ریک روبین: هنر اندی وارهول نشان می‌دهد خلاقیت واقعی هوش مصنوعی در پرامپت است

بنیان‌گذار Def Jam معتقد است خلاقیت هنر هوش مصنوعی در پرامپت است

ریک روبین، از بنیان‌گذاران Def Jam، هوش مصنوعی را ابزاری می‌داند که می‌تواند به افرادی که خود را هنرمند نمی‌دانند، در خلق آثار هنری کمک کند؛ از جمله کسانی که توانایی نقاشی کشیدن یا نواختن ساز را ندارند.

روبین در یکی از قسمت‌های پادکست «Diary of a CEO»، نظرات خود را درباره نقش خلاقیت انسان در هنر هوش مصنوعی و جایگاه پرامپت‌نویسی در فرآیند خلاقیت به اشتراک گذاشت.

روبین در گفت‌وگو با استیون بارتلت، میزبان پادکست، گفت: «من هیچ استعدادی ندارم و راهی برای ابراز خلاقیتم نمی‌شناسم. اما می‌توانم با هوش مصنوعی صحبت کنم و شاید از طریق تکرار و پرامپت‌نویسی، آن را به خلق یک اثر زیبا وادار کنم.»

او با بیان اینکه هوش مصنوعی می‌تواند زمینه خلاقیت را برای افراد بیشتری فراهم کند، این موضوع را «اتفاقی زیبا» توصیف کرد.

به گفته روبین، اثر نهایی یا حتی فرآیند ساخت آن، تنها بخش کوچکی از ماهیت واقعی خلاقیت است.

او در ادامه افزود: «چیزهایی که ما می‌سازیم، تنها یادآوری می‌کنند که ما خلاق هستیم و صرفاً یک خروجی محسوب می‌شوند. خلاقیت واقعی همان ایده‌ای است که اجازه می‌دهد این اثر ساخته شود.»

این تهیه‌کننده موسیقی، پرامپت‌نویسی برای هوش مصنوعی را با فرآیند طراحی استوری‌برد توسط فیلم‌سازانی مانند آلفرد هیچکاک و وس اندرسون مقایسه کرد؛ کارگردانانی که پیش از کار با بازیگران، فیلم‌های خود را فریم‌به‌فریم برنامه‌ریزی می‌کنند تا ایده‌هایشان را به اجرا درآورند.

روبین توضیح داد: «هوش مصنوعی می‌تواند ابزار فوق‌العاده‌ای برای کمک به این شبیه‌سازی باشد، اما همه‌چیز به پرامپت بستگی دارد. پرامپت جایی است که خلاقیت در آن نهفته است. پرامپت همان چیزی است که وس اندرسون و آلفرد هیچکاک از آن استفاده می‌کنند تا به هنرمند بگویند در هر فریم چه چیزی بکشد.»

او در ادامه گفت: «خلاقیت در آنجا قرار دارد؛ نه در نقاشی کشیدن و نه در فیلم نهایی.»

وقتی از او پرسیده شد که اگر همه بتوانند پرامپت‌نویسی را یاد بگیرند، هنرمندان بزرگ چگونه متمایز خواهند شد، روبین پاسخ داد که این موضوع به «همان اصل همیشگی» برمی‌گردد: اینکه آیا اثر آن‌ها می‌تواند احساسات مردم را برانگیزد و آن‌ها را ترغیب کند که بارها و بارها به آن اثر بازگردند.

با این حال، بارتلت تأکید کرد که عنصر انسانی بر نحوه تجربه او از هنر تأثیر می‌گذارد. او یادآور شد که پس از متوجه شدن اینکه یکی از آهنگ‌های Spotify توسط هوش مصنوعی تولید شده، علاقه کمتری به آن پیدا کرده است؛ زیرا دیگر احساس نمی‌کرد که این آهنگ به تجربه یک انسان واقعی گره خورده باشد.

در واکنش به این موضوع، روبین به پرتره‌های چاپ سیلک اندی وارهول از افراد مشهور اشاره کرد که بسیاری از آن‌ها با کمک دستیاران خلق شده‌اند.

روبین در این باره گفت: «او می‌گفت: «ما از این عکس مریلین مونرو استفاده می‌کنیم و آن را به این شکل پردازش می‌کنیم.» او افراد حاضر در استودیو را برای چاپ سیلک این آثار هدایت (پرامپت) می‌کرد، اما این موضوع باعث نمی‌شود که ارزش آثار اندی وارهول کمتر شود.»

او افزود که این نوع همکاری اصلاً چیز جدیدی نیست: نقاشان دوره رنسانس اغلب با دستیاران خود کار می‌کردند و موسیقی‌دانان مدرن نیز برای اجرای آثار در فرآیند ضبط، همچنان به نوازندگان استودیویی متکی هستند.

روبین تأکید کرد: «هنر همیشه در ایده‌پردازی است. هنر آنجاست؛ نه در اینکه چه کسی رنگ را روی بوم می‌آورد.»

روبین پیش از این نیز نظرات خود را درباره استفاده از هوش مصنوعی به اشتراک گذاشته بود. او در قسمتی از پادکست «The Ben & Marc Show» که توسط مارک اندریسن و بن هوروویتز (از بنیان‌گذاران A16z) میزبانی می‌شد، هوش مصنوعی را «صرفاً ابزار دیگری» خواند که به هنرمندان کمک می‌کند تا چشم‌اندازهای خود را به واقعیت تبدیل کنند.

هالیوود همچنان بر سر موضوع هوش مصنوعی دچار اختلاف‌نظر است. برای مثال، تد ساراندوس، مدیرعامل مشترک Netflix، گفته است که هوش مصنوعی می‌تواند به فیلم‌سازان کمک کند تا فیلم‌های بهتری را با کارایی بیشتر بسازند؛ در حالی که تیم برتون معتقد است کپی‌های هوش مصنوعی از آثار او فاقد «انسانیت» و «روح» هنر دست‌ساز بشر هستند.

همچنین، چندین کارگردان مطرح سینما درباره تأثیرات هوش مصنوعی بر هنر، نسل آینده فیلم‌سازان و نیروی کار خلاقی که ممکن است شغل خود را از دست بدهند، ابراز نگرانی کرده‌اند.