌ها ساخته شده، روزبه‌روز هوشمندتر و ارزان‌تر می‌شوند. گزارش‌های اخیر درباره هوش مصنوعی پهپادی تحت حمایت ناتو که هدف خود را به‌طور مستقل انتخاب و به آن حمله کرد، در کنار نمایش ارتش آمریکا از پهپاد بومی «دراگون» مجهز به بمب‌های پرینت سه‌بعدی، تنها بخش کوچکی از این کوه یخ هستند. بدنه‌های ارزان‌قیمت و قابل‌پرینت در حال تبدیل شدن به سکه رایج نبردهای امروزی، چه در جبهه تهاجم و چه در خطوط دفاعی، هستند.

بخش عمده جذابیت هل‌هاوند S3 به‌عنوان یک راهکار کارآمد، در فرآیند ساخت آن نهفته است. این پهپاد عمدتاً با استفاده از پرینترهای سه‌بعدی تجاری موجود در بازار و در داخل مجموعه تولید می‌شود؛ موضوعی که نقشی کلیدی در دستیابی به هدف این شرکت برای تولید ماهانه حداقل ۱۰۰ بدنه پروازی S3 ایفا می‌کند. همچنین مدیرعامل شرکت از تمایل خود برای اعطای مجوز طراحی به شرکای آمریکایی و بین‌المللی برای تولید توزیع‌شده و غیرمتمرکز خبر داده است.

در دورانی که تعرفه‌های پهپادی و زنجیره‌های تأمین به دغدغه‌ای راهبردی بدل شده‌اند، سلاحی که بتوان آن را درست در نزدیکی خط مقدم پرینت کرد، نه‌تنها یک مزیت تاکتیکی در میدان نبرد، بلکه مزیتی بزرگ در بخش پشتیبانی و لجستیک به شمار می‌رود. بر همین اساس می‌توان انتظار داشت که هل‌هاوند S3 تنها نخستین نمونه از پرنده‌های متعددی باشد که در آینده با ابعاد، اشکال و قابلیت‌های گوناگون راهی میدان‌های نبرد مدرن خواهند شد.