Meta برای محافظت از مکالمات هوش مصنوعی، عینک‌های هوشمند خود را به فناوری رمزنگاری مجهز می‌کند

شرکت Meta در حال ایجاد زیرساخت‌های لازم برای گسترش فناوری رمزنگاری به عینک‌های هوشمند خود است؛ اقدامی که با این پیش‌بینی انجام می‌شود که در آینده، بخش عمده کاربران از طریق گجت‌های پوشیدنی با هوش مصنوعی تعامل خواهند داشت.

این شرکت در جریان رویداد Meta Connect، جایی که از چند عینک هوشمند جدید مجهز به قابلیت‌های صوتی هوش مصنوعی پرده برداشت، به این تلاش امنیتی اشاره کرد. شرکت مذکور همچنین خود را آماده می‌کند تا ایجنت هوش مصنوعی Muse را به این عینک‌ها بیاورد و امکانی فراهم کند تا کاربران کارهای روزمره خود را به این دستیار مجازی بسپارند.

با این حال، گسترش روزافزون هوش مصنوعی نگرانی‌های جدی درباره حریم خصوصی ایجاد کرده است. با افزایش تعامل کاربران با ابزارهای هوش مصنوعی، این سیستم‌ها اطلاعات شخصی افراد را جذب می‌کنند و بستری برای افشای داده‌های حساس فراهم می‌آورند. در پاسخ به این چالش، Meta اعلام کرده است که روی سیستمی امنیتی برای عینک‌های مجهز به هوش مصنوعی کار می‌کند تا اطمینان یابد تنها خود کاربران به داده‌های شخصی‌شان دسترسی خواهند داشت.

مارک زاکربرگ، مدیرعامل Meta، در جریان رویداد Meta Connect در این باره گفت: «ما در حال ساخت سیستم پردازش خصوصی (Private Processing) برای عینک‌های هوشمند هستیم. این فناوری به‌زودی به شما امکان می‌دهد از برخی ویژگی‌های هوش مصنوعی در سرورهایی کاملاً امن استفاده کنید؛ جایی که هیچ‌کس، از جمله خود Meta، امکان دسترسی به داده‌های شما را نخواهد داشت.»

برنامه اولیه Meta این است که ابتدا ترجمه زنده را در عینک‌های خود ایمن‌سازی کند و سپس سیستم پردازش خصوصی را به سایر قابلیت‌ها تعمیم دهد. پریتم شاه (Pritam Shah)، مدیر بخش مهندسی اعتماد در Meta، در گفت‌وگویی در این رابطه گفت: «ما کاملاً باور داریم که عینک‌های هوشمند بهترین فرم‌فکتور برای همراهی با کاربران در طول روز و ارائه تجربه‌های غنی مبتنی‌بر هوش مصنوعی هستند.»

یکی از راهکارهای رایج برای حفظ حریم خصوصی کاربران، اجرای پردازش هوش مصنوعی به‌صورت محلی (روی خود دستگاه) است؛ رویکردی که پیش‌تر در کامپیوترها و گوشی‌های هوشمند نیز به‌کار گرفته شده است. با این حال، عینک‌های هوشمند باید سبک، ظریف و قابل‌حمل باشند و محدودیت ظرفیت تراشه‌ها باعث می‌شود که برای تامین قدرت محاسباتی خود به سرورهای ابری متکی شوند. شاه اشاره کرد که این سرورها می‌توانند مدل‌های هوش مصنوعی بسیار قدرتمندتری را اجرا کنند که تجربه‌ای «فوق‌العاده شخصی‌سازی‌شده» بر اساس تعاملات و مکالمات گذشته کاربر ارائه می‌دهند.

بنابراین، برای تضمین حریم خصوصی داده‌ها، Meta قصد دارد مدل‌های هوش مصنوعی را روی سرورهای رمزنگاری‌شده اختصاصی اجرا کند؛ به‌گونه‌ای که حتی مهندسان خود این شرکت نیز قادر به رمزگشایی اطلاعات نباشند. کلید رمزنگاری روی یک تراشه امنیتی در خود سرور ذخیره می‌شود و به‌هیچ‌وجه در اختیار اپراتورها یا مدیران این سیستم‌ها قرار نمی‌گیرد.

فناوری پردازش خصوصی اوایل سال جاری میلادی برای WhatsApp معرفی شد که به رمزنگاری سرتاسری شناخته می‌شود. Meta این سیستم را روی این پیام‌رسان پیاده کرد تا چت‌های ویژه حالت ناشناس (Incognito) با هوش مصنوعی Meta را تحت پوشش قرار دهد. این رویکرد در عمل مفهوم رمزنگاری سرتاسری را گسترش می‌دهد تا حتی Meta هم نتواند مکالمات هوش مصنوعی را رمزگشایی کند. همچنین این مکالمات هرگز ذخیره نمی‌شوند.

شاه درباره معماری پردازش خصوصی توضیح داد: «این سیستم در حقیقت مرز امنیتی و حریم خصوصی دستگاه شما را به سرور گسترش می‌دهد؛ بنابراین بر اساس معماری سیستم، هیچ فردی جز شما نمی‌تواند به آن اطلاعات دسترسی داشته باشد. هیچ اپراتوری، نه حتی شرکت Meta، امکان دسترسی به داده‌ها را ندارد.»

با وجود این، ایمن‌سازی چت‌های هوش مصنوعی در شرایطی که خود Meta دید مستقیمی به داخل سرورهای رمزنگاری‌شده یا خروجی آن‌ها ندارد، چالش‌های فنی فراوانی به همراه دارد. این چالش زمانی پیچیده‌تر می‌شود که علاوه بر متن، جریان مداومی از داده‌های صوتی و ویدیویی دوربین عینک به سرورهای هوش مصنوعی منتقل شود. مانع فنی دیگر این است که سیستم برای ارائه تجربه‌های شخصی‌سازی‌شده نیازمند ارجاع به تعاملات گذشته است و برخلاف WhatsApp، نمی‌توان به‌سادگی مکالمات را بلافاصله پس از اتمام حذف کرد.

شاه این وضعیت دشوار عیب‌یابی را به «خلبانی با چشمان بسته» تشبیه کرد و گفت: «بزرگ‌ترین چالش اولیه این است که شما هیچ دسترسی به داده‌ها ندارید؛ نمی‌توانید مثل یک سیستم عادی ابزارهای دیباگر (Debugger) را متصل کنید یا داده‌ها را لاگ بگیرید. اگر سشن کاربری با مشکل یا افت کیفیت روبه‌رو شود، من ابداً نمی‌دانم مشکل مربوط به کدام کاربر است و چه سشنی را تحت تأثیر قرار داده است.»

برای نظارت بر این سرورها، سیستم پردازش خصوصی در عینک‌های هوشمند Meta به «سیگنال‌های تجمیعی سلامت سرور» تکیه دارد؛ از جمله نرخ مصرف منابع پردازنده (CPU)، تخصیص حافظه، تأخیر شبکه و آمار خطاهای سخت‌افزاری. روش نظارتی دیگر، اجرای مدل‌های هوش مصنوعی روی سرورهای آزمایشی باز و بدون رمزنگاری است تا کیفیت خروجی مدل‌ها ارزیابی شود. او خاطرنشان کرد: «ما ناچار بودیم روش‌های متعددی را از نو ابداع کنیم و توسعه دهیم.» این راهکارها شامل ساخت یک فضای ذخیره‌سازی دائمی و رمزنگاری‌شده است تا هوش مصنوعی Meta بتواند داده‌های قدیمی‌تر را تنها با استفاده از کلید رمزنگاری اختصاصی موجود در دستگاه کاربر فراخوانی کند.

در حال حاضر، Meta تاریخ دقیقی برای عرضه این سیستم حفاظتی روی عینک‌های هوشمند خود اعلام نکرده است. با این همه، شاه تاکید دارد که «این پلتفرم آماده است و عملکرد آن تاکنون فوق‌العاده خوب و روان بوده است.»

وی افزود: «مهم‌ترین مسئله برای ما این است که سیستم بدون نقص عمل کند.» این شرکت در حال همکاری با حسابرسان مستقل و محققان امنیتی خارج از مجموعه است تا این معماری را از نظر امنیتی اعتبارسنجی کند. علاوه بر این، Meta برنامه باگ‌بانتی (Bug Bounty) خود را گسترش خواهد داد تا پوشش سیستم پردازش خصوصی در عینک‌های هوشمند را صراحتاً در بر بگیرد و به پژوهشگران امنیتی مستقل فرصت بررسی و ارزیابی موشکافانه این فناوری را بدهد.

شاه همچنین تاکید کرد که برای اطمینان از عملکرد ایمن مدل‌های هوش مصنوعی و عدم پیشنهاد محتوای نامناسب به کاربران، Meta آزمون‌های ایمنی سخت‌گیرانه‌ای را روی این فناوری‌ها اجرا خواهد کرد و گاردریل‌های متعددی در ساختار آن تعبیه می‌کند.