«تاماگوچی جاسوسی!»؛ طوفان تمسخر کاربران علیه گجت پوشیدنی جدید متا

شرکت متا در رویداد متا کانکت (Meta Connect) معرفی‌های زیادی داشت، اما مارک زاکربرگ یکی از بزرگ‌ترین غافلگیری‌ها را برای دقایق پایانی نگه داشت: «میوز چارم» (Muse Charm)؛ یک گجت پوشیدنی کوچک که به شکل اختصاصی برای ایجنت هوش مصنوعی جدید این شرکت، یعنی میوز (Muse)، ساخته شده است.

هدف از طراحی چارم این است که به ایجنت هوش مصنوعی Muse حضوری فیزیکی خارج از گوشی هوشمند یا کامپیوتر بدهد. به جای اینکه هر بار برای صحبت با هوش مصنوعی متا مجبور باشید گوشی را از جیبتان درآورید و یک اپلیکیشن را باز کنید، ایده این است که میوز در تمام طول روز همراه شما باشد و با درک محیط و موقعیتی که در آن هستید، زمینه کارهای روزمره‌تان را متوجه شود.

ایده جاه‌طلبانه‌ای به نظر می‌رسد؛ به‌ویژه در روزهایی که غول‌های هوش مصنوعی وارد رقابتی تنگاتنگ شده‌اند تا نسل بعدی تعامل بعد از چت‌بات‌ها را رقم بزنند و همگی روی ابزارهای مشابهی کار می‌کنند. اما اگر متا فکر می‌کرد مردم بلافاصله با آغوش باز از ایده حمل همیشگی یک گجت اختصاصی استقبال می‌کنند، واکنش کاربران کاملاً خلاف این را نشان می‌دهد.

پس از اعلام خبر معرفی میوز چارم در شبکه‌های اجتماعی و سرازیر شدن بیش از ۴۰۰ نظر، بررسی واکنش‌ها تصویر بسیار واضحی از حس و حال کاربران نسبت به این محصول نشان می‌دهد.

خلاصه ماجرا؟ استقبال کاربران به شدت سرد و ناامیدکننده بوده است.

پربازدیدترین و محبوب‌ترین نظر، کل حس مخاطبان را فقط در دو کلمه خلاصه کرد: «تاماگوچی جاسوسی!»

این نظر بیش از ۵۳۰ لایک گرفت؛ عددی به مراتب بالاتر از بقیه کامنت‌ها، و لحن مشابه آن به شکل‌های مختلف در سراسر بخش نظرات تکرار شد.

یک کاربر با ۲۶۷ لایک نوشت: «مردم دارند برای یک تاماگوچی هوش مصنوعی دست می‌زنند ».

کاربر دیگری آن را «پابند الکترونیکی هوش مصنوعی، آن هم بدون حکم دادگاه!» نامید و ۱۹۱ لایک گرفت؛ در حالی که شخص دیگری نوشت: «عالی شد، یک وسیله پوشیدنی جاسوسی دیگر از متا!» که ۱۰۲ لایک به دست آورد.

شاید طعنه‌آمیزترین و مفصل‌ترین پیام این بود:

«به‌به! یک ابزار جاسوسی همگانی و فانتزی دیگر برای دولت‌های تمامیت‌خواه، که تازه پولش را هم از جیب خودتان می‌دهید. واقعاً نبوغ‌آمیز است!»

هنوز مشخص نیست آیا Muse Charm واقعاً ریسک حریم خصوصی بیشتری نسبت به گجت‌هایی که مردم هر روز با خود حمل می‌کنند (مثل لوکی، بی از آمازون، یا پین منقرض‌شده هیومین) دارد یا خیر؛ ضمن اینکه باید قضاوت ذهنی مردم را از عملکرد واقعی این سخت‌افزار تفکیک کرد.

اما وقتی قرار است مردم را قانع کنید وسیله‌ای مجهز به هوش مصنوعی را به بدن خود متصل کنند، ذهنیت عمومی حرف اول و آخر را می‌زند؛ و به وضوح مشخص است که کاربران به این سادگی‌ها به خوش‌نیتی متا اعتماد ندارند.

با لقبی مثل «تاماگوچی جاسوسی»، احتمالاً متا خواسته یا ناخواسته صاحب یک اسم مستعار غیررسمی برای سخت‌افزار جدیدش شده است.

این تشبیه نکته عمیقی در خود دارد: تاماگوچی‌ها طوری طراحی شده بودند که در طول روز مدام توجه شما را به خود جلب کنند. گجت میوز چارم طبیعتاً محصول متفاوتی است، اما ایده تبلیغاتی متا نیز دقیقاً بر پایه هوش مصنوعی شکل گرفته که حضوری همیشگی در کنارتان دارد؛ نه ابزاری که هروقت خواستید بازش کنید، استفاده کنید و ببندید.

برای خیلی‌ها این حضور دائمی کمی ترسناک و معذب‌کننده است. اما فراتر از نگرانی‌های امنیتی، سایه شوم شکست سنگین «Humane AI Pin» هم روی سر این گجت سنگینی می‌کند.

هرکسی تب کوتاه سخت‌افزارهای مستقل هوش مصنوعی را دنبال کرده باشد، می‌دانست که دیر یا زود پای این مقایسه به میان می‌آید.

یک کاربر با ۶۰ لایک پرسید: «این همون چیزی نیست که کارمند سابق اپل زد و شکست خورد و شرکتش تعطیل شد؟ همون Humane AI Pin؟»

مقایسه‌ای که چندان هم بیراه نیست...

گجت پوشیدنی هیومین (Humane AI Pin) یکی از پرسروصداترین تلاش‌ها برای عرضه سخت‌افزار اختصاصی هوش مصنوعی بود، به جای آنکه صرفاً هوش مصنوعی را داخل گوشی‌های هوشمند جا دهند. شکست تحقیرآمیز آن تبدیل به یک زنگ خطر جدی برای هر شرکتی شد که قصد دارد وسیله جدیدی به جیب یا لباس مردم اضافه کند: چطور می‌خواهید خریداران را متقاعد کنید که نیاز به یک دیوایس سخت‌افزاری جداگانه برای هوش مصنوعی دارند؟

کاربر دیگری با نگاهی کاملاً بدبینانه به شانس موفقیت متا نوشت:

«دقیقاً به اندازه متاورس موفق می‌شه!» طعنه‌ای سنگین با ۴۴ لایک که به پروژه‌های شکست‌خورده قبلی اشاره دارد.

البته همه واکنش‌ها هم منفی نبود

مرور صدها کامنت کاربران کاملاً هم به پیدا کردن روش‌های خلاقانه برای برچسب جاسوسی زدن به میوز چارم خلاصه نمی‌شد؛ تک‌وتوک کسانی هم بودند که از این گجت استقبال کردند.

یکی از کاربران با شوق نوشت: «بهترین چیز دنیاست »؛ هرچند بعید نیست لحن کنایه‌آمیز داشته باشد!

کاربر دیگری گفت «خیلی باحال به نظر می‌رسه » و شخص سوم هم خیلی ساده نوشت: «خوبه.»

و راستش را بخواهید... کل نظرات مثبت پیدا شده تقریباً در همین چند مورد خلاصه می‌شد!

مسلماً نمی‌توان تقاضای بازار را فقط از روی کامنت‌های یک پست سنجید، چرا که منتقدان معمولاً انگیزه بسیار بیشتری برای کامنت گذاشتن نسبت به افراد راضی دارند.

با این حال، تضاد واکنش‌ها غیرقابل‌انکار است. نظرات منفی فقط پرتعدادتر نبودند؛ کاربران پاراگراف‌های طولانی می‌نوشتند تا توضیح دهند چرا از چنین گجتی بیزارند.

نکته کلیدی که پس از مرور بیش از ۴۰۰ نظر خودنمایی می‌کند، این است که کاربران بر سر اصل ماجرا بحث دارند: آیا اصلاً می‌خواهند یک گجت با هوش مصنوعی همیشه فعال از سوی شرکت متا همراهشان باشد؟ حل کردن این دغدغه و جلب اعتماد مردم، بسیار سخت‌تر از بالا بردن عمر باتری یا ارتقای مشخصات فنی است.

میوز چارم هنوز حتی به بازار عرضه نشده، بنابراین هنوز چیزهای زیادی درباره قیمت یا کارایی واقعی آن در زندگی روزمره نمی‌دانیم. شاید متا در نهایت ثابت کند که داشتن یک دیوایس سخت‌افزاری اختصاصی برای ایجنت Muse، تجربه‌ای بسیار متفاوت و ارزشمندتر از باز کردن اپلیکیشن روی گوشی است.

اما تا این لحظه، کاربران نخستین رأی خود را صادر کرده‌اند و پاک کردن برچسب «تاماگوچی جاسوسی» برای تیم مارک زاکربرگ کار بسیار دشواری خواهد بود.

نظر شما چیست؟ آیا حاضرید چنین گجتی را در تمام طول روز با خود همراه داشته باشید؟