هند اپلیکیشن‌های شناسایی تماس‌گیرنده را به اشتراک‌گذاری گزارش‌های اسپم با اپراتورها ملزم کرد

هند در راستای مقابله با تماس‌های مزاحم، اپلیکیشن‌های شناسایی تماس‌گیرنده (Caller-ID) و مدیریت تماس را ملزم کرده است تا گزارش‌های اسپم کاربران را با اپراتورهای مخابراتی به اشتراک بگذارند؛ تصمیمی که با واکنش شرکت تروکالر (Truecaller) مواجه شده و آن را اقدامی غیررقابتی خوانده است.

روز جمعه، سازمان تنظیم مقررات مخابرات هند (TRAI) قوانین مربوط به ارتباطات تجاری را اصلاح کرد. بر اساس این اصلاحیه، اپلیکیشن‌هایی که به کاربران اجازه می‌دهند تماس‌ها را به عنوان اسپم یا مزاحم علامت‌گذاری کنند، موظف‌اند این گزارش‌ها را به یک پلتفرم مبتنی بر بلاک‌چین که توسط اپراتورهای مخابراتی مدیریت می‌شود، ارسال کنند. این پلتفرم وظیفه ردیابی ارتباطات تجاری و اجرای قوانین ضد اسپم را بر عهده دارد.

به گفته سازمان تنظیم مقررات مخابرات هند، این تغییر با هدف گسترش مجموعه گزارش‌های اسپم برای برخورد با مزاحمان تلفنی اعمال شده است و عملاً گزارش‌های جمع‌آوری‌شده توسط اپلیکیشن‌ها را به زیرساخت‌های اجرایی صنعت مخابرات متصل می‌کند.

با این حال، تروکالر بر اساس گزارش‌های منتشرشده اعلام کرده است که این الزام را یک «تبادل یک‌طرفه» و «غیررقابتی» می‌داند. این شرکت استدلال می‌کند که قانون جدید، داده‌های دارای ارزش تجاری را از اپلیکیشن‌های مدیریت تماس به اپراتورهای مخابراتی منتقل می‌کند.

هند بزرگترین بازار تروکالر محسوب می‌شود و از بیش از ۵۰۰ میلیون کاربر فعال ماهانه این شرکت در سراسر جهان، سهمی بالغ بر ۳۵۰ میلیون کاربر را به خود اختصاص داده است. این شرکت مستقر در استکهلم، از گزارش‌های کاربران در کنار سیستم‌های تشخیص خودکار و سیگنال‌های دیگر برای شناسایی و مسدود کردن تماس‌های اسپم استفاده می‌کند.

این قوانین در شرایطی وضع شده‌اند که هند با حجم عظیمی از تماس‌های اسپم و کلاهبرداری دست‌وپنجه نرم می‌کند. تروکالر در گزارش ماه فوریه خود اعلام کرد که کاربران این شرکت در هند طی سال ۲۰۲۵ با حدود ۴۲ میلیارد تماس اسپم مواجه شده‌اند که شامل تماس‌های مسدودشده، برچسب‌گذاری‌شده یا نادیده‌گرفته‌شده می‌شود. این شرکت همچنین بیان کرد که در طول سال نزدیک به ۱۲ میلیارد تماس اسپم را مسدود کرده است.

این اولین باری نیست که تروکالر و رگولاتوری هند بر سر نحوه مدیریت تماس‌های اسپم با یکدیگر اختلاف نظر دارند. این شرکت سوئدی پیش از این به محدودیت‌هایی که اپلیکیشن‌های مدیریت تماس را از برچسب‌گذاری خودکار برخی شماره‌های تعیین‌شده دولتی به عنوان اسپم منع می‌کرد، اعتراض کرده بود. تروکالر استدلال می‌کرد که این معافیت می‌تواند باعث عبور تماس‌های ناخواسته از فیلترهای این اپلیکیشن شود.

با این وجود، اصلاحات روز جمعه این محدودیت را حفظ کرده و اپلیکیشن‌های مدیریت تماس را از مسدودسازی کلی، فیلتر کردن یا برچسب‌گذاری تماس‌ها از سری شماره‌های مشخص‌شده برای ارتباطات تبلیغاتی، خدماتی و تراکنشی منع کرده است. با این حال، به گفته رگولاتوری، کاربران همچنان می‌توانند به صورت فردی این گونه تماس‌ها را روی دستگاه‌های خود مسدود کنند.

یکی از سخنگویان تروکالر در این باره گفت: «در حالی که داده‌ها و نظرات کاربران ما به وضوح نشان می‌دهد که به دلیل این آزادی عمل به مزاحمان، میزان اسپم به شدت افزایش یافته است، ما از اواخر سال گذشته به این قوانین پایبند بوده‌ایم.»

سومیش سریواستاوا (Sumeysh Srivastava)، یکی از شرکای شرکت مشاوره کوانتوم هاب (The Quantum Hub) در دهلی نو که رهبری بخش سیاست‌گذاری مقررات مخابراتی آن را بر عهده دارد، معتقد است این تغییر جدید دو لایه مجزا را به هم پیوند می‌دهد: اپراتورهای مخابراتی که شبکه زیربنایی را ارائه داده و سیستم ضد اسپم مبتنی بر بلاک‌چین را اجرا می‌کنند، و اپلیکیشن‌های شناسایی تماس‌گیرنده که روی این شبکه برای شناسایی و فیلتر کردن تماس‌ها فعالیت می‌کنند.

به گفته سریواستاوا، این موضوع سوالات فنی و حقوقی متعددی را ایجاد می‌کند، از جمله اینکه اپلیکیشن‌ها باید از چه استانداردهای گزارش‌دهی پیروی کنند و این الزام چگونه برای شرکت‌هایی که خودشان اپراتور مخابراتی نیستند، اجرا خواهد شد.

در پیش‌نویسی که در ماه مارس منتشر شد، پیشنهاد شده بود که از قوانین فناوری اطلاعات هند برای اجرای این الزام استفاده شود. با این حال، سریواستاوا خاطرنشان کرد که در اطلاعیه جدید مشخص نشده است که آیا این مکانیسم اجرایی در قوانین نهایی نیز حفظ شده است یا خیر.

همچنین هنوز مشخص نیست که اپلیکیشن‌ها دقیقاً باید چه مقدار اطلاعات را بر اساس مقررات به‌روزرسانی‌شده ارائه دهند. کاظم رضوی (Kazim Rizvi)، مدیر موسس اندیشکده سیاست‌گذاری دیالوگ (The Dialogue) در دهلی نو، در این زمینه توضیح می‌دهد که الزام یک اپلیکیشن به انتقال یک گزارش اسپم خاص که توسط یک کاربر ثبت شده، اساساً با الزام به اشتراک‌گذاری مجموعه داده‌های گسترده‌تر، سیگنال‌های اعتبارسنجی یا سیستم‌های تحلیلی که برای شناسایی تماس‌های مشکوک استفاده می‌شود، متفاوت است.

رضوی تاکید کرد که این قوانین نیازمند شفاف‌سازی در مورد نوع اطلاعات انتقالی، نحوه اطلاع‌رسانی به کاربران یا درخواست رضایت از آنها، و نحوه نگهداری و استفاده از این داده‌ها در آینده است.

سازمان تنظیم مقررات مخابرات هند تاکنون پاسخی در خصوص جزئیات اطلاعات درخواستی از اپلیکیشن‌ها و اینکه آیا این قانون شامل ویژگی‌های گزارش اسپم تعبیه‌شده در سیستم‌عامل‌های گوشی‌های هوشمند مانند Android و iOS نیز می‌شود، ارائه نکرده است.

قوانین جدید برای تماس‌های مبتنی بر هوش مصنوعی

این اصلاحات همچنین به استفاده روزافزون از نرم‌افزارها و ایجنت‌های صوتی هوش مصنوعی برای برقراری تماس می‌پردازد. تماس‌هایی که به صورت خودکار و بدون شماره‌گیری مستقیم توسط انسان برقرار می‌شوند، اکنون تحت چارچوب «اپلیکیشن به شخص» (A2P) رگولاتوری هند قرار می‌گیرند. این شامل تماس‌های رباتی و تماس‌هایی با صداهای از پیش ضبط‌شده یا مصنوعی نیز می‌شود.

شرکت‌هایی که از چنین سیستم‌هایی استفاده می‌کنند باید پیش از استفاده، این موضوع و شماره تلفن‌های مرتبط را به اپراتورهای مخابراتی خود اعلام کنند. به گفته این سازمان، تماس‌های A2P اعلام‌نشده به عنوان اسپم در نظر گرفته خواهند شد.

سریواستاوا معتقد است معیار اصلی، نحوه شروع تماس است نه صرفاً استفاده از صدای تولیدشده توسط هوش مصنوعی. این موضوع ابهاماتی را در مورد تماس‌های مبتنی بر هوش مصنوعی که با دخالت انسان آغاز می‌شوند، باقی می‌گذارد.

ساتیا ان. گوپتا (Satya N. Gupta)، از مقامات ارشد سابق سازمان تنظیم مقررات مخابرات هند، در این باره اظهار داشت که قوانین جدید کسب‌وکارها را از استفاده از هوش مصنوعی یا سایر فناوری‌های تماس خودکار منع نمی‌کند، بلکه آنها را ملزم می‌کند تا استفاده از این فناوری‌ها را به اپراتورهای مخابراتی اطلاع دهند.

همچنین به اپراتورهای مخابراتی اجازه داده خواهد شد تا هزینه پایانی حداکثر تا ۵ پایسا (حدود ۰.۰۵۲ سنت) در دقیقه برای تماس‌های A2P دریافت کنند. با این حال، تماس‌های برقرارشده با استفاده از برخی محدوده‌های شماره‌گذاری مشخص، از این هزینه معاف خواهند بود.

رضوی در این باره هشدار داد که تعریف جدید می‌تواند شامل تماس‌هایی شود که حتی با وجود دخالت انسان، با استفاده از نرم‌افزار برقرار می‌شوند؛ مانند تماس‌های مراکز تماس و سرویس‌های تماس با یک کلیک. او افزود: «بدون در نظر گرفتن این تمایز، دسته‌بندی A2P در معرض این خطر قرار می‌گیرد که بسیار گسترده‌تر از آسیب‌های قانونی که قصد رفع آنها را دارد، عمل کند.»